ก่อนอื่นต้องขออนุญาตลงนะคะ เเละไม่มีเจตนาที่จะปรจารพ่อแม่นะคะ เพียงแค่ต้องการแตวทาง
เรื่องนี้มีอยู่ว่า ตั้งแต่จบม.6 เคยไปศึกษาต่อสถาบันแห่งหนึ่งแม่ของเรา ได้จ่ายค่ามัดจำทุนการศึกษาไว้ให้ แต่แม่เราคิดว่าเราหลอก เราก็โชว์ทั้งใบเสร็จ แล้วใบยืนยันการรับทุน เราจึงต้องออกเรียน จากนั้นมาเราได้เว้น ช่วงไว้ประมาณสองปี และหางานทำจนเก็บเงินพอที่จะศึกษาต่อได้ เราจึงสมัครเรียนที่สถาบันแห่งหนึ่ง และจ่ายทุกอย่างด้วยเงินของตัวเอง ตอนนั้นแม่ก็ขอเงินเราไป เราจึงให้ท่านไป และท่านบอกจะให้คืนตอนหลังถ้าเราเรียนด้วยเงินของเราเอง จากนั้น แฟนเราก็ส่งเราเรียน ตอนประมาณปีสอง(แฟนเราเป็นทอม) บางครั้งครอบครัวเราไม่มีเงิน เราแอบเอาเงินเราให้ที่บ้าน จนวันหนึ่งแฟนจับได้เพราะเขาเห็นเรากินมาม่า เขาบอกกับเราว่า ถ้าเป็นแบบนี้เขาจะไม่ส่ง เขาเองเขาก็มีภาระเหมือนกัน มีครอบครัว เขาสงสารเราเขาถึงได้ส่งเรา และสักพัก เราก็ได้เลิกกับเขาไป ตอนปีสาม ตอนนี้เราอยู่ปีสี่ แฟนใหม่เราส่งมาตั้งแต่ปีสามเทอมสอง แล้วแม่ไม่เคยให้เงินเราใช้เลยสักบาท แต่แม่มาขอเงินจากเรา บางครั้งจากแฟนเรา ที่แย่ไปกว่านั้นคือ เอาชื่อเราไปอ้างกู้หนี้นอกระบบ แม่เราไม่ได้ทำงาน มีคนส่งเงินให้แม่เราใช้เดือนละประมาณ17,000-20,000บาท และใช้ชื่อบัญชีเรา แฟนเรารับไม่ได้ ขอให้เราเลิกสนใจกับที่บ้าน ให้สนใจแค่น้องสาวและยาย คือเวลายายป่วยหรือน้องป่วยเราต้องเอาเงินของเราให้น้องสาวเราพายายไปรพ ในบ้างครั้งนะ เพราะบางครั้งน้าๆจะออกให้ แต่ถ้าบางครั้งไม่มีใครออกเราก็ออก แฟนเราส่งเงินให้ใช้ แล้วเราก็รับสอนพิเศษแต่เงินก็ยังไม่พออยู่ดี เพราะแม่ยังคงมาเอาเงินที่เรา บางครั้งเราแอบน้อยใจนะ เงินตก20,000บาท ให้เราสักห้าพันไม่ได้หรอ บ้านเราไม่ทีภาระอะไร มีแต่หนี้นอกระบบ ที่แม่เอามาที่ใช้ในเรื่องที่ไม่จำเป็น ทุกวันนี้เราเป็นโรคซึมเศร้า จะพอมีอะไรช่วยทำให้เราเลิกคิดมาก หรือสิ่งนั้นเราทำไม่ถูกต้องอย่างไร ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ