เพื่อนบ้านที่ดี...มีกี่%

เห็นข่าวเพื่อนบ้านดาราตลกดัง ถูกทุบหัว คาหน้าบ้าน รู้สึกสลดใจไม่น้อย

กลับมามองที่ตัวเองดูบ้าง เพื่อนบ้านนี้มันก็นะ

บางคนลงทุนที่จะซื้อบ้านราคาแพง หลายสิบล้าน ร้อยล้าน เพื่อคัดแยก ชุมชนที่ตนต้องการ

แต่จริงๆแล้ว การคัดแยกคนด้วยเงิน อาจจะไม่ได้ผลเสมอไป

บางคนยิ่งรวย ของเล่นยิ่งแพง ยิ่งเล่นแบบไร้สติ

คนจนอาจจะเล่นของเล่นอีกราคา คนรวยอาจจะเล่นของเล่นอีกราคา

แต่ผลกระทบต่อสังคม ไม่ต่างกัน

ยกตัวอย่างผมเองละกัน เราก็เข้าใจว่าเราเองมาอยู่ใหม่ ต้องการที่จะทักทาย แนะนำตัว

สอบถามพื้นฐานต่างๆในชุมชน พอถาม หรือ พูดคุยแนะนำตัวแล้ว

ก็พบกับความผิดหวังที่คาดเอาไว้ เรียกได้ว่า ถ้าคุยแบบนี้ อย่าคุยเลยดีกว่า

ไม่ได้เข้าข้างตัวเอง หรือ ใส่ร้ายใคร แต่ความเป็นคนมันบอกว่า

ผู้สนทนา มีท่าทีที่ไม่ต้อนรับ ไม่ต้องการที่จะมีสัมพันธ์ที่ดี

ก็เลยกลายเป็นว่า....อยู่ใครอยู่มันดีกว่า

พยายามหลีกเลี่ยงที่จะพูดคุย หรือกระทบกระทั่ง (ถ้าไม่จำเป็น)

บางทีในชุมชนอาจจะมองดูว่า เราเป็นเด็กที่ไม่มีสัมมาคาราวะ

ในเหตุผลของเราเอง อยากจะบอกว่า สัมมาคาราวะ บางทีมันก็ต้องเลือกใช้ให้ถูกคน

ถ้าผู้ใหญ่มีท่าทีแบบนี้....อาจจะไม่จำเป็นต้องใช้ก็ได้

สำหรับผม เพื่อนบ้านอาจจะเป็นผู้มีอายุหน่อย

แต่ถ้าบางคนเพื่อนบ้านที่วัยใกล้กัน อายุไม่เยอะ ไฟยังแรง อาจจะมีปะทะ ก็ไม่แปลก

อย่างที่ใครๆหลายคนบอกว่า มีเพื่อนบ้านดี โชคดีกว่าถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่ 1 + แจ็คพ็อต

แล้วบ้านคุณละ....เพื่อนบ้านเป็นอย่างที่คิด หรือฝันเอาไว้หรือเปล่า??