ถ้าเราทักผ.ญแล้วเธอเดินหนีมันคือการปฏิเสธแล้วจริงไหมครับ ที่สำหรับคือเธอไม่อยู่เธอไปอยู่ที่อื่นแล้ว เจอกันข้างนอก เธอหันหลังให้บ้าง รีบเดินเมื่อเห็นเรามอง ทั้งที่แต่ก่อนผ่านกันบ่อยๆแต่เราก็ไม่มองเธอเหมือนกันตั้งแต่วันนั้น ทั้งที่ใจมันอยากมองอยากเห็นหน้าทุกวัน แต่เดินหนีจะให้เราคิดว่าอะไร นอกจากเธอไม่ชอบ เราก็พร้อมจะออกมาห่างๆ คิดเสมอว่าถ้าเธอไม่รัก ถ้ารักถ้าชอบคงยิ้มให้แล้วเดินหนี ความรู้สึกดีๆคงไม่เจ็บแบบนี้หรอก เจ็บแต่จบ ผ.ชอย่างเรายอมรับได้ครับ
อย่างนี้ใช่ไหมครับที่เรียกว่าเจ็บแต่จบ