ข้อคิดจากคุณวรวุฒิ อุ่นใจ กก.ผจก.บริษัทซีโอแอล (COL) หรือ Office Mate
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2257076040996167&id=100000813805866
อายุน้อยร้อยล้าน..มันควรจะเป็นต้นแบบให้กับคนอายุน้อย ที่อยากร่ำรวยเร็ว ขยันสร้างตัว ด้วยความอุตสาหะ
แต่เท่าทีติดตามมา กลายเป็นอายุน้อยโกงร้อยล้าน หลายเคสแระ
อันที่จริง ผมก็มียอดขายปีละหลักร้อยล้าน ตั้งแต่อายุ 32-33 เท่านั้น
แต่ไม่ได้รู้สึกภูมิใจอะไรนัก เพราะเราอยู่ในภาวะหนูถีบจักร วิ่งหาเงินใช้หนี้เงินกู้แบ๊งอยู่
และทุกอย่างในบริษัทตอนนั้นก็หละหลวม ระบบยังไม่ดีพอ จะคุยอวดใคร ก็ไม่กล้า ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงานไป
ยิ่งเจอวิกฤติต้มยำกุ้ง ในปี40 ยอดขายจากปีละร้อยกว่าล้าน ตกลงมาเหลือแค่ ปีละ30ล้าน นี่เจ็บหนักเลย
คิดแต่จะทำยังไงดี จะปิดบริษัทดีมั้ย หรือประคองการขาดทุนไปเรื่อยๆ จนรอวันแบ๊งมายึดทุกอย่างไป
กว่าจะผ่านมาได้ ความภูมิใจที่เราทำธุรกิจเองแล้วได้ยอดขายปีละหลักร้อยล้าน มันไม่เหลือแล้วครับ
มันมีแต่ความระมัดระวัง ทำทุกอย่างต้องคิดให้ดี และจะทำอะไรต้องคิดว่า ชีวิตนี้ไม่มีความแน่นอนเสียเลย
มีแต่ทำงานหนัก สะสมทุนสำรอง ไม่ใช้จ่ายเกินตัว
เพราะเราไม่รู้ว่า วิกฤติเศรษฐกิจรอบหน้า เราจะรอดมาได้แบบรอบที่แล้วหรือเปล่า..??
เห็นข่าว อายุน้อยร้อยล้านที่จบไม่สวย แล้วก็อยากจะเตือนน้องๆครับ
ธุรกิจมันเป็นการวิ่งแบบมาราธอน ไม่ใช่วิ่งร้อยเมตร
มันต้องมีเส้นทางอีกมาก ที่เราจะต้องฝ่ามันไป
ความสำเร็จขั้นต้น มันเป็นความสำเร็จที่ไม่ได้มีรากฐานมั่นคงนัก
อย่าหลงไปกับ ชื่อเสียงมายาคติ คำชมของสังคมและคนรอบข้าง
ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง อย่าเพิ่งให้รางวัลตัวเองเร็วเกินไปนัก รอจนความเสี่ยงของธุรกิจลดน้อยลง ค่อยให้รางวัลตัวเอง ก็ยังไม่สาย
จาก..อายุมากหัวใกล้ล้าน..😀
##### อายุน้อยร้อยล้าน หรือ อายุน้อยหัดโกงร้อยล้าน #####
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2257076040996167&id=100000813805866
อายุน้อยร้อยล้าน..มันควรจะเป็นต้นแบบให้กับคนอายุน้อย ที่อยากร่ำรวยเร็ว ขยันสร้างตัว ด้วยความอุตสาหะ
แต่เท่าทีติดตามมา กลายเป็นอายุน้อยโกงร้อยล้าน หลายเคสแระ
อันที่จริง ผมก็มียอดขายปีละหลักร้อยล้าน ตั้งแต่อายุ 32-33 เท่านั้น
แต่ไม่ได้รู้สึกภูมิใจอะไรนัก เพราะเราอยู่ในภาวะหนูถีบจักร วิ่งหาเงินใช้หนี้เงินกู้แบ๊งอยู่
และทุกอย่างในบริษัทตอนนั้นก็หละหลวม ระบบยังไม่ดีพอ จะคุยอวดใคร ก็ไม่กล้า ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงานไป
ยิ่งเจอวิกฤติต้มยำกุ้ง ในปี40 ยอดขายจากปีละร้อยกว่าล้าน ตกลงมาเหลือแค่ ปีละ30ล้าน นี่เจ็บหนักเลย
คิดแต่จะทำยังไงดี จะปิดบริษัทดีมั้ย หรือประคองการขาดทุนไปเรื่อยๆ จนรอวันแบ๊งมายึดทุกอย่างไป
กว่าจะผ่านมาได้ ความภูมิใจที่เราทำธุรกิจเองแล้วได้ยอดขายปีละหลักร้อยล้าน มันไม่เหลือแล้วครับ
มันมีแต่ความระมัดระวัง ทำทุกอย่างต้องคิดให้ดี และจะทำอะไรต้องคิดว่า ชีวิตนี้ไม่มีความแน่นอนเสียเลย
มีแต่ทำงานหนัก สะสมทุนสำรอง ไม่ใช้จ่ายเกินตัว
เพราะเราไม่รู้ว่า วิกฤติเศรษฐกิจรอบหน้า เราจะรอดมาได้แบบรอบที่แล้วหรือเปล่า..??
เห็นข่าว อายุน้อยร้อยล้านที่จบไม่สวย แล้วก็อยากจะเตือนน้องๆครับ
ธุรกิจมันเป็นการวิ่งแบบมาราธอน ไม่ใช่วิ่งร้อยเมตร
มันต้องมีเส้นทางอีกมาก ที่เราจะต้องฝ่ามันไป
ความสำเร็จขั้นต้น มันเป็นความสำเร็จที่ไม่ได้มีรากฐานมั่นคงนัก
อย่าหลงไปกับ ชื่อเสียงมายาคติ คำชมของสังคมและคนรอบข้าง
ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง อย่าเพิ่งให้รางวัลตัวเองเร็วเกินไปนัก รอจนความเสี่ยงของธุรกิจลดน้อยลง ค่อยให้รางวัลตัวเอง ก็ยังไม่สาย
จาก..อายุมากหัวใกล้ล้าน..😀