เข้ากับเพื่อนไม่ได้หรือเราหยิ่ง?

ตอนนีหนูอยู่มหาลัยปี1เข้ามาเรียนคณะนี้สาขานี้คนเดียวโดยไม่มีเพื่อนจากรร.เก่าเเม้เเต่คนเดียวเวลาเข้าเรียนหนูรู้สึกอึดอัดที่สุดทั้งที่เราเลือกที่จะเรียนสาขานี้เเต่เเรกเป็นวิชาที่ชอบแต่ไม่มีความสุขเลยเพื่อนก็ไม่มีที่แบบไหนมาไหนด้วยต้องเดินไปคนเดียวกินข้าวคนเดียวเพื่อนในสาขาเค้าก็มีเป็นกลุ่มๆของเขาพอเราจะเข้าไปด้วยเรารู้สึกเขาไม่อยากต้อนรับเราเลยบรรยากาศมันน่าอึดอัดเขาไม่คุยกับเราเราได้เเต่นั่งเล่นโทรศัพท์เพราะไม่มีอะไรทำพอพูดถามนั้นถามนี่ก็เหมือนไม่อยากคุยด้วยเวลาเราพูดเขาก็มองหน้าก็เเค่นั้นไม่มีการโต้ตอบอะไรบางครั้งเราทักเขาเเต่เขาจำเราไม่ได้😓 ตอนทำงานกลุ่มก็คุยกันปกติแต่พออาจารย์ให้เเยกเขาก็ทิ้งเราให้อยู่คนเดียว...ต้องเป็นคนเก่งใช่ไหมเขาถึงจะเข้าหา? หนูเคยมีโมเม้นต์ที่มีเเต่คนอยากเข้าหาเพราะตอนนั้นเราถือว่าก็เรียนได้ดีระดับหนึ่งตอนนั้นเวลาทำงานกลุ่มเราเเทบไม่ต้องหากลุ่มเลยเพื่อนจะขอมาอยู่ด้วยตลอดเเต่พอตอนนี้ขนาดเราอยู่ใกล้เขาเเท้ๆยังข้ามไปเรียนอีกคนที่อยู่ถัดจากเราไปเราเองก็เลยต้องหากลุ่มใหม่เวลาออกความคิดเห็นก็คือเป็นอากาศไปเลยเเต่สุดท้ายความคิดที่เราเสนอก่อนหน้านั้นมันคือสิ่งที่เข้ากับหัวข้องานและสอดคล้องกับที่อาจารย์เพิ่งมาบอกมากที่สุดเเต่ก็อย่างว่าเรามันไม่มีตัวตนยางครั้งก็บอกว่า เอาไปเลยไม่ได้ทำอะไรคือเราพยายามช่วยออกความคิดเห็นเเต่มันไม่มีผลเลยเรารู้เราไม่ได้เก่ง....ตั้งเเต่เข้ามาวันเเรกไม่มีความสุขเลยกลับบ้านไปก็ยังเป็นความรู้สึกที่ไม่ดีเเต่ก็พยายามไม่เเสดงให้พ่อกับเเม่รู้ว่าเราไม่มีความสุข....เขาชวนกันไปนู้นไปนี่เราก็ได้เเต่นั่งฟัง....ไม่รู้ว่าตัวเองจะทนได้นานเเค่ไหนไม่เคยรู้สึกเครียดอึดอัดขนาดนี้บางครั้งน้ำตามันจะไหลมาเอง....กลัวตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า
ขอพื้นที่ให้หนูได้ระบายหน่อยนะคะ😓😭
หนูควรทำอย่างไรดี