เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่สาวเราเองค่ะ พี่สาวเราเป็นสาวโสดวัย30 หน้าตาพอไปวัดไปวาได้ หน้าที่การงานถือว่าดี นางโสดมาได้ปีกว่าๆ ก็มีโครงการจากทางมหาวิทยาลัยส่งเด็กมาฝึกงานบริษัทนางค่ะ แรกๆนางก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะนางเคยบอกเรานางไม่ค่อยอินกับความรักเท่าไหร่แล้ว แต่ด้วยความที่น้องผู้ชายหน้าตาค่อนข้างดีและชอบมาทำดีกับนางชวนนางไปกินข้าวไปเที่ยว มีแตะเนื้อต้องตัวกันบ้าง จนนางเริ่มหวั่นไหวบ้าง ทีนี้เวลานางจะทำอะไรจะไปที่ไหนจะซื้ออะไรนางจะคิดถึงน้องผู้ชายคนนี้ลำดับแรก จนวันนึงน้องมาบอกกับพี่สาวเราว่าจบแล้วอยากทำงานที่นี่อยากอยู่กับพี่ๆ พี่สาวเราเอาเลยค่ะไปจัดแจงเตรียมเอกสารคุยกับผู้ใหญ่จนน้องได้งาน พี่สาวเราดีใจมากกกกกประหนึ่งว่าลูกชายตัวเองบวช(เปรียบเปรยนะคะ) แต่หลังจากนั้นทุกอย่างพลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้า เจ้าหนุ่มน้อยวัยใสเริ่มออกลาย เปิดตัวแฟนในเฟสบุค ไปจีบสาวๆต่างแผนก ตีตัวออกห่างจากพี่สาวเรา เคยถึงขั้นพูดจากับพี่สาวเราด้วยถ้อยคำที่เราคิดว่าค่อนข้างรุนแรง อาทิ เช่น ก็พี่แก่อ่ะใครจะชอบพี่ได้? พี่เจียมตัวเหอะพี่ไม่ใช่คนสวย เพราะพี่โง่ไงตำแหน่งพี่เลยไม่ขยับไปไหนยังอยู่กับที่ คือบริษัทของพี่สาวเราจะมีระบบลูกท่านหลานเธอในการปรับเลื่อนตำแหน่งหรืออาจจะเป็นคนที่มีวาทะศิลป์ ในการพูดกับหัวหน้าหน่อยชีวิตการทำงานก็จะราบรื่นตำแหน่งขึ้นไวหน่อย แต่พี่สาวเราสายลุยออกไปคุยกับลูกค้าไปแก้ปัญหาให้ลูกค้าต่างๆนาๆเองตำแหน่งนางเลยไม่ขยับเท่าไหร่นัก แต่นางเป็นคนไม่อะไรกับใครในด้านนี้ เราเลยคิดว่าไอเด็กนั่นพูดแรงไปไหม ทั้งๆที่พี่เราช่วยเหลือมาตลอด ทุกวันนี้พี่สาวเรายังทำงานได้ค่ะแต่ไม่อยู่กับร่องกับรอยเท่าไหร่ แอบเห็นนางร้องไห้บนรถก่อนเข้าบ้าน ตื่นมาตีสี่บางทีเห็นนางนั่งเหม่ออยู่หน้าบ้าน พอเราไปถามก็ได้แต่คำตอบว่า ฉันหวังดีกับน้องมันฉันไม่เคยคิดร้ายกับมันเลย ฉันรักฉันเอ็นดูมัน นี่หรอสิ่งที่เขาใช้ตอบแทน เราก็ไม่อยากถามนางเยอะเพราะนางคุยสักพักนางก็จะร้องไห้ ตั้งแต่โตมาด้วยกันไม่เคยเห็นนางอ่อนแอขนาดนี้มาก่อนเลยค่ะ จิตแพทย์จะช่วยนางได้ไหมคะ เราอาจจะพิมพ์ งงๆ หน่อยนะคะแต่เราอยากหาทางออกให้นางจริงๆ