อายุ 26 แล้ว (ผู้หญิง) จะไปไหนมาไหน ก็ไม่ได้อย่างกับคนอื่นเขา ได้อยู่แต่บ้าน อึดอัดมาก  พอเห็นลูกคนอื่นเขานิ พ่อแม่เขายังปล่อยแล้ว เราโตแล้วก็สามารถดูแลตัวเองได้. รู้น่ะว่าถึงจะอายุเท่าไหร่ เราก็ยังเป็นเด็กในสายตาพ่อแม่อยู่ แต่นี้ 26 แล้ว. บรรลุนิติภาวะแล้ว. ดูแลตัวเองได้แล้ว. ไม่ใช่เด็กอายุ 7-8 ขวบ. ที่ยังต้องให้พ่อแม่ดูแล
มีใครเป็นแบบนี้บ้าง มีวิธีจัดการกับปัญหานี้อย่างไร. ลองมาแชร์ความคิดให้หน่อย