สวัสดีทุกคน ก็ตามหัวกระทู้เลย [ อะ!!! รู้ว่าเบื่อ ที่แทบทุกกระทู้จะต้องเกริ่นแบบนี้ so any way ค่ะ bitch (ดีดนิ้วแล้วโยกหัวแบบแม่ลูกเกด) ] **เพื่ออถรรสในการรับอ่าน โปรดอ่านแล้วนึกภาพตาม!!**
.
วันที่ 1 เราและเพื่อนมีแพลนจะต้องไปหัวหินกัน 2 วัน 1 คืน เพื่อไปทำงาน และก็จองที่พักกันปกติ ที่พักจะเป็นแบบแนว HOSTEL เราเดินทางโดยรถไฟ นั่งไปยาวๆ 5-6 ชั่วโมง รถไฟถึงสถานีหัวหินประมานบ่ายสอง เดินหาที่พักกันอยู่พักนึงจนเจอ และก็ได้น้อง [ ลูกเจ้าของที่พัก ] เดินมาส่งที่ห้อง นั้นแหละค่ะเรากำลังจะเจอเขา [ มาถึงตรงนี้เพื่อนๆฉันที่อ่านอยู่ก็คงจะรู้แล้ว ใช่ค่ะ กูเอง!!!!! ]
.
จังหวะที่เรากำลังจะวางรองเท้าเพื่อขึ้นไปห้องพักใหญ่ชั้น 2 เราหันไปเจอเขานอนอยู่เตียงกลางชั้นสอง [ เป็นเตียง2ชั้น ] ไม่ใส่เสื้อ คือลักษณะเป็นตึกแถว ข้างล่างจะเป็นห้องรวมมีประมาณ3เตียงเรียงยาว แล้วนี่พักชั้นสอง จะขึ้นลงยังไงก็ต้องผ่านตลอด อะ!! ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเลย ก็แบบหูยฝรั่งไรงี้ 555 ขึ้นไปพักห้องยังไม่เสร็จคร่า งงปะ? เอองง!! นัดเช็คอินบ่ายโมง แต่นี่ถึงบ่ายสองห้องยังไม่เสร็จคร่า แอร์พังค่ะ [ นึกออกปะ คนมาเหนื่อยๆ กลิ่นสนิมเต็มตัวจากการนั่งรถไฟ ความรู้สึกคือ หนี-เหี่ยว หนักมากกก ] ทำไงได้อะ เอาของไปวางและก็ต้องออกไปข้างนอก ไปหาอะไรกิน เดินไปทะเลประดุจหนึ่งอากาศติดลบ 10 องศา จนเวลา 4 โมงถึงได้เข้าที่พักอาบน้ำอาบท่าเป็นเสื้อผ้าต่างๆและออกไปถ่ายงานต่อ [ คือตอนนี้เจอเขาแค่ 1 ครั้งนะ ตอนที่เดินเข้าที่พักครั้งแรก ]
.
หลังจากถ่ายงานเสร็จก็เล่นน้ำกันจนดึก กลับมาอาบน้ำเตรียมพร้อมออกล่าเหยื่อในยามค่ำคืน จังหวะนี้แหละตอนอยู่หน้าที่พักกำลังจะออก เราได้เจอเขาเป็นรอบที่ 2 รอบนี้แหละที่มันชัดเจนมากว่าแบบ เห้ยย กูจะเอา!!! [ เข้าใจอาการคนไม่เคยมีผัวม้ะ นั้นแหละค่ะ ] อีนี่กระวนกระวายหนักมาก คิดหน้าคิดหลัง ตีลังกาคิด โน่นนี่ ตื้อเพื่อนให้ช่วยขอ IG ให้ เพราะนี่ไม่กล้าขอเองค่ะ เป็นกุลสตรีหญิงไทย อยู่บ้านนั่งพับเพียบร้อยมาลัย ตักบาตรทุกเช้าวันพระ!! เป้ง!! ระฆังดัง!!
.
อะ!! ไปเดินตลาดจนกลับมาถึงที่พักประมาณ 4 ทุ่ม [ คิดในหัวว่า คราวนี้นะถ้าเจอจะลองโบกมือทักทายนาง ถ้านาง Say hi กลับ ก็จะยื่นมือถือให้พิม IG มาเล่อะ ] สุดท้าย เป็นไงละคะ ไม่กล้าค่ะอีหลอกดูก คือนางนั่งอ่าน หส อยู่ตรงข้ามเตียง ใส่ชุดที่กรมน้ำเงิน ออกเทาๆมั้ง แล้วคือเหมือนเพื่อนนางหรือเปล่าไม่รู้เดินออกมาจากเตียงพอดี ก็คือแบบเหมือนชั้น 1 มันมีหลายเตียง คนพักก็อาจจะไม่รู้จักกันงี้ สรุปก็ไม่ได้ทักนาง ขึ้นห้องไปคือกระวนกระวายหนักมากค่ะ!! กลัวนางจะเช็คเอ้าท์ออกไปตอนเช้าแล้วไม่ได้เจอนางอีก คิดแล้วคิดอีก จนมาเจอกระจก!!!!!!
.
[ นึกภาพตามค่ะ ] ชั้น 1 หลังจากเดินผ่านเตียงทั้ง 3 เตียง มันจะมีประตูอยู่ เอาไว้แบบกั้นระหว่างทางขึ้นบันไดไปชั้น 2 แล้วคือประตูมันมีกระจกคร่า ใหญ่มากแม่ แล้วด้วยลักษณะประตูมันเปิดเฉียงอยู่ประมาณ 30 องศา มันทำให้เราสามารถมองนางได้จากตรงบันได มองไปเห็นนางนั่งอ่าน หส อยู่ ตอนนั้นก็พุบๆ โผล่ๆอยู่กับเพื่อน [ คือมองผ่านเงาสะท้อนกระจกอะนะ ] ไปตรงบันได ลงมาดูอีกที อี
!!!!
แล้ว!!!! ประตู
ปิดเว้ย นางรู้แน่ๆเลย ว่ามีอีพวกโรคจิตมาแอบด่อมๆมองๆ ในหัวตอนนั้นคือแบบสมองไปแล้ว นางต้องคิดว่าอีพวกนี้มันบ้าแน่ๆ หรือไม่ก็เป็นโจรจะมาขโมยของ 555 แต่ความตั้งใจ [ ไฟร่าน ] ก็ยังไม่หมดลงเพียงแค่นี้ ให้เพื่อนอีก2คนลงไปข้างล่าง ทำท่าทีว่าจะเอาผ้าไปตากหน้าที่พัก เพื่อเปิดประตูอีกครั้ง หลังจากที่เปิดประตูแล้ว เพื่อนๆที่สุดแสนจะน่ารักก็ทำการเช็คองศาของกระจกว่ามันมองเห็นไหมจากที่นางนั่ง สรุปว่า ไม่เห็นคร่า โล่งค่ะ!!! วันนี้คงทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ต้องรอแค่วันพรุ่งนี้เท่านั้น!!!
.
วันที่ 2 ( วันสุดท้ายที่ต้องกลับ ) เสียงนาฬิกาปลุกดังตอนตี 5 มีความทะเยอทะยานสูงในการที่จะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น เดินลงมาจากชั้น 2 มืดมากค่ะ ในหัวคิดว่าต้องเห็นนางบ้างแหละ สรุปคือไม่เห็นอะไรเลยค่ะ อะ!! หลังจากภารกิจดูพระอาทิตย์ขึ้นจบลง ก็ไปหาอะไรกินกับเพื่อน [ เออออ ลืมบอกไป เมื่อวานที่ไปเดินตลาดนัด นี่ซื้อที่แปะตู้เย็นรูปสถานีหัวหินมา 2 อัน เก็บไว้เองอันนึงให้นางอันนึง กะจะให้นางตอนทัก แต่ก็ยังไม่ได้ให้ค่ะ ] ต่อ!!! กินไรเสร็จก็กลับมาที่พัก ก็ยังไม่เจอนางอีก นี่เลยรีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะเวลาเหลือน้อยลงเรื่อยๆ [ นี่ต้องเช็คเอ้าท์ 11 โมง หรือเที่ยงวะลืม เออนั้นแหละ ] อะแต่งตัวเสร็จเลยลงไปดูกับเพื่อนสองคน กะรอบนี้เจอปุ๊บ กูขอแน่ กูได้แน่ๆ ลงไปปุ๊บ เอ้า ไม่เจอค่ะ จนกำลังจะเดินขึ้นนางโผล่ออกมาจากห้องน้ำ สภาพคือนุ้งผ้าขนหนูครึ่งล่าง สภาพไม่พร้อมคุย เลยปล่อยผ่านไปก่อน 555 แต่ก็ยังอุ่นใจที่แบบ เออ นางยังอยู่
.
สักพักตัดสินใจ ให้เพื่อนลงไปขอค่ะ 555 ใช่ค่ะอ่านไม่ผิด ตื้อนางอยู่สักพักจนนางยอมสละชีพลงไปให้ นางเดินไปพร้อมกระดาษและปากกาสีแดง นี่ได้แต่แอบมองผ่านเงาในกระจก 555 ใจชี้นขึ้นมาละตอนนั้น ไม่ได้ไปขอเองแต่ยังไงก็ยังมีทางติดต่อ ( เพื่อนเดินกลับมา )
นี่ : ได้ไหมงงง
เพื่อน : งง เขามีรอยสักหรอวะ!!!
นี่ : ห้ะ!!! ไม่นะ (จากที่เห็นครึ่งบนไปตอนนนางออกมาจากห้องน้ำ)
สรุป....ใช่ค่ะ!!! ผิดคนนนนน!!!!
.
เวลาเดินไปเรื่อยๆจนถึงเวลาที่ต้องเช็คเอ้าท์!!! เพื่อนๆก็เก็บกระเป๋ากันเสร็จ นี่ตัดสินใจ ฉีกกระดาษที่มีอยู่ในห้องพร้อมหยิบปากกาแดงมา เขียนคำว่า “Plz contact me. Yesterday I met you. You were wearing gray T-shirt. Thank u.” พร้อมกับใส่ IG เราไป. เราก็เดินกำโน็ตนั้นพร้อม magnet ที่ซื้อให้นางอันนึง กะว่าถ้าไม่เจอนี่จะเอาไปวางไว้ตรงเตียงที่เจอนางวันแรก สรุปลงไปไม่เจอจริงๆค่ะ จะร้องไห้แล้วค่ะตอนนั้น แต่ยังไม่กล้าวางนะเดินออกไปหน้าที่พักใส่รองเท้าเรียบร้อย ตัดสินใจรีบเดินเข้าไปใหม่ วางโน็ตกับ magnet ไว้ตรงเตียงนั้นเรียบร้อย
.
ออกไปเสร็จ ไปนั่งหาไรกินแถวที่พัก กินลงไหมคะให้ทาย....ไม่ค่ะ...เหลือค่ะ!!! ระหว่างรอคนอื่นกิน เพื่อนก็จะเดินเอากุญแจห้องไปคืน นี่เลยไปกับนางด้วย เจ็คพ้อทจ้า....นางใส่เสื้อกล้ามสีแดงนั่งอยู่ตรงที่คืนกุญแจ!!! อีนี่แบบบ ง งง จะขอตอนนี้ก็ไม่ได้ นางคุยกับใครอยู่ก็ไม่รู้ (ผช) และเจ้าของที่พักก็นั่งอยู่ นั้นแหละค่ะ ไม่ได้ขอ!!! กลับมาร้านข้าวที่นั่งกินกันตอนแรก สักพักเห็นแว๊บๆ นางเดินผ่านนนน ไปทางที่พัก นี่ภาวนาให้แบบบ จงเห็นโน็ต จงเห็นโน็ต ยังไงนางก็ต้องเห็น 100 เปอร์....ไม่นาน นางก็เดินออกไปอีกหนึ่งรอบ สักพักกก เพื่อนบอกว่าลืมของไว้ที่ห้องน้ำ ใช่ค่ะ นี่อาสาสวมบทเจ้าหญิงดิสนีย์ไปเอาให้อย่างไว กะจะแว๊บดูจดหมายว่ามันยังอยู่ไหม สรุป ยังอยู่ในสภาพเดิมค่ะ!!!
.
Time to go ค่ะ!!! เดินแบกของไปที่สถานีรถไฟ และก็เห็นนางอีกรอบนึง นั่งอยู่ที่เดิม ตรงคืนกุญแจ นี่ก็ไม่อะไรแหละ ต้องไปแหละ อย่างน้อยก็มีจดหมายอยู่....เดินถึงสถานี ซื้อตั๋วเรียบร้อยตอนนั้นประมาณบ่ายโมงได้ รถไฟออกบ่ายสอง และ IG ก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนใดๆเกิดขึ้น คิดอยู่ว่าจะเดินกลับไปขอดีไหม มีเวลาเป็นชั่วโมงๆ แต่ก็ไม่ทำ ถึงเดินไป นี่ก็คงจะไม่กล้าอยู่ดี ยิ่งเวลารถไฟใกล้ออก นี่ก็ยิ่งเครียด 555 แบบจะทักไม่ทัก จนรถไฟถึงสถานีปลายทาง จนนี่กลับถึงบ้าน จนอาบน้ำนอน จนวันนั้นหมดไป ก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ
.
มาจนถึงวันนี้ !!! [ ประมาณ 5 เดือนแล้ว ]
.
ปล1. นี่เป็นเกย์
ปล2. มีหนทางที่จะเจอนางอีกม้ะ โดยที่ไม่มีชื่อ ไม่มีรูปถ่าย ไม่มีอะไรเลย...
เรามีโอกาสจะเจอคนๆนึงได้อีกไหม? โดยที่ไม่มีชื่อ ไม่มีรูปถ่าย...
.
วันที่ 1 เราและเพื่อนมีแพลนจะต้องไปหัวหินกัน 2 วัน 1 คืน เพื่อไปทำงาน และก็จองที่พักกันปกติ ที่พักจะเป็นแบบแนว HOSTEL เราเดินทางโดยรถไฟ นั่งไปยาวๆ 5-6 ชั่วโมง รถไฟถึงสถานีหัวหินประมานบ่ายสอง เดินหาที่พักกันอยู่พักนึงจนเจอ และก็ได้น้อง [ ลูกเจ้าของที่พัก ] เดินมาส่งที่ห้อง นั้นแหละค่ะเรากำลังจะเจอเขา [ มาถึงตรงนี้เพื่อนๆฉันที่อ่านอยู่ก็คงจะรู้แล้ว ใช่ค่ะ กูเอง!!!!! ]
.
จังหวะที่เรากำลังจะวางรองเท้าเพื่อขึ้นไปห้องพักใหญ่ชั้น 2 เราหันไปเจอเขานอนอยู่เตียงกลางชั้นสอง [ เป็นเตียง2ชั้น ] ไม่ใส่เสื้อ คือลักษณะเป็นตึกแถว ข้างล่างจะเป็นห้องรวมมีประมาณ3เตียงเรียงยาว แล้วนี่พักชั้นสอง จะขึ้นลงยังไงก็ต้องผ่านตลอด อะ!! ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเลย ก็แบบหูยฝรั่งไรงี้ 555 ขึ้นไปพักห้องยังไม่เสร็จคร่า งงปะ? เอองง!! นัดเช็คอินบ่ายโมง แต่นี่ถึงบ่ายสองห้องยังไม่เสร็จคร่า แอร์พังค่ะ [ นึกออกปะ คนมาเหนื่อยๆ กลิ่นสนิมเต็มตัวจากการนั่งรถไฟ ความรู้สึกคือ หนี-เหี่ยว หนักมากกก ] ทำไงได้อะ เอาของไปวางและก็ต้องออกไปข้างนอก ไปหาอะไรกิน เดินไปทะเลประดุจหนึ่งอากาศติดลบ 10 องศา จนเวลา 4 โมงถึงได้เข้าที่พักอาบน้ำอาบท่าเป็นเสื้อผ้าต่างๆและออกไปถ่ายงานต่อ [ คือตอนนี้เจอเขาแค่ 1 ครั้งนะ ตอนที่เดินเข้าที่พักครั้งแรก ]
.
หลังจากถ่ายงานเสร็จก็เล่นน้ำกันจนดึก กลับมาอาบน้ำเตรียมพร้อมออกล่าเหยื่อในยามค่ำคืน จังหวะนี้แหละตอนอยู่หน้าที่พักกำลังจะออก เราได้เจอเขาเป็นรอบที่ 2 รอบนี้แหละที่มันชัดเจนมากว่าแบบ เห้ยย กูจะเอา!!! [ เข้าใจอาการคนไม่เคยมีผัวม้ะ นั้นแหละค่ะ ] อีนี่กระวนกระวายหนักมาก คิดหน้าคิดหลัง ตีลังกาคิด โน่นนี่ ตื้อเพื่อนให้ช่วยขอ IG ให้ เพราะนี่ไม่กล้าขอเองค่ะ เป็นกุลสตรีหญิงไทย อยู่บ้านนั่งพับเพียบร้อยมาลัย ตักบาตรทุกเช้าวันพระ!! เป้ง!! ระฆังดัง!!
.
อะ!! ไปเดินตลาดจนกลับมาถึงที่พักประมาณ 4 ทุ่ม [ คิดในหัวว่า คราวนี้นะถ้าเจอจะลองโบกมือทักทายนาง ถ้านาง Say hi กลับ ก็จะยื่นมือถือให้พิม IG มาเล่อะ ] สุดท้าย เป็นไงละคะ ไม่กล้าค่ะอีหลอกดูก คือนางนั่งอ่าน หส อยู่ตรงข้ามเตียง ใส่ชุดที่กรมน้ำเงิน ออกเทาๆมั้ง แล้วคือเหมือนเพื่อนนางหรือเปล่าไม่รู้เดินออกมาจากเตียงพอดี ก็คือแบบเหมือนชั้น 1 มันมีหลายเตียง คนพักก็อาจจะไม่รู้จักกันงี้ สรุปก็ไม่ได้ทักนาง ขึ้นห้องไปคือกระวนกระวายหนักมากค่ะ!! กลัวนางจะเช็คเอ้าท์ออกไปตอนเช้าแล้วไม่ได้เจอนางอีก คิดแล้วคิดอีก จนมาเจอกระจก!!!!!!
.
[ นึกภาพตามค่ะ ] ชั้น 1 หลังจากเดินผ่านเตียงทั้ง 3 เตียง มันจะมีประตูอยู่ เอาไว้แบบกั้นระหว่างทางขึ้นบันไดไปชั้น 2 แล้วคือประตูมันมีกระจกคร่า ใหญ่มากแม่ แล้วด้วยลักษณะประตูมันเปิดเฉียงอยู่ประมาณ 30 องศา มันทำให้เราสามารถมองนางได้จากตรงบันได มองไปเห็นนางนั่งอ่าน หส อยู่ ตอนนั้นก็พุบๆ โผล่ๆอยู่กับเพื่อน [ คือมองผ่านเงาสะท้อนกระจกอะนะ ] ไปตรงบันได ลงมาดูอีกที อี
.
วันที่ 2 ( วันสุดท้ายที่ต้องกลับ ) เสียงนาฬิกาปลุกดังตอนตี 5 มีความทะเยอทะยานสูงในการที่จะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น เดินลงมาจากชั้น 2 มืดมากค่ะ ในหัวคิดว่าต้องเห็นนางบ้างแหละ สรุปคือไม่เห็นอะไรเลยค่ะ อะ!! หลังจากภารกิจดูพระอาทิตย์ขึ้นจบลง ก็ไปหาอะไรกินกับเพื่อน [ เออออ ลืมบอกไป เมื่อวานที่ไปเดินตลาดนัด นี่ซื้อที่แปะตู้เย็นรูปสถานีหัวหินมา 2 อัน เก็บไว้เองอันนึงให้นางอันนึง กะจะให้นางตอนทัก แต่ก็ยังไม่ได้ให้ค่ะ ] ต่อ!!! กินไรเสร็จก็กลับมาที่พัก ก็ยังไม่เจอนางอีก นี่เลยรีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะเวลาเหลือน้อยลงเรื่อยๆ [ นี่ต้องเช็คเอ้าท์ 11 โมง หรือเที่ยงวะลืม เออนั้นแหละ ] อะแต่งตัวเสร็จเลยลงไปดูกับเพื่อนสองคน กะรอบนี้เจอปุ๊บ กูขอแน่ กูได้แน่ๆ ลงไปปุ๊บ เอ้า ไม่เจอค่ะ จนกำลังจะเดินขึ้นนางโผล่ออกมาจากห้องน้ำ สภาพคือนุ้งผ้าขนหนูครึ่งล่าง สภาพไม่พร้อมคุย เลยปล่อยผ่านไปก่อน 555 แต่ก็ยังอุ่นใจที่แบบ เออ นางยังอยู่
.
สักพักตัดสินใจ ให้เพื่อนลงไปขอค่ะ 555 ใช่ค่ะอ่านไม่ผิด ตื้อนางอยู่สักพักจนนางยอมสละชีพลงไปให้ นางเดินไปพร้อมกระดาษและปากกาสีแดง นี่ได้แต่แอบมองผ่านเงาในกระจก 555 ใจชี้นขึ้นมาละตอนนั้น ไม่ได้ไปขอเองแต่ยังไงก็ยังมีทางติดต่อ ( เพื่อนเดินกลับมา )
นี่ : ได้ไหมงงง
เพื่อน : งง เขามีรอยสักหรอวะ!!!
นี่ : ห้ะ!!! ไม่นะ (จากที่เห็นครึ่งบนไปตอนนนางออกมาจากห้องน้ำ)
สรุป....ใช่ค่ะ!!! ผิดคนนนนน!!!!
.
เวลาเดินไปเรื่อยๆจนถึงเวลาที่ต้องเช็คเอ้าท์!!! เพื่อนๆก็เก็บกระเป๋ากันเสร็จ นี่ตัดสินใจ ฉีกกระดาษที่มีอยู่ในห้องพร้อมหยิบปากกาแดงมา เขียนคำว่า “Plz contact me. Yesterday I met you. You were wearing gray T-shirt. Thank u.” พร้อมกับใส่ IG เราไป. เราก็เดินกำโน็ตนั้นพร้อม magnet ที่ซื้อให้นางอันนึง กะว่าถ้าไม่เจอนี่จะเอาไปวางไว้ตรงเตียงที่เจอนางวันแรก สรุปลงไปไม่เจอจริงๆค่ะ จะร้องไห้แล้วค่ะตอนนั้น แต่ยังไม่กล้าวางนะเดินออกไปหน้าที่พักใส่รองเท้าเรียบร้อย ตัดสินใจรีบเดินเข้าไปใหม่ วางโน็ตกับ magnet ไว้ตรงเตียงนั้นเรียบร้อย
.
ออกไปเสร็จ ไปนั่งหาไรกินแถวที่พัก กินลงไหมคะให้ทาย....ไม่ค่ะ...เหลือค่ะ!!! ระหว่างรอคนอื่นกิน เพื่อนก็จะเดินเอากุญแจห้องไปคืน นี่เลยไปกับนางด้วย เจ็คพ้อทจ้า....นางใส่เสื้อกล้ามสีแดงนั่งอยู่ตรงที่คืนกุญแจ!!! อีนี่แบบบ ง งง จะขอตอนนี้ก็ไม่ได้ นางคุยกับใครอยู่ก็ไม่รู้ (ผช) และเจ้าของที่พักก็นั่งอยู่ นั้นแหละค่ะ ไม่ได้ขอ!!! กลับมาร้านข้าวที่นั่งกินกันตอนแรก สักพักเห็นแว๊บๆ นางเดินผ่านนนน ไปทางที่พัก นี่ภาวนาให้แบบบ จงเห็นโน็ต จงเห็นโน็ต ยังไงนางก็ต้องเห็น 100 เปอร์....ไม่นาน นางก็เดินออกไปอีกหนึ่งรอบ สักพักกก เพื่อนบอกว่าลืมของไว้ที่ห้องน้ำ ใช่ค่ะ นี่อาสาสวมบทเจ้าหญิงดิสนีย์ไปเอาให้อย่างไว กะจะแว๊บดูจดหมายว่ามันยังอยู่ไหม สรุป ยังอยู่ในสภาพเดิมค่ะ!!!
.
Time to go ค่ะ!!! เดินแบกของไปที่สถานีรถไฟ และก็เห็นนางอีกรอบนึง นั่งอยู่ที่เดิม ตรงคืนกุญแจ นี่ก็ไม่อะไรแหละ ต้องไปแหละ อย่างน้อยก็มีจดหมายอยู่....เดินถึงสถานี ซื้อตั๋วเรียบร้อยตอนนั้นประมาณบ่ายโมงได้ รถไฟออกบ่ายสอง และ IG ก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนใดๆเกิดขึ้น คิดอยู่ว่าจะเดินกลับไปขอดีไหม มีเวลาเป็นชั่วโมงๆ แต่ก็ไม่ทำ ถึงเดินไป นี่ก็คงจะไม่กล้าอยู่ดี ยิ่งเวลารถไฟใกล้ออก นี่ก็ยิ่งเครียด 555 แบบจะทักไม่ทัก จนรถไฟถึงสถานีปลายทาง จนนี่กลับถึงบ้าน จนอาบน้ำนอน จนวันนั้นหมดไป ก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ
.
มาจนถึงวันนี้ !!! [ ประมาณ 5 เดือนแล้ว ]
.
ปล1. นี่เป็นเกย์
ปล2. มีหนทางที่จะเจอนางอีกม้ะ โดยที่ไม่มีชื่อ ไม่มีรูปถ่าย ไม่มีอะไรเลย...