คือมันเป็นงี้ค่ะ เราอายุ15 เป็นคนที่เเคร์คนอื่นมากๆ เเคร์เพื่อนมากๆค่ะ มีไรช่วยเหลือทุกอย่าง ตอนอยู่ด้วยกันเรายิ้มเเย้ม หัวเราะเต็มอิ่มมีความสุขปกติ
ทุกอย่างโอเคมาตลอด อาจมีนอยๆบ้างกับคนนึงในกลุ่มที่เราสนิทมาก เเต่เราก็ตามเขาตลอด แต่อยู่ๆวันนึง เราก็คุยกันปกติ เเต่พอตอนเย็น เขาก็เมินทั้งกลุ่ม ไม่สนใจ เราก็เเบบคิดมากร้องไห้ เเต่เราก็คิดว่าเห้ยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ดีขึ้น สรุปตอนนี้วันที่4เเล้ว เขาไม่พูด ไม่คุย ไม่เล่น ไม่เดินด้วย ไม่เหมือนเเต่ก่อน คือเราร้องไห้มา4วันเเล้ว ท้อ เหนื่อย เราก็มีคุยๆอยู่กับอีกกลุ่มในห้อง เเต่เราไม่ได้สนิทมาก เราเลยเงียบ ไม่ค่อยพูดค่อยจ้า แล้วเราก็พึ่งมารู้ว่าเเบบ เขาพูดกับกลุ่มนั้นประมาณว่า ให้ดูเเลเราด้วยนะ เขาดูเเลไม่ไหว เพื่อนถามเอาไงพวกเขาก็ไม่รู้ เเล้วเเต่ คืออยู่ด้วยกันมาหลายปีมาก คุยหยอกล้อเล่นกันสนุกเหมือนเพื่อนสนิททั่วไป อยู่ๆเขามาเป็นอย่างนี้ เราท้อ เหนื่อย พออยู่กับเพื่อนก็ยิ้มได้พูดได้ เเต่พออยู่กับตัวเองก็เอาเเต่ร้อง กินข้าวก็ไม่ลง หลายคนอาจจะมากว่าเเบบ เรื่องแค่นี้เอง แต่สำหรับเรา เราเเคร์เขามาก เราทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยเหรอ 😓
ท้อ เหนื่อย ทำไงดี
ทุกอย่างโอเคมาตลอด อาจมีนอยๆบ้างกับคนนึงในกลุ่มที่เราสนิทมาก เเต่เราก็ตามเขาตลอด แต่อยู่ๆวันนึง เราก็คุยกันปกติ เเต่พอตอนเย็น เขาก็เมินทั้งกลุ่ม ไม่สนใจ เราก็เเบบคิดมากร้องไห้ เเต่เราก็คิดว่าเห้ยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ดีขึ้น สรุปตอนนี้วันที่4เเล้ว เขาไม่พูด ไม่คุย ไม่เล่น ไม่เดินด้วย ไม่เหมือนเเต่ก่อน คือเราร้องไห้มา4วันเเล้ว ท้อ เหนื่อย เราก็มีคุยๆอยู่กับอีกกลุ่มในห้อง เเต่เราไม่ได้สนิทมาก เราเลยเงียบ ไม่ค่อยพูดค่อยจ้า แล้วเราก็พึ่งมารู้ว่าเเบบ เขาพูดกับกลุ่มนั้นประมาณว่า ให้ดูเเลเราด้วยนะ เขาดูเเลไม่ไหว เพื่อนถามเอาไงพวกเขาก็ไม่รู้ เเล้วเเต่ คืออยู่ด้วยกันมาหลายปีมาก คุยหยอกล้อเล่นกันสนุกเหมือนเพื่อนสนิททั่วไป อยู่ๆเขามาเป็นอย่างนี้ เราท้อ เหนื่อย พออยู่กับเพื่อนก็ยิ้มได้พูดได้ เเต่พออยู่กับตัวเองก็เอาเเต่ร้อง กินข้าวก็ไม่ลง หลายคนอาจจะมากว่าเเบบ เรื่องแค่นี้เอง แต่สำหรับเรา เราเเคร์เขามาก เราทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยเหรอ 😓