หาตัวเองไม่เจอ

สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กนักเรียนม.3ทั่วไปคนนึงที่หาตัวเองไม่เจอค่ะ555 เราคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่ม.1แล้วนะ แต่ตอนนั้นยังไม่ซีเรียสมากเพราะคิดว่ายังมีเวลาอีกตั้งเยอะเดี๋ยวก็เจอเองแหละ แต่เราว่าเราคิดผิดค่ะ555 เราเป็นเด็กนักเรียนธรรมดา ที่ได้แค่ภาษาอังกฤษอย่างเดียวเลย วิชาอื่นคะแนนก็พื้นๆ เราเคยสอบทุนAFSแล้วได้ด้วยนะคะ(ตัวสำรองลำดับที่8) แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปเพราะปัญหาทางการเงิน หลังจากนั้นเราก็เริ่มท้อในการเรียนภาษาไปเลยค่ะ เคยคิดว่าม.ปลายอยากไปศิลป์ภาษานะ แต่สุดท้ายก็คงต้องไปวิทย์คณิตแหละเพราะมันกว้างกว่า เคค่ะ555 ญาติเราชอบบอกให้ไปสอบพวกวมว.บ้าง ด้วยเหตุที่ว่าคะแนนเราดี(?) เราน่าจะสอบได้ บอกว่าอยากให้เข้าเพราะเราเก่ง อืม หรอคะ5555 เขาบอกอยากให้เราเป็นทันตแพทย์ ไม่ก็หมอผิวหนัง หรืออะไรที่เป็นแนวนั้นไปเลย คือ อาชีพหมอไม่ล้นประเทศแล้วหรอคะ ทำไมชอบไล่ให้ไปเป็นกันจัง555 เราเคยบอกว่าอยากเรียนสถาปัตย์ สิ่งที่ได้กลับมาคือเขาบอกว่าเงินไม่ค่อยดี โดนโกงง่าย เคค่ะ555555 เคยอยากเรียนภาษาเกาหลี แล้วโดนบอกว่าเรียนไปทำไม อืม อันนี้เราเข้าใจ ไม่สิแต่ละอย่างที่เขาทำเขาพูดเราเข้าใจหมดแหละค่ะ แต่มันแบบ...ไม่รู้สิคะ555 เขารู้นะว่าเราเก่งอังกฤษ แต่ให้เหตุผลว่าคณะเกี่ยวกับภาษาไม่ดีหรอก ทำได้ไม่กี่อาชีพ คณะอื่นก็ต้องเรียนเหมือนกัน 55555เคค่ะ55555 ตอนนี้เรารู้สึกท้อ ท้อมากเลยค่ะ555 ม.ปลายเรียนวิทย์คณิต เราจะหาตัวเองเจอจริงๆเหรอคะ คำถามที่ฆ่าเราได้มากสุดคงเป็นคำถามที่ว่า จะเรียนอะไร เรียนคณะไหน โตขึ้นอยากเป็นอะไร ยิ่งคิดถึงคำถามพวกนี้ น้ำตาเราก็ไหลออกมาแล้วค่ะ55 แค่เวลาเราได้ยินใครพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็น้ำตาคลอแล้วเหมือนกันด้วย55 ตอนนี้เราสับสนกับชีวิตตัวเองมากเลย รู้สึกเคว้งไปหมด รู้สึกเครียดไปหมดเลย เราจะเจอสิ่งที่ชอบจริงๆไหม จะเจอตอนไหน หรือบางทีเราอาจจะไม่เจอเลยก็ได้55555

ป.ล.ไปมาๆกลายเป็นกระทู้ระบายทุกเฉยเลย5555