เพื่อนดั่งงูพิษ เจ็บจนแทบกระอักเลือด ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง ?

มีเพื่อนคบกันมานานมากหลายสิบปี เฉลยคำว่าเพื่อน กลายเป็นคนในครอบครัวไปเลยรักมากเหมือนพี่เหมือนน้องแต่ระยะเวลา ไม่ได้ช่วยทำให้ สันดานคน มันเปลี่ยนได้เลย ในขณะที่เราให้ใจเขาไปเต็มร้อยเขาถอนกลับมาแค่ 10  ความจริงใจที่ให้ไปของเราก็คือไรค่า วันหนึ่ง เขาทำให้เรารู้จักคำนี้ เพื่อนตายหายาก เราคบกับเขามา 10 กว่าปีเกือบ 20 ปี ช่วยเหลือกันแทบทุกอย่าง สุขทุกข์ด้วยกันมาหมด เราเคยนั่งคุยกันนะว่าถ้าเรามีอะไรอ่ะเราจะคุยกันทุกเรื่อง อย่าเก็บเอาไว้อย่าคิดคนเดียวมีอะไรไม่เข้าใจให้ถามตกลงกันแล้วทุกอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นอย่างนั้น เขาเอาเราไปพูดให้คนอื่นฟังในทางที่ไม่ดีและที่สำคัญไม่ใช่เราคนเดียว พ่อแม่และครอบครัวของเราก็โดนพาดพิงไปด้วย เรารู้ครั้งแรกเรายังไม่เชื่อ คนที่บอกว่าจะใส่ร้ายเพื่อนเราก็ได้เพราะเราไว้ใจเพื่อน แต่พอเราเข้าไปส่องเฟส เข้าไปดูคอมเม้นต่างๆ ถ้ารู้ว่าใช่เขาพูดจริงเขาคิดแบบที่เขาไปพูดให้คนอื่นฟังจริงๆเขาพูดแต่ทำให้เราดูแย่จริงๆ เพราะอะไรเราถึงไม่รู้ไม่เห็นในเฟซเขา เพราะเขาปิดกั้นการมองเห็นของเราไงในขณะเดียวกันเราก็ไม่ได้ใส่ใจมัวแต่ทำมาหากินไม่รู้อีกทีก็หลังเลือดอาบซะแล้ว ถามว่าเจ็บไหมเจ็บนะเจ็บมากเลยแต่ต้องเก็บอาการไว้ ทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นอยากบอกเขาแล้วเกินว่าที่เงียบๆนะ ไม่ใช่ไม่รู้ รู้แต่เลือกที่จะไม่พูดทุกวันนี้เขาก็คงไม่รู้หรอกว่าเรารู้อ่ะอาจจะระแคะระคายมาบ้างแต่ไม่เต็มร้อยเพราะเราไม่เคยพูดไม่เคยว่า ล็อกเก็ตไว้ประดับความรู้อย่างเดียวตอนที่รู้ครั้งแรกอ่ะเคยมาเสียใจมากๆไม่ได้ร้องไห้หรอกนั่งอยู่เฉยๆแต่น้ำตามันไหลออกมาเองจะได้ความรู้สึกเสียดายเวลาที่คบกัน เสียดายหัวใจที่ให้ไปจะได้คำว่าเพื่อนแต่ทุกวันนี้เราผ่านข้ามสิ่งนั้นไม่ได้แล้วมันทำให้เราระวังตัวในการที่จะคบหาใครมากขึ้นทุกวันนี้เราก็คุยกันนะแต่ไม่เหมือนเดิมถามคำตอบคำจำเป็นก็คุยไม่จำเป็นก็ไม่คุยไม่ออกไปข้องแวะไม่ออกไปส่งเสียงเหมือนเดิม เพราะอะไร ก็ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปแล้วไง แก้วที่มันแตกอ่ะจะมาประกอบให้ดีแค่ไหน ใช้กาวดีขนาดไหนลอยมันก็ยังอยู่เหมือนกระดาษที่ถูกขยำแล้วให้เอามากลางวันรีบมันก็ยังมีรอยยับอยู่ดีก็เหมือนความรู้สึกล่ะเสียไปแล้วมันเอากลับคืนมาไม่ได้หรอก ก็ขอให้เขามีชีวิตดีๆในแบบฉบับของเขาเราก็อยู่ของเรา แต่ตั้งแต่ไม่คบกันน่ะรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลยเพราะว่า เราอ่ะ ตามเขาไม่ไหวหรอกเขาให้โทรมเกินไปเราก็แค่คนเดินดินทำมาหากินเลยมันๆเพื่อครอบครัวเราก็ไปเที่ยวกับเขาไม่ได้ไปช้อปปิ้งกับเขาไม่ได้ซื้อของรู้ว่าเขาไม่ได้ไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้นนี่ละมั้งทำให้คำว่าเพื่อนเราฝันก่อนหรือเปล่าเราก็ไม่แน่ใจเพราะเราก็ไม่เคยถามเขาแล้วไม่คิดจะถามเพราะถ้าคนคนนึงด่าคนอื่นได้เยอะแยะแต่พอเจอกับเขาสามารถคุยกับเขาสรรเสริญเขาได้เหมือนไม่เคยด่าเขาไม่เคยมีอะไรกัน แสดงว่าเขาก็มีความสามารถมากละแต่เป็นเราอ่ะเราทำไม่ได้หรอกไม่ชอบก็คือไม่ชอบไม่ชอบก็ไม่คุยไม่อยากยุ่งไม่อยากสนใจแต่เพื่อนเราเป็นแบบนั้นด่าด่าเขาอยู่แต่ก็คุยดีกับเขาได้ยิ้มสดใสทักทายร่าเริงเปลี่ยนหน้าเก่งจังวะแต่ในความเป็นเพื่อนไงก็ช่างมันมองข้ามสิ่งไม่ดีของมันจนวันนี้ไม่เจอกับตัวเองข บอกลาเลยเพื่อนแบบนี้อยู่คนเดียวดีกว่า มีเพื่อนนับร้อยแต่ไม่จริงใจก็ไร้ค่ามีเพื่อนน้อยแต่ร้อยเปอร์เซ็นดีกว่ารักกันไปนานๆให้ร้อย ทอนมา  80 90 ก็ยังดี ไม่ใช่ให้ไปร้อยถอนมา 10  อย่างนี้คนให้ ก็หมดกำลังใจอ่ะดิหัวใจนะไม่ใช่ขี้หมา จะทำให้มันไร้ค่า คำว่าเพื่อนมันยิ่งใหญ่นะเว้ยถ้าคนเข้าใจและรักษามันให้ดี  ทุกวันนี้เหลือเพื่อนอยู่สองคนที่สนิทกันที่สุดรักกันมากๆส่วนคนที่เล่าถึงแล้วหรอ ไม่ค่อยได้สุงสิงกันแล้วต่างคนต่างอยู่เจอก็ทัก ถ้าไม่ทักก็เฉยจบ ทุกวันนี้บอกเลยสบายใจมาก ประหยัดด้วย ไม่สิ้นเปลืองไม่เสียตัง ดีทุกอย่างอยู่กับครอบครัวมีพ่อมีแม่มีน้งให้กำลังใจสบายใจไป ชีวิตนี้ต้องการอะไรอีก ครอบครัวที่น่ารักก็พอแล้วทุกวันนี้พอใจแค่นี้  ขอบใจนะเพื่อน ที่ทำมันแย่ๆให้กูได้รู้ว่าใครแคร์กูบ้าง ✌✌🤫