คือเราจะบอกว่าเราสนิทกับพ่อแม่พอสมควร แต่ท่านเลี้ยงเราแบบผู้ใหญ่บ้างบางทีก็ดูหวงแปลกๆเราเป็นพี่คนโตค่ะ
คือเราเริ่มทำงานพาร์ทไทม์ตอนอายุ15 อยากได้อะไรก็เก็บตังซื้อเอง ไม่ว่าจะเป็นการจัดฟัน โทรศัพท์ หรือเสื้อผ้าและสิ่งของต่างไป
เราทำงานแบบนี้ตลอดและไม่ค่อยได้เที่ยวแบบคนอื่นเขาเท่าไหร่เพราะต้องทำงาน ส่วนตัวก็เป้นคนติดบ้านอยู่ระดับหนึ่ง
และแม่ก็บอกให้ออกจากงานมาเรียนก่อน(ใกล้จะจบแล้ว)และเราก็ออกตามที่แม่บอก พอออกจากงานมีบางที่เราทำโปรเจคดึกกลับบ้านช้าหรือบางทีเราก็นั่งคุยกับเพื่อน พอถึงตอนนี้ก็เริ่มมีสังคมของตัวเองมากขึ้น อยากใช้ชีวิตแบบอิสระมากขึ้น แต่กลับกันที่พ่อแม่เหมือนจะไม่เก็ตจากที่กลับดึกๆได้อยู่ๆก็ไม่ให้กลับ เช็คตามตลอด บางทีรู้สึกอึดอัด และเขาก็ไล่เราไปทำงาน เหมือนเดิม และแม่ก็ให้ข้อเสนอมาว่า ถ้ากลับเร็วแม่จะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้ก่อนมีก็ค่อยเอามาคืนแค่กับเร็ว กับอีกอันคือ กลับดึกได้แต่ต้องกลับไปทำงานเหมือนเดิม (แล้วโปรเจคล่ะ กลัวมีเวลาให้โปรเจคไม่มากพอเหมือนกัน)คือจะเอาไงดีกลับไปทำงานแล้วย้ายออกมาอยู่หอและเรียนไปด้วย หรือว่าจะต้องรีบกลับบ้านแต่รู้สึกอึดอัดและไม่มีอิสระ
ยังไงกับชีวิตดี??
คือเราเริ่มทำงานพาร์ทไทม์ตอนอายุ15 อยากได้อะไรก็เก็บตังซื้อเอง ไม่ว่าจะเป็นการจัดฟัน โทรศัพท์ หรือเสื้อผ้าและสิ่งของต่างไป
เราทำงานแบบนี้ตลอดและไม่ค่อยได้เที่ยวแบบคนอื่นเขาเท่าไหร่เพราะต้องทำงาน ส่วนตัวก็เป้นคนติดบ้านอยู่ระดับหนึ่ง
และแม่ก็บอกให้ออกจากงานมาเรียนก่อน(ใกล้จะจบแล้ว)และเราก็ออกตามที่แม่บอก พอออกจากงานมีบางที่เราทำโปรเจคดึกกลับบ้านช้าหรือบางทีเราก็นั่งคุยกับเพื่อน พอถึงตอนนี้ก็เริ่มมีสังคมของตัวเองมากขึ้น อยากใช้ชีวิตแบบอิสระมากขึ้น แต่กลับกันที่พ่อแม่เหมือนจะไม่เก็ตจากที่กลับดึกๆได้อยู่ๆก็ไม่ให้กลับ เช็คตามตลอด บางทีรู้สึกอึดอัด และเขาก็ไล่เราไปทำงาน เหมือนเดิม และแม่ก็ให้ข้อเสนอมาว่า ถ้ากลับเร็วแม่จะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้ก่อนมีก็ค่อยเอามาคืนแค่กับเร็ว กับอีกอันคือ กลับดึกได้แต่ต้องกลับไปทำงานเหมือนเดิม (แล้วโปรเจคล่ะ กลัวมีเวลาให้โปรเจคไม่มากพอเหมือนกัน)คือจะเอาไงดีกลับไปทำงานแล้วย้ายออกมาอยู่หอและเรียนไปด้วย หรือว่าจะต้องรีบกลับบ้านแต่รู้สึกอึดอัดและไม่มีอิสระ