แต่งงานไม่ถึงปีเลิกกันน่าอายป่าวคะ

เรากับแฟนครบกันมา 8 ปี ช่วงที่ครบกันมาเราต่างคนต่างอยู่บ้านของตัวเองจะนัดเจอกันหลังเลิกงานมาไปกินข้าวไปเที่ยวด้วยกัน แล้วแยกย้ายกันกลับบ้านเพราะแฟนประมาณ2ทุ่ม ถ้าช้าแม่เขาจะบ่น พอถึงเวลาตัดสินใจแต่งานกัน แม่ฝั่งผู้ชายพูดกับเราว่า ตอนพี่สาวของแฟนเราแต่งงานแม่ไม่เอาสินสอดสักบาท ถ้าฝั่งเราเอางานออกมาขายหน้าก็ไม่รู้ด้วยนะพอแม่เขาพูดมาแบบนี้แล้ว ด้วยความที่เรารักแฟนเรามากเราเลยตัดสินใจว่าเราจะเอาตังช่วยแม่เรา หนึ่งแสนบาท เหมือนที่น้องสาวเราแต่งงาน เราก็มาคุยกับแฟนเราแต่เขากันทำเฉยไม่พูดไร เราเลยคิดว่าเดียวพอแต่งงานไปเราขายรถเก๋งขอเราเอาตังให้แม่ก็ได้เพราะรถจอดไว้ไม่ได้ใช้เลย พอเราแต่งานกันสิ่งแรกที่แม่ของแฟนเราพูดขึ้นมาว่าอย่าปล่อยให้ท้องก่อนนะอย่าพึ่งเอาลูก เราก็30 กว่าแล้วเราก็อยากมีลูก แฟนเราเป็นคนที่รักพ่อ-แม่ พี่น้อง เขามาก ไม่ว่าเขาจะพูดไรก็กลัวไปซะหมดช่วงที่เราไปอยู่บ้านแฟน เราร้องไห้เกือบทุกวัน บางคืนยังไม่ได้นอนพร้อมกันเลย บางที3 ทุ่มกว่าแล้วแม่แฟนยังให้แฟนเราพาแกไปนวด กว่าจะได้กลับมาก็ปาไป เที่ยงคืน-ตีหนึ่งแล้ว อยู่แบบอึดอัดทำไรไม่ได้เลยพ่อ-แม่เขาเป็นคนที่เอาแต่ใจต้องให้ทำตามที่แกสั่ง บังคับทุกอย่าแม้แต่เรื่องตัดผมต้องให้ตัดรองทรง แกเลี้ยงลูกแบบบังคับทำเหมือนลูกยังเด็กแฟนเราอายุจะ 35 แล้ว พอเปิดใจพูดกับแฟนเขาก็บอกว่าเขาต้องดูเลพ่อแม่เขาก็จะทำแบบนี้แหละ บางครั้งอยู่กัน2คนบางทีก็มีความสุข บางครั้งแฟนก็ชอบขึ้นเสียง ชอบ ตะคอกใส่ เราควรปล่อยให้เขาอยู่กับพ่อ-แม่เหมือนเดิม หรือเราต้องทนยอมรับแบบนี้ต่อไป