คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
อนิจัง คือความไม่แน่นอน .. ถ้วยแก้ว เอาไว้ใส่น้ำดื่ม ถามใครๆก็บอกเป็นแก้วน้ำ พอเอาไปใส่ปลาหางนกยูง ก็กลายเป็นแก้วเลี้ยงปลา .. หลายวันผ่านไป แมวไปเล่นแก้วแตก กลายเป็นเศษแก้ว .. ทุกสิ่งในโลกนี้เป็นเหมือนกันหมด มันไม่แน่นอน .. พอเอาใจไปยึด ด้วยความไม่แน่นอนมันเปลี่ยนไป ใจก็เป็นทุกข์ มันไม่ได้ดังใน สิ่งที่ชอบมันอยู่กับเราได้ไม่นาน ใจจึงเกิดทุก เพราะทุกสิ่งล้วนเป็นอนัตตา มันเป็นของมันเช่นนั้น เราบังคับให้ได้ดั่งใจไม่ได้ มันเป็นของมันอย่างนั้นๆ จึงไม่เกี่ยวกับเรา เช่นกัน คนลุ่มหลงงมงายก็เป็นของเขาอย่างนั้น ตามเหตุตามปัจจัย วันนึงก็สำนึกรู้ พวกฉลาดลึกล้ำก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ ตามเหตุปัจจัย วันนึง ก็เกิดลุ่มหลงงมงายในเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เยอะ ใครการันตีได้ว่าจะไม่เปลี่ยน ... ด้วยเป็นอนิจจัง...........ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยทั้งนั้น ..
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ความเชื่อส่วนบุคคล
ปรัชญา
ความเชื่อความศรัทธาที่ดูงมงายสมควรจะให้มีอยู่ต่อไปไหมครับ
บางความเชื่อที่มันสุดโต่งจนต้องทำร้ายคนอื่นหรือชี้นำคนอื่นอันนี้ก็ดูจะเกินไป
แต่สำหรับบางคนมองว่าความเชื่อที่พิสูจน์ไม่ได้ด้วยเทคโนโลยีความรู้ในปัจจุบันมักจะมองว่างมงายชอบท้าทายพอไม่เจอก็บอกว่าไม่มีจริง(ผมคิดว่าเขามองอะไรด้านเดียวเกินไปและไม่ยอมทำความเข้าใจที่มาของความเชื่อ)และบอกให้คนอื่นเลิกเชื่อไร้สาระหรือมักแสดงความเห็นที่ดูจะกระทบผู้ศรัทธามากเกินไปผมไม่ค่อยชอบเลย คิดว่ายังไงหรอครับ