เวลามีคนมาช่วยเหลือจิตอาสา ให้ของบ้างสอนหนังสือบ้าง มักมองเป็นเรื่องธรรมดา แต่เทียบกับการเล่าเรื่องชีวิตที่ผ่านมากลับน่าสนใจกว่า คนมักจะยกย่องคนที่เคยตกต่ำแล้วสู้มากกว่าคนที่อุทิศตนให้สังคม ทั้งๆที่คนสู้ชีวิตเขาก็ทำเพื่อตนเอง ไม่ใช่สังคมแต่อย่างใด
หรือเพราะมันทำให้คนอื่นมีกำลังใจครับ?
ทำไมคนสู้ชีวิตจึงเป็นที่ยกย่องมากกว่าคนช่วยเหลือสังคมครับ?
หรือเพราะมันทำให้คนอื่นมีกำลังใจครับ?