คือตอนอยู่ ป.6เทอมสุดท้าย เเล้วเหมือนเรารู้สึกว่าเรามีความรู้สึกอีกอย่างกับมัน แต่ตอนที่เรียนด้วยกันก็มีมันที่จะคอยมากวนมาเเกล้ง ความรู้สึกของเรามันเปลี่ยนไปเลื่อยๆ จนเราไม่ได้เรียนแล้วเราออกมากลางคัน เพราะสุขภาพ แล้วเราได้คุยกับเพื่อนผู้หญิงที่เรียนในห้องเดียวกันว่าคนที่เราชอบ ไปคบกับเพื่อนผู้หญิงคนนั้น ความรู้สึกของเราก็แบบ อืมๆ เค
เรื่องของเค้ายังไงต่อไม่รู้นะ แต่เราก็พยายามที่จะไม่รู้สึกอะไร เเต่เราก็รู้ว่าเค้าก็มีแฟน เเต่เราก็ไม่ได้ไปยุ่งหรืออะไรนะ เราก็ยินดีด้วย เห็นเค้ามีความสุขก็โอเคแล้วอ่ะ เเเต่เราเคยถามนะว่าถ้ามีคนแบบชอบมันจะรู้สึกยังไง แล้วมันก็บอกว่า ไม่รู้ มันก็บอกอยู่แบบนี้อ่ะ แล้วมีอยู่ครั้งนึ่งมั้นที่เราถามว่า ถ้านี่ชอบมัน มันจะรู้สึกยังไง มันก็บอกเหมือนเดิม ว่าไม่รู้ แล้วก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เอาจริงๆก็ถ้าเราไม่ได้ทักมัน มันก็ไม่ได้คุยกันอยู่แล้ว เหมือนมันมีอยู่ครั้งนึ่งที่เหมือนมันจะยังไงกับแฟนมันก็ไม่รู้แล้วมันก็ลงสตอรี่เป็นรูปมือแล้วมีลอยแผลเป็นลอยเล็บ
เราก็บอกว่าให้มันทายา แล้วมันก็บอกว่า ขอบคุณนะที่เป็นห่วง แค่เรื่องเล็กๆ
เราก็เลยบอกว่า เพื่อนกัน เราก็พิมพ์ต่อไปว่าเคยสิถึงจะถูก มันก็บอกว่าเพื่อนกะนเสมอเเหระ ถึงจะไม่ได้เจอกันตั่งนานก็เป็นเพื่อนกันเสมอแหระ เราดีใจนะที่มันยังเห็นเราเป็นเพื่อนกะมันอยู่ เเล้วเราก็ไม่ได้คุยกันเลย มีแต่เราที่ไปถูกใจโพสเฟสของมันบ้างไอจีบ้าง ปต่เราอยู่ในที่ๆของเรานะ (เเต่มีใครเป็นบ้างอ่ะ ที่พยายามไม่คิดถึง แต่มันกับคิดถึง พยายามลืม แต่กับจำ บางที่อ่ะนอนหลับแล้วฝันถึง พอตื่นนอนเราก็คิดนะว่าก่อนนอนเนียเราคิดถุงมันหรืออะไรหรือป่าว แต่พอคิดเราก็ไม่ได้นึดถึงหรือ อะไรเลย ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมถึงยังไม่เลิกรู้สึกเราต้องรู้สึกแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนอ่ะ ลาสุดก็ยังฝันถึงอยู่เลย
ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยเมื่อไรจะเลิกคิดสักที
เรื่องของเค้ายังไงต่อไม่รู้นะ แต่เราก็พยายามที่จะไม่รู้สึกอะไร เเต่เราก็รู้ว่าเค้าก็มีแฟน เเต่เราก็ไม่ได้ไปยุ่งหรืออะไรนะ เราก็ยินดีด้วย เห็นเค้ามีความสุขก็โอเคแล้วอ่ะ เเเต่เราเคยถามนะว่าถ้ามีคนแบบชอบมันจะรู้สึกยังไง แล้วมันก็บอกว่า ไม่รู้ มันก็บอกอยู่แบบนี้อ่ะ แล้วมีอยู่ครั้งนึ่งมั้นที่เราถามว่า ถ้านี่ชอบมัน มันจะรู้สึกยังไง มันก็บอกเหมือนเดิม ว่าไม่รู้ แล้วก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เอาจริงๆก็ถ้าเราไม่ได้ทักมัน มันก็ไม่ได้คุยกันอยู่แล้ว เหมือนมันมีอยู่ครั้งนึ่งที่เหมือนมันจะยังไงกับแฟนมันก็ไม่รู้แล้วมันก็ลงสตอรี่เป็นรูปมือแล้วมีลอยแผลเป็นลอยเล็บ
เราก็บอกว่าให้มันทายา แล้วมันก็บอกว่า ขอบคุณนะที่เป็นห่วง แค่เรื่องเล็กๆ
เราก็เลยบอกว่า เพื่อนกัน เราก็พิมพ์ต่อไปว่าเคยสิถึงจะถูก มันก็บอกว่าเพื่อนกะนเสมอเเหระ ถึงจะไม่ได้เจอกันตั่งนานก็เป็นเพื่อนกันเสมอแหระ เราดีใจนะที่มันยังเห็นเราเป็นเพื่อนกะมันอยู่ เเล้วเราก็ไม่ได้คุยกันเลย มีแต่เราที่ไปถูกใจโพสเฟสของมันบ้างไอจีบ้าง ปต่เราอยู่ในที่ๆของเรานะ (เเต่มีใครเป็นบ้างอ่ะ ที่พยายามไม่คิดถึง แต่มันกับคิดถึง พยายามลืม แต่กับจำ บางที่อ่ะนอนหลับแล้วฝันถึง พอตื่นนอนเราก็คิดนะว่าก่อนนอนเนียเราคิดถุงมันหรืออะไรหรือป่าว แต่พอคิดเราก็ไม่ได้นึดถึงหรือ อะไรเลย ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมถึงยังไม่เลิกรู้สึกเราต้องรู้สึกแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนอ่ะ ลาสุดก็ยังฝันถึงอยู่เลย