การที่เราอยากเจอใครสักคนคนที่ไม่รู้จักกันไม่รู้แม้กะทั้งชื่อคือไม่มีข้อมูลเขา ต้องรอให้เป็นเรื่องพรมลิขิตมั้ยคะ

คือตอนนั้นเราไปเที่ยวยุโรปคะเราเจอกันบนเครื่องบินนั้งติดกัน ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรนะพอสักพักเราก็นอนแล้วหัวเราไปพิงที่บ้าพี่เขาเราก็หลับตายุแอบคิดในใจเขาจะด่ามั้ยว่ะ555 เขาก็ไม่ได้ปลุกเรานะสักพักแอร์มาเสริมอาหารพี่เขาเลยปลุกเราแบบยิ้มๆ พอกินข้าวเส็จเราเลยตัดสินใจถามเขาว่าพี่จะไปไหนคะเขาบอกพี่จะกลับไปทำงานที่อเมริกาพี่เขาบอกเรียนจบแล้วก็ทำงานต่อที่อเมริกาเลยทำงานเกี่ยวกับโปรแกรมคอมพิวเตอรประมานนี้แหละค เขาก็ถามเราว่าจะไปไหนเราบอกจะเที่ยวไปยุโรปคือเราแต่ต้องเปลี่ยนเครื่องที่ฮ่องกงเหมือนกัน เราก็เริ่มคุยสนุกขึ้นคะเหมือนจะสนิทกันแล้วเครื่องก็ลงจอดที่ฮ่องกงเราต้องเดินไปรอเปลี่ยนเครื่องพี่เขาก็เดินตามหลังเรามาเดินข้างเราเลย เราแอบเขิลนะ5555 แต่มันก็เศร้านะคือเราต้องต่างคนต่างไปเกดของตัวเอง พี่เขาบอกจะเดินมาส่งเราที่เกดเราก็โอเคเพื่อนเรากะซิบบอกว่าพี่เขาเหมือนจะชอบแกยุนะขอไลน์ไว้เลย เราก็ไม่กล้าด้วยดูเขาเป็นคนสุภาพมากดีกรีนักเรียนนอกด้วย พอเดินมาถึงเกดเขาก็บอกว่าพี่ไปก่อนนะ เพื่อนเราบอกเร้วๆเลยรีบขอๆเขาจะไปแล้ว เขาก็เหมือนอยากพูดอะไรยุนะแต่ไม่ก้าเราก็เล่นตัวด้วยไม่ก้าขอ เขาเดินไปแล้วกันหน้ามาบายๆเรา แล้วเขาก็หยุดเอามือถือขึ้นมาเราก็ลุ้นให้เขาเดินกลับมาขอไลน์เรา คือเรามองดูเหมือนเขารอให้เราไปขอมากกว่า5555 เราก้คืดในใจนะพอจะเอาเข้าจิงๆเพาะเขาดูมีฐานะระดับนี้หน้าจะมีแฟนแล้วสุดท้ายเราไม่ได้อะไรเลยจากกันแบบงงๆ บอกก่อนนะคะว่าเราโสดหลังจากนั้นเราก็เพ้อตลอดเห้นแต่หน้าเขามันอาจจะเป้นช่วงเวลาสั้นๆที่เจอกัน แต่ตลอด1ปีที่ผ่านมาเราไม่เคยลืมเขาเลยจะหลับก็คิดถึงเขาฟังเพลงแนวคนตกหลุมรักคั้งแรก จะพูดง่ายๆคือมีเขาในใจตลอดมันก็เป้นแค่ฝันแต่เรามีความสุข จนทุกวันนี้เราคิดเสมอคนมันใช่ยังไงมันก็ต้องวนกลับมาเจอกันบางคนอาจจะว่าเราไรเสาระเพ้อไม่มีทางที่จะได้มาเจอกัน ถ้าเจอเราเขาก้คงจำไม่ได้เพาะเราพึ่งบินเกาหลีเปลี่ยนหน้ามาใหม่5555 แต่ถ้าเราเจอเขาเราจำเขาได้แน่นอเะเขายุในความทรงจำเราตลอด เราไม่มีข้อมูลเขาไม่สามารถตามหาเขาได้แต่มันก็เป้นแค่ฝันโอกาสที่จะได้พบกันไม่มีเลย เรารอพรมลิขิตอีกครั้งนะถ้ามีจิง