เคยสิ้นหวังกับตัวเองบ้างมั้ยคะ

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ 24 แล้วค่ะ ยังไม่มีอะไรเป็นหลักค้ำประกันในชีวิตได้เลย จะเริ่มยังไงก็งงๆอยู่นะคะ 5555 คือเราเรียนไม่จบ แสบไงมีลูกก่อนเลยเลิกเรียนไป แม่เลยให้ตอน กศน.ตอนนี้ต่ออยู่ กำลังจะจบ ม.6 ตอนเรียนผลการเรียนโอเคค่ะ เกรดเฉลี่ย 3กว่าตลอด ก่อนหน้านี้มีงานทำค่ะ เป็นเซลขายเครื่องทันตกรรม ทำงาน3 ปี แต่เหนื่อยขับรถไกลบวกกับที่บ้านมีปัญหาก็เลยลาออกมา ปกติที่ทำงานเขาก็ต้องจบ ป.ตรีถึงจะเข้าทำได้ แต่เรามีวุฒิแค่ ม.3 ตอนสัมภาษณ์ก็คือวุฒิไม่ผ่านแต่เพราะเป็นคนคุยเก่งเขาเลยรับค่ะ ก็ทำได้ดีมาตลอด หมอติดยอดไม่เคยตก แต่ถามว่าชอบงานนี้ไหม ก็ไม่ชอบเลยค่ะ แต่กับชอบการที่ได้นั่งดูหมอทำงาน อยากลองทำบ้าง เอาง่ายๆอยากเป็นหมอซะเองประมาณนั้น พอหลังลาออกจากงานก็ว่างงานมาตลอด จนมีคนถามค่ะว่าจะเอากับชีวิตตัวเอง ลูกโตขึ้นทุกวัน ตัวเองจะทำอะไรจะเอายังไงต่อไป เลยเริ่มคิดค่ะว่าตัวเองเหมาะกับอะไร ชอบทำอะไร นั่งคุยกับความคิดตัวเอง ผลที่ได้คือว่างเปล่ามากเลยค่ะ ไอ้ที่ตัวเองชอบก็ดูหากไกลจากความเป็นจริงมาก วุฒิแค่ กศน. จะเป็นหมอยังไงว่ะ ถึงจะลองค้นหาในเน็ตดู โอกาสมันพอเป็นไปได้ ก็เหมือนเริ่มมีหวังนิดหน่อย แต่พอเอาเข้าจริงๆมันคงเป็นไปได้ยากมากๆ เพราะเราเองไม่ได้เรียนตรงสาย คงต้องตัดออกไป แม่เลยเสนอให้เรียนต่อครู เพราะแม่เป็นครูค่ะ คงอยากให้เราเป็นด้วยมั้ง แต่ก็ไม่ชอบอีกอ่ะ แล้วพี่ชายของแฟนแกกำลังจะสอบตำรวจก็เลยชวนเราเรียนต่อ นิติศาสตร์ ก็น่าสนอยู่นะคะ ดูเป็นไปได้มากกว่าการเป็นหมอ แต่ก็ยังไม่รู้รายละเอียดเลย เรียนที่ไหน สอบยังไง อ่านในเน็ตก็ดูงงๆค่ะ เลยอยากถามค่ะ อย่างเรานี่พอจะเรียนต่อเป็นหมอ หรือ ไปทางกฎหมายเลยดี แต่ใจอยากเป็นหมอ แต่ไม่รู้จะเริ่มจากอะไรก่อนเลย ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ