อยากตาย

 ตอนนี้เจอปัญหาหลายเรื่องมากค่ะ ทั้งครอบครัว เพื่อนร่วมหอ แฟน ทุกอย่างเหมือนเป็นใจให้มาพร้อมกัน เมื่อก่อนเคยเป็นคนร่าเริง เป็นที่ปรึกษาให้คนอื่น ตอนนี้กลับตรงกันข้าม เหมือนจะรับไม่ไหว เคยมีความสุข เคยรักตัวเอง รักในสิ่งที่ตัวเองทำ ตอนนี้ทำอะไรก็ไม่มีความสุขทำยังไงดีคะ พยายามคิดบวก พยายามคิดแล้วว่าเราทุกข์วันนี้วันข้างหน้าเราก็สุขได้ พยายามหาเป้าหมายเพื่อกลับมามีความสุขอีกครั้ง เราเป็นคนที่พอเวลาทำดีอะไรจะไม่ชอบพูดค่ะ ยกตัวอย่างเช่น ชมคนอื่นจะไม่ชอบชมตรงๆ ยิ่งคนสนิทจะยิ่งแกล้งด่ามากกว่า เพราะบางทีชมสำหรับเรามากๆมันเหมือนเสเเสร้งอะค่ะ ในมุมมองเรานะ แต่ถ้าตามที่เราเจอเองเลยก็คือเช่น เรื่องพ่อ พ่ออยู่มาเลค่ะ แล้วแม่ เราและน้องอีกสามคนอยู่ไทยค่ะ แม่เราจะเป็นคนใช้เงินเยอะและไม่ได้ทำงานมานานแล้วค่ะแล้วน้องเรากับเรา จะทะเลาะกับแม่เเรงมากจนต้องอยู่หอ ค่าใช้จ่ายคือเยอะมาก ด้วยความที่พ่อเหนื่อยแต่สื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจเพราะเรื่องภาษา เขาเลยไม่ค่อยพูด แต่เราพอโตขึ้นก็เริ่มคิดได้เอง แต่เราก็ใช้เงินตามปกติที่เค้าให้ค่ะไม่ได้ดูประหยัดอะไร แต่พอยิ่งโตยิ่งอยากได้อะไร เลยเริ่มขายของน้องเราเริ่มโตเริ่มติดแบรนด์เราเลยพูดไปว่า ประหยัดบ้างอะไรทำนองนี้ แต่มันกลับตอกกลับมาว่า ตัวเองก็ใช้เยอะ ขายของแล้วก็ไม่ต้องใช้เงินพ่อสิ ตัวเองจะยังใช้เงินพ่อนิ่ไม่ต้องมาพูด แล้วพอเวลาไปกดเงินที่พ่อส่งมาแต่ละอาทิตย์เราก็ต้องไปกดให้เป็นส่วนใหญ่เพราะใช้รถแฟน มันจะบอกให้กดมาให้หมดทุกครั้งคือให้เหลือเศษแค่ที่ธนาคารกำหนด แล้วพ่อก็โทรมาด่าเราว่าชอบกดหมดแทนที่จะเหลือไว้บ้าง เหมือนเราต้องมารับเคราะห์แทนเพราะแค่เป็นไปกดให้ แต่พอเราบอกน้องมันสั่ง เค้าก้จะว่ามันผ่านมาแล้วไมาต้องพูด เป็นต้นอะไรทำนองนี้เยอะมากจนทำให้เราคิดทุกวันว่าที่เราทำแบบนี้ มันไม่ดีหรอพอเวลาทำดีอะไรแต่ไม่มีใครเห็น เราถึงโดนมองอีกอย่าง ทำไมเราต้องเจอคนที่ข่มเราตลอด มันมีอีกเยอะมาก แค่เรายกตัวอย่างเรื่องเล็กน้อย เราว่าเราไม่ใช่คนอ่อนแอนะ มันเกินจะรับไหวจริงๆตอนนี้