เพื่อนเกาหลี​ชวนแฮง​เอ้า​

เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนเกาหลีคนนี้เราขอแทนว่า​ เจ​ นะคะ​ เจเนี่ยเป็นเพื่อนในคลาสเรียนเดียวกัน​ ซึ่งในคลาสเีาไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมากแค่ทักทายกันตามประสาเพื่อนร่วมคลาส​ ตัวเราเป็นคนที่ชอบเมคเฟรนอยู่เเล้ว​ ก็มีโอกาสได้ถามไถ่​ เจมาเรียนด้วยแล้วทำงานด้วยคือรับจ้างเดินแบบและถ่ายรูปตามโมเดลลิ่งต่างๆ​ เจสูง​ ประมาณ​184 หุ่นดี​ หน้าตาใช้ได้​ นิสัยน่ารัก​ เหมือนจะออกไปทางเด็กน้อยขัดกับรูปร่าง5555​ เราเป็นสาวไทยแท้​ ผิวแทนไปทางเข้ม​ สูง165​ อ้วนแต่ไม่อ้วนเกิน​ ที่จะสื่อก็คือ​ หลังจากจบคลาสปิดคอร์สเรียน​ ทุกคนมาจากต่างคณะสาขาก็ต้องแยกกันไปตามของตัวเอง​ หลังจากนั้น​ เจ​ ก็จะทักมาปรึกษา​ ถามไถ่เกี่ยวกับเรื่องที่สงสัย​ หรือเรื่องต่างๆเกี่ยวกับมหาลัยที่นางยังไม่รู้​ เราก็ยินดีที่จะตอบ​ เป็นอย่างนี้จนเย็นวันนึง​ เจทักมาถามว่าพรุ่งนี้ว่างมั้ย​ มีเรื่องตะคุยด้วย  เราซึ่งคิดว่าเพื่อนน่าจะมีอะไรปรึกษาเพราะปกติเราคุยทางเเชทกันก็ได้หนิ​ ก็ตอบตกลงไป
เรานัดเจอกันตอน11โมง​ เจซึ่งทีเพื่อนเกาหลีอีกหนึ่งคนซึ่งเราคิดว่าเจต้องพาเพื่อนคนนี้มาด้วยเเน่เพราะมีกันอยู่2คน​ แต่วันนั้นเจลงมาจากรถรางคนเดียว​ เราซึ่งไม่รู้ว่าจะต้องไปกัน2คน​ วันนั้นทำผมหยิก​ เสื้อยืด​ กางเกงยีนส์​ขาสั้นขาดๆปลาย​ รองเท้าผ้าใบสีขาว​ 555​ เพราะด้วยความชิล​ และชอบแนวๆสายฝอ
เจยิ้มแย้มลงจากรถรางแล้ววิ่งมาหาเรา​ เราตกลงกันว่าจะไปกินข้าวกันก่อน​ แน่นอนว่าทุกคนมองมาที่พวกเรา​ เราแอบรู้สึกไม่ดี​ กินข้าวเสร็จ​ เราอยากไปเดินเล่นรอบๆม.แต่เจ​ ดึงเราเข้าร้านอเมซอน​ พร้อมทั้งสั่งน้ำให้เรา​ โดยที่เราเป็นคนไทยไม่จำเป็นต้องให้เพื่อนต่างชาติมาคอยสั่งให้555​ ต้องยอมรับว่าเจสุภาพกับเรามาก​ ถึงแม้ว่าเราจะถึงประตูก่อนเจก็วิ่งเเซงเพื่อไปเปิดประตูให้เราทุกครั้ง​ ก็ได้นั่งคุยกัน​ เจท่องภาษาไทย​ที่เเรียนให้เราฟัง​ พยายามเรียนรู้ภาษา​ไทยจากเราตลอด​ เราทั้งๆที่รู้เกาหลีอยู่บ้างแต่ก็ทำเป็นว่าให้เจสอนทั้งๆที่ทุกคำที่เจพูดมาเรารู้หมด​ แย่เนอะ5555​ จนเราเหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์​เจ​ เป็นรูปที่เราเคยวาดเล่นบนกระดานตอนที่เรายังเรียนด้วยกัน​ เราก็จำได้ว่าเจเคยมาถ่ายรูป​ เจเห็นว่าเราเห็นเลยหยิบขึ้นมาแล้วบอกว่า​ นี่! รูปที่เธอวาดนะ​ เราก็เออ​ ออ​ แต่ในใจคือช็อค​ ทำไม​ ทำไมต้องดป็นรูป​กูเกิ้ลโครม​ โง่ๆของเรา​ 555​5  ก็คุยกันไป​ แลกเปลี่ยนความคิด​ ถามไถ่เรื่องกันและกัน​จนเพื่อนเจโทรมา  เจต้องไปจริง​ เพราะก่อนหน้านั้นเจปฏิเสธ​เพื่อนไป3รอบ​ เพราะยังอยากคุยกับเราต่อ​ หลังจากออกจากร้านแล้วเเยกกัน​ เราส่งข้อความไปว่า​ ขอบคุณ​สำหรับ​วัน​นี้นะเจ  ฉันมีความสุข​มาก​ เจอตอบกลับมาว่าเหมือนกัน​ เอาไว้แฮงเอ้าด้วยกันอีกเร็วๆนี้นะ​  เราแทบบ้า​ คือแก​ แค่นี้ให้ฉันอายคนอื่นไม่พออีกหรอ555​ ความจริงเราไม่ได้สนิทกันถึงขนาดจะต้องไปไหนกัน2คนหรอกนะ​  แต่เเค่อยากถามเพื่อนๆที่มีประสบการณ์​ว่าแบบนี้เขาอยากจะเป็นเพื่อนกับเรามากกว่านี้​ อยากรู้จักเรา​ หรือเค้าจะแสดงออกถึงความขอบคุณ​ที่เรามีให้เค้า​ ยอมรับว่าไม่เคยมีประสบการณ์​การไปไหนกับใคร2คนนอกจากกับเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน​ เราไม่อยากหลงตัวเองในตอนนี้​ หรือคนเกาหลีเขาเทคแคร์​ดีกับทุกคน​  ต้องการความคิดเห็นของเพื่อนๆจากหลายมุมหลายๆความคิดค่ะ​ ขอบคุณ​นะคะ