กระผมเป็นเดกต่างจังหวัดเหมือนเด็กทั่วไป ที่จบม.ปลาย มาศึกษาต่อในรั้ววิทยาลัยในกทม. ทุกครั้งที่ผมต้องศึกษาต่อ เช่นจาก ม.ต้นไป ม.ปลาย
หรือจากม.ปลายไป มหาลัย หรือจาก มหาลัย -เรียนจบทำงาน
เป็นอะไรที่กระผมรุ้สึกว่า ผมทุ่มเทกับมับ เเละเหนื่อยในทุกช่วงชีวิต กระผมจบ ป.ตรี จากมหาวิทยาลัยเเห่งหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาตร์ จบปั๊บ ก็ได้ทำงานเลย
เเละในขณะเดียวกัน วันนั้นเป็นวันสุดท้ายของการสมัครเรียน ป.โท ในมหาลัยของผม ผมก็ได้โทรศัพท์ไปถามเเม่ว่า “เรียนต่อดีไหมครับเเม่” เเม่ก็ตอบทันทีว่า”เรียนต่อเลยลูก” ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เรียนก็เรียน ซึ่งหลังจากนั้น ผมก็เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย โดยต้องมาทำงานกลางวัน เเต่ตอนเยนต้องเดินทางมาเรียนที่มหาลัย อาทิตหนึ่งประมาณ 3-4 วัน กลับถึงหอก็ประมาณ 3-4 ทุ่ม บ่อยครั้ง หลังจากนั้น เวลาผ่านไป3 ปี เศษๆ ผมยังไม่จบเเละผมก็ย้ายที่ทำงานใหม่ ทำได้ไม่ถึงปี ก็ลาออก เพราะ เหลือเวลาอีก 1 ปี เเล้ว ที่จะเรียน เพราะปกติ ป.โท เรียนได้ 2 ปี เเต่ไม่เกิน 5 ปี ขณะนี้ผมเข้าปีที่5 เเละเครียดมาก เป็นคำถามทุกวันที่เเม่ถามคือ “เมื่อไหรจะจบ” เเละในขณะเดียวกันเงินที่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องทตัวเองก็ไม่มี ต้องให้เเม่ดูเเล ผมคิดว่าอายุผม จะ30 ปี เเล้วยังไม่มีเงินเก็บเเม้เเต่บาทเดียว
ซึ่งใจจริงผม ที่เรียนเพราะอยากเข้ารับราชการ วุฒิ ป.ตรีนั้น ตำเเหน่งวิศวะ ต้องบอกว่ารับน้อยมาก ผมสมัครสอบราชการทุกกรมที่เปิดรับ
ขึ้นบัญชีไว้เเล้วบ้าง 2-3 กรม เเต่ก็เรียกไม่ถึงสักที เพราะรับเเค่1-2 คน เท่านั้น
อยากทราบว่ามีใครเคยเป็นเหมือนกระผมบ้างไหมที่มีความรุ้สึกไม่ประสบความสำเร็จ ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด ทั้งเรื่องการเงิน การงาน การเรียน
เเต่ยังดีที่มีเเฟนผมคอยให้คำปรึกษา เเละช่วยเหลือผมมาตลอด ขอบคุณ สวรรค์ที่มอบคนดีๆ ให้กับผม แม้ว่าผมจะไม่เหลืออะไร
คุณเคยไหมที่จะคิดไม่อยากมีชีวิตบนโลกใบนี้
หรือจากม.ปลายไป มหาลัย หรือจาก มหาลัย -เรียนจบทำงาน
เป็นอะไรที่กระผมรุ้สึกว่า ผมทุ่มเทกับมับ เเละเหนื่อยในทุกช่วงชีวิต กระผมจบ ป.ตรี จากมหาวิทยาลัยเเห่งหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาตร์ จบปั๊บ ก็ได้ทำงานเลย
เเละในขณะเดียวกัน วันนั้นเป็นวันสุดท้ายของการสมัครเรียน ป.โท ในมหาลัยของผม ผมก็ได้โทรศัพท์ไปถามเเม่ว่า “เรียนต่อดีไหมครับเเม่” เเม่ก็ตอบทันทีว่า”เรียนต่อเลยลูก” ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เรียนก็เรียน ซึ่งหลังจากนั้น ผมก็เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย โดยต้องมาทำงานกลางวัน เเต่ตอนเยนต้องเดินทางมาเรียนที่มหาลัย อาทิตหนึ่งประมาณ 3-4 วัน กลับถึงหอก็ประมาณ 3-4 ทุ่ม บ่อยครั้ง หลังจากนั้น เวลาผ่านไป3 ปี เศษๆ ผมยังไม่จบเเละผมก็ย้ายที่ทำงานใหม่ ทำได้ไม่ถึงปี ก็ลาออก เพราะ เหลือเวลาอีก 1 ปี เเล้ว ที่จะเรียน เพราะปกติ ป.โท เรียนได้ 2 ปี เเต่ไม่เกิน 5 ปี ขณะนี้ผมเข้าปีที่5 เเละเครียดมาก เป็นคำถามทุกวันที่เเม่ถามคือ “เมื่อไหรจะจบ” เเละในขณะเดียวกันเงินที่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องทตัวเองก็ไม่มี ต้องให้เเม่ดูเเล ผมคิดว่าอายุผม จะ30 ปี เเล้วยังไม่มีเงินเก็บเเม้เเต่บาทเดียว
ซึ่งใจจริงผม ที่เรียนเพราะอยากเข้ารับราชการ วุฒิ ป.ตรีนั้น ตำเเหน่งวิศวะ ต้องบอกว่ารับน้อยมาก ผมสมัครสอบราชการทุกกรมที่เปิดรับ
ขึ้นบัญชีไว้เเล้วบ้าง 2-3 กรม เเต่ก็เรียกไม่ถึงสักที เพราะรับเเค่1-2 คน เท่านั้น
อยากทราบว่ามีใครเคยเป็นเหมือนกระผมบ้างไหมที่มีความรุ้สึกไม่ประสบความสำเร็จ ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด ทั้งเรื่องการเงิน การงาน การเรียน
เเต่ยังดีที่มีเเฟนผมคอยให้คำปรึกษา เเละช่วยเหลือผมมาตลอด ขอบคุณ สวรรค์ที่มอบคนดีๆ ให้กับผม แม้ว่าผมจะไม่เหลืออะไร