การใช้ชีวิตมันยากจริงๆ

เกอดเป็นคนเขาว่าฟโชคดี เราว่าไม่ หากการเกิดเป็นคนเราต้องใช้ชีวิตตามที่คนอื่นบงการไว้ วางกรอบไว้ 
เราคงผิดเองที่เอาคำพูดคนอื่นมาคิดเกินไป ตามเขาเกินไป แต่เด็กมาเราเป็นคนเนิ่นๆ หลุดๆ แต่เมื่อเจอเหตุต่างๆไม่ทะเลาะ ไม่กล้าเถียง แต่เมื่อใครใส่ร้ายเราก็จะยกหลักฐานมาให้ดู คนอื่นพูดทำร้ายจิตใจเราเยอะ เรายังคิดว่าคนซื่อมันแพ้คนตอแลจนได้ เราเป็นเด็กที่คนอื่นมองมามักอิจฉาเพราะเลี้ยงดีกินดี แต่เราถูกด่าตลอด ถูกคุมเวลาตลอด ตอนเด็กเราก็โอเค ทำอะไรอยู่ในสายตา แตนานวันยิ่งมีแต่วางกรอบ เราอึดอัดที่โดนมอง แย่มาก