ปัญหาชีวิต

ตามหัวข้อเลยครับ ที่บ้านผมรวยครับพูดเลยว่ารวยพ่อแม่เงินเดือนรวมกันถึงล้านครับเฉพาะพ่อนี่ก็หลายแสนแล้ว มีบ้าน มีรถ มีทุกอย่างพร้อมแล้ว
แต่ว่า ผมไม่เคยได้ของขวัญจากพ่อแม่เลยครับ นอกจาก เสื้อผ้าค่าเทอมข้าวและเงินค่าขนม สิ่งที่เป็นของผมผมจะต้องเก็บตังค์ซื้อเอง มีครั้งนึงตอนที่ผมอยู่ประมาณม2 ผมเห็นเพื่อนเขามีโทรศัพท์กัน และอยากมีบ้างเลยไปขอพ่อกับแม่ แต่แม่ผมบอกว่า อยากได้ก็เก้บตังค์ไปซื้อเองสิ โตขึ้นทำงานเดี๋ยวตังค์มันก็ไหลมาเอง ผมเลยไปถามพ่อพ่อก็บอกคล้ายๆกับแม่เลยครับว่าให้ไปซื้อเอง พอท่านพูดจบก้ไล่ผมกลับห้องไป มีอีกครั้งนึงตอนประมาณม.3 ผมเห็นเพื่อนเขาเอาโน็ตบ็คมาเล่นที่โรงเรียนผมก็อยากได้ครับ เลยไปถามพ่อกับแม่อีกรอบ และวันนั้นญาติมาที่บ้านพอดี ผมเลยไปขอพ่อแม่ต่อหน้าญาติ แต่ก็โดนปฏิเสธครับ แต่ญาติที่มาเขาก็เหมือนจะสงสาร เขาบอกพ่อกับแม่ผมว่าเดี๋ยวเขาออกเงินเอง พ่อแม่ผมเองก็อนุญาติครับ วันนั้นผมดีใจมากที่จะได้เล่นเกมที่บ้านกับเขาบ้างซักทีหลังจากนั้นก้บอกยี่ห้อกับราคาให้เขา เขาก็ตอบกลับมาว่า เดี๋ยว4-5วันเดี๋ยวให้ไปรษณีย์มาส่ง ผ่านไป 4 วันซึ่งเป้นวันพุธและเป็นวันที่ผมไปโรงเรียนวันนั้นผมตื่นเต้นที่จะได้โน็ตบุค พอเลิกเรียน(โรงเรียนเลิกประมาณบ่าย3พ่อกับแม่บอกห้ามกลับเกิน4โมง)ผมก็รีบกลับบ้านพอถึงบ้านก็รีบถามแม่ที่นั่งดเูTVอยู่ว่าพัสดุมาถึงหรือยังแม่ก็เลยชี้ไปตรงถังขยะ ตอนนั้นใจผมเริ่มหวิวแล้วครับ พอมองดีๆผมก็เห็น กล่องพัสดุ ที่ถูกฉีกจนขาด  ผมเลยวิ่งไปใกล้ๆและเห็น ของที่อยู่ข้างในกล่องซึ่งก็คือโน็ตบุค ที่สภาพเหมือนโดนค้อนทุบจนเละ ตอนนั้นน้ำตาเริ่มซึมแล้วครับหลังจากนั้นแม่เดินมาใกล้ๆบอกกับผมว่า "เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าเพิ่งมีเลยของแบบนี้ ไปอ่านหนังสือไป ถ้าไม่ติด1ใน3ของระดับชั้นก็อย่าหวังว่าเดือนนี้จะมีเงินไปโรงเรียน" แม่พูดเสร็จก็เดินกลับไป พอได้ยินแล้วผมก็ร้องไห้ออกมาเลยครับ ร้องไปเดินกลับห้องไป ร้องไห้ในห้อง ในหัวก็คิดแค่ว่า ทำไมกูต้องมาเจอครอบครัวแบบนี้วะ นั่นเป็นของขวัญชิ้นแรกที่มีคนให้กูเลยนะ ทำไมทำแบบนี้ ถ้ากูฆ่าตัวตายกูจะได้ไปเจอครอบครัวดีกว่านี้มั้ยวะ คิดได้แบบนั้นผมก็เดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบกรรไกรมาจะฆ่าตัวตายครับ แต่ใจมันไม่แข็งพอที่จะทำ เลยโยนไปที่มุมห้องแล้วนั่งขดตัวอยู่บนเตียง ร้องไห้จนเช้าและก็ตื่นขึ้นไปโรงเรียนเหมือนเดิม วันนั้นตอนกินข้าว ผมไม่มองหน้าพ่อกับแม่เลยครับ เอาแต่ก้มหน้าก้มตากิน และออกไปโรงเรียนตามปกติ ตอนนี้อยู่ชั้น ม.4แล้วครับ เงินค่าขนมผมได้วันละ 200 บาท ช่วงนี้กำลังเก้บตังค์จะซื้อโทรศัพท์ใหม่อยู่ ระหว่างนั้นเลยซื้อ Samsung hero มาใช้แก้ขัดไปก่อน ซึ่งพ่อกับแม่ไม่รู้เรื่องนี้ครับ ถ้ารู้ก็คงทำแบบที่ทำกับโน็ตบ็ค เวลาอยากเล่นเกมกแอบพ่อกับแม่ไปเล่นร้านเกม ปัจจุบันพ่อกับแม่ก็ยังเป้นแบบเดิมครับ และสภาพจิตใจผมโอเคครับ ไม่ได้เป้นโรคซึมเศร้า เพราะเพื่อนนี่แหละที่คอยช่วยเหลือ ผมอยากให้เพื่อนชาวพันทิป ช่วยบอกวิธีรับมือให้ทีครับ หรือจะมาแชร์ประสบการณ์ด้วยก็ได้เผื่อจะเจอครอบครัวที่หนักกว่าผม ผมอาจจะเขียนงงบางเรื่องขออภัยด้วยนะครับ