สวัสดีครับวันนี้ผมอยากจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากหลายๆเหตุผลเพื่อหาคำตอบให้กับตัวผม
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นคนที่นิสัยคอนข้างเอาแต่ใจ เวลาคบกับใครก็มักจะ เป็นห่วงเขามากๆต้องคอยตามทักไลน์บ้างโทรบ้าง เป็นฝ่ายตามเขาตลอด โดยที่เขาไม่เคยไลน์หรือโทรมาหาผมเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่คบกันมา อีกอย่าผมติดเขามากครับอยากจะอยู่ด้วยตลอดเวลาวันทำงานก็ขอแค่เจอกันหลังเลิกงานสัก5นาทีผมก็พอใจมากแล้ว จนเขาบอกกับผมว่าเขาไม่ชอบเลยนิสัยแบบนี้ ให้ผมเปลี่ยนนิสัยนี้ซะ ทั้งๆที่ผมพยายามทำในสิ่งที่ผมอยากจะให้เขารับรู้ถึงความรู้สึกที่ผมมีให้ ตั้งแต่แรกที่คบกันเขาบอกว่าคบได้แต่เขาจะไม่ตามน่ะนี้คือคำที่เขาพูดออกมาตอนแรกที่เราคุยกันใหม่ๆ ถึงตอนนี้จนผมรู้สึกน้อยใจตัวผมเองเริ่มมีอารมณหดหู่ เศร้าใจ แบบบอกไม่ถูก เหมือนเขาไม่สนใจผมเลย แต่ปากเขาบอกว่ารักผม แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าผมอยู่ห่างไกลเขาเหลือเกิน .....
ต้องอยู่คนเดียวถึงจะเหมาะสมใช่ไหม?
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นคนที่นิสัยคอนข้างเอาแต่ใจ เวลาคบกับใครก็มักจะ เป็นห่วงเขามากๆต้องคอยตามทักไลน์บ้างโทรบ้าง เป็นฝ่ายตามเขาตลอด โดยที่เขาไม่เคยไลน์หรือโทรมาหาผมเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่คบกันมา อีกอย่าผมติดเขามากครับอยากจะอยู่ด้วยตลอดเวลาวันทำงานก็ขอแค่เจอกันหลังเลิกงานสัก5นาทีผมก็พอใจมากแล้ว จนเขาบอกกับผมว่าเขาไม่ชอบเลยนิสัยแบบนี้ ให้ผมเปลี่ยนนิสัยนี้ซะ ทั้งๆที่ผมพยายามทำในสิ่งที่ผมอยากจะให้เขารับรู้ถึงความรู้สึกที่ผมมีให้ ตั้งแต่แรกที่คบกันเขาบอกว่าคบได้แต่เขาจะไม่ตามน่ะนี้คือคำที่เขาพูดออกมาตอนแรกที่เราคุยกันใหม่ๆ ถึงตอนนี้จนผมรู้สึกน้อยใจตัวผมเองเริ่มมีอารมณหดหู่ เศร้าใจ แบบบอกไม่ถูก เหมือนเขาไม่สนใจผมเลย แต่ปากเขาบอกว่ารักผม แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าผมอยู่ห่างไกลเขาเหลือเกิน .....