คิดถึงแฟนเก่ามากๆ ยังห่วง ยังรอ ถึงแม้จะเป็นเพราะตัวผมเอง...

สวัสดีครับเพื่อนๆทุกคน ผมคบกับแฟนคนหนึ่งตั้งแต่สมัยผมและเธอเรียนอยู่มัธยมต้องบอกเลยครับว่าเราเป็นคู่ที่คบแล้วเลิกคบแล้วเลิกมา 4 รอบได้ บางทีก็เป็นเพราะตัวผม ครั้งสุดท้ายที่เราคบกันนานที่สุดคือ 7 เดือน (เกือบจะ8เดือน)  โดยครั้งนี้เธอบอกเลิกผมไปเพราะคำพูดของผมที่แย่มากๆ เจตนาของผมคืออยากให้เธอเผื่อใจกับเรื่องๆนึง ผมไม่อยากให้เธอเสียใจเวลาไม่ได้ดังที่หวัง ผมไม่อยากให้เธอเสียใจมากๆเหมือนผม คำพูดของผมออกแนวกระทบจิตใจมากครับ ครั้งนี้เธอเลยไม่ให้อภัยผม ไม่คุยกับผมอีกเลย และสุดท้ายเป็นสาเหตุที่เราจบกัน ผมคิดว่าครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆที่เราจะได้มาคบกัน หรือ อาจจะเจอกัน ผมยอมรับว่าบางทีผมทำไม่ดีกับเธอเรื่องคำพูดนี่บ่อยครั้งมาก หรือเรื่องไลค์รูป เรื่องที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิง(จริงๆผมไม่ได้คุยกับคนอื่นเลยนะครับเมื่อมีเธอบางทีน้องมาปรึกษาหรือเพื่อนแท้ๆที่เป็นผู้หญิงผมก็เยอะแยะครับ) ในช่วงตลอด 7 เดือนี้ผมก็พยายามเปลี่ยนตัวเองไม่ทำแบบนี้  เวลาผมมีเงิน เธออยากได้อะไรผมซื้อให้หมด เธออยากกินอะไรผมพาไปกิน มีเวลาว่างอยู่ด้วยกันเยอะกว่าเดิม ไปรับไปส่งตลอด เธอซื้อของหลายชิ้นให้กับผม ผมก็ซื้อให้เธอบ้างเวลาผมมีเงิน มันเป็นเวลาที่ผมรู้สึกดีจริงๆที่มีเธอ แต่สุดท้ายผมก็ต้องเสียเธอเพราะตัวผมเอง ถ้ายังมีโอกาสผมอยากจะบอกเธอมาก ว่า ผมยังคิดถึงเธออยู่และเป็นห่วงเธออยู่  ผมจะใช้เวลาไปปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นแล้วมาแสดงให้เธอเห็นว่าผมเปลี่ยนไปจริงๆ ถ้าวันใดวันหนึ่งจริงๆที่เธอยังไม่มีใคร และผมยังไม่เจอใคร เรากลับมาเจอกัน ผมจะขอกลับไปคบกับเธอ ทุกอย่างผมจะแสดงให้เธอเห็นเอง แต่ถ้าเธอมีใครแล้วผมก็ยินดีด้วยเมื่อถึงจุดนั้น ผมยังไม่ลืมเธอเลยครับตลอดเวลาที่ผมคิดถึงเรื่องที่เรามีความสุขหรือไปเจอของต่างๆที่เธอให้ ผมกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จริงๆ แม้กระทั่งดอกกุหลาบที่เธอให้ในปีนี้ผมยังเก็บไว้ในใต้หนังสือเหมือนเดิม เราเป็น เพื่อนกันเฟซอยู่นะครับและเธอคบคนใหม่แล้วเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไม่ได้ไลค์ไม่ได้คุยกับเธอเลยตั้งแต่เลิกคบกันมา ผมอยากถามเพื่อนๆหน่อยครับว่าควรทำยังไงดีต่อจากนี้ และ ควรทำยังไงให้ผมไม่คิดถึงเธอจนมากเกินไปจนเสียสุขภาพแบบนี้ ขอบคุณครับ              ปล.จะซ้ำเติมผมก็ได้นะครับผมอนุญาต