ประสบการณ์ยึดติดเพื่อนมากไป จนถึงจุดที่ต้องปล่อยเขาไป

(เพิ่งเขียนกระทู้ครั้งแรก ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ🙏)

คือ ก่อนอื่นเลยค่ะ..สมมุติว่าเพื่อนเราชื่อ 'เจส' ละกันค่ะ  

คือเรากับเจสสนิทกันมากที่สุดในกลุ่มเพื่อนอีก 4 คนค่ะ(เรียกแทนตัวเองว่าแฝดมาโดยตลอด เพราะมีอะไรคล้ายๆกันเยอะค่ะ) 
เจสเป็นคนที่ร่างกายอ่อนแอค่ะ(ป่วยง่าย) เเละเรามักจะเป็นคนรายงาน&ผสานงานให้เจสตลอดจนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ  ชีวิตเรากับกลุ่มเพื่อนก็ปกติดีในปีแรก
แล้วก็มีจุดนึงที่เจสเริ่มเปลี่ยนไป

ปีที่ 2 ที่เราคบกันคือเจสเริ่มไปเที่ยวกับเพื่อนในกลุ่มคนนึงบ่อยมากค่ะ เราเลยรู้สึกโมโหนิดๆ(ไม่ใช่เพราะไม่ได้ไปด้วย ส่วนตัวที่บ้านไม่ปล่อยให้ไปไหนมาไหนเองอยู่แล้ว แต่โมโหเพราะห่วงเจสมากๆ) นางหยุดบ่อยกว่าเดิมเพราะไปเที่ยวกับเพื่อนคนนั้นแล้วอยู่ๆก็ป่วยและหายไปเป็นอาทิตย์  จุดน้อยใจมันอยู่ตรงที่เจสเริ่มสนใจเพื่อนคนที่ไปเที่ยวกันบ่อยๆแล้วเริ่มไม่สนใจเราตั้งแต่ตอนนั้นค่ะ  ในหัวตอนนั้นคือทั้งเสียใจ คิดมา ที่อยู่ๆเจสก็ไม่ค่อยสนใจหรือมีเวลาให้เราเลย เราคิดว่าเจสไม่สนใจเราเพราะไม่ไปไหนมาไหนด้วยกันหรอ? เราก็อยากพูดคุยกับเจสเรื่องนี้ค่ะ แต่ในใจกลับกลัวว่าเราจะทำร้ายความรู้สึกเจสรึเปล่า??จะทำให้เจสเสียใจไหมที่เราคิดแบบนี้ พอเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็รู้ตัวเลยว่ารักเพื่อนคนนี้มากแค่ไหน แคร์เพื่อนแค่ไหน..กลัวที่เขาจะจากไป กลัวที่เขาจะออกไปจากชีวิตมากๆ 
ด้วยความที่ไม่กล้าถามตรงๆ เราจึงแสดงออกทางการกระทำบ้างอะไรบ้าง พอย้อนกลับคิดก็รู้สึกว่าตัวเองโง่มากที่ไม่รั้งไว้ตั้งแต่แรก แถมอยู่ๆตอนนั้นก็เลือกว่าจะทิ้งระยะห่างกับเจส...แต่ก็ทำไม่ได้เท่าไหร่;-; 

ทุกวันนี้เจสเป็นหนักกว่าเดิมค่ะ การกระทำชัดเจนมากว่าห่างเหินกับเราสุดๆ(เพื่อนในกลุ่มยังรู้สึกเลยค่ะ) การตอบแชทช้ามาก บางทีก็ไม่อ่าน&ไม่ตอบ ทั้งๆที่ออนอยู่  เวลาชวนเล่นเกมก็หาข้ออ้างมาปฏิเสธแทบทุกครั้ง เวลาชวนบางครั้งเราบอกว่า 'ถ้าเล่นด้วย เด่วเลี้ยงน้ำ' นางมาเล่นด้วยเลยจ้า เราเริ่มมีอคติกับเจสตั้งแต่นั้นมา คือเพื่อนคนนึงจะชวนเล่นแล้วมันต้องหวังผลอะไรสักอย่างหรอ(วะ)  ได้แต่คิดว่า'ไม่เป็นไร'แล้วอดทนเพราะคิดว่าเจสก็คือเพื่อนคนนึง

ล่าสุด-ช่วงนี้เจสเริ่มทำช่องยูทูป(ไลฟ์เกมไรงี้) เราไปเจอช่องนาง ซึ่งตอนแรกนางก็ไม่อยากบอกว่าช่องชื่ออะไร(นางบอกประมาณว่าอยากให้ช่องมั่นคงกว่านี้) แต่สุดท้ายก็ใบ้มาว่าช่องชื่ออะไรกันแน่...จนวันนึงเราไปพบว่าเจสกำลังไลฟ์อยู่ เจสเริ่มเข้าสังคมมากกว่าเดิม มีคนสนิทประจำช่อง ซึ่งคนคนนั้น(นามสมมุติ:บอล)เล่นกับเจสบ่อยมาก มากจนกระทั่งพร้อมเขี่ยเราออกจากทีมเสมอ...จุดนั้นคือจุกอ่ะ เข้าใจว่าต้องทำตามกฎ แล้วทำไมบอลถึงพิเศษมากกว่าเราหล่ะ??กับเพื่อนที่คบมาเป็นปี กับเพื่อนที่รู้จักกันจริงๆ เห็นหน้ากันจริงๆ เรากลายเป็นอะไร?? เพื่อนอีกคนที่ขอเล่นด้วยก็ถูกปฏิเสธกลางไลฟ์เพราะเเรงค์น้อยเกินไป เห้ย...คือมันใช่หรอ นี่เพื่อนอ่ะ แล้วบอลนั่นอ่ะเป็นใคร เป็นคุณคุณจะเสียใจไหม 
ทุกวันนี้เจสชอบที่จะคุยและเล่นกับเพื่อนในโลกออนไลน์และให้ความสำคัญมากกว่าเพื่อนคนอื่นๆในชีวิตจริง หมางเมินเพื่อนในกลุ่มและสนใจเพื่อนใหม่มากกว่า คุยกับเพื่อนคนนั้นในเรื่องที่เข้าใจกันสองคน เหมือนเราคือส่วนเกิน ทุกวันนี้เราเหนื่อยมากที่คิดจะรั้งเจสไว้ เจสทำให้เราร้องไห้(ในใจ) เราเศร้า เราโกรธ แต่เราก็ตัดขาดจากเจสไม่ได้ เราไม่ได้เป็นเลส แต่รักในฐานะเพื่อนรู้ใจคนนึง เพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างในวันที่เจสร้องไห้ เพื่อนที่คอยผลักดันให้เจสมีคะแนน สนใจการเรียน เพื่อนที่คอยสนับสนุนเจสอยู่ห่างๆ เรายังเหนื่อยไม่พออีกหรอ?...เรามันแย่ ที่ไม่สามารถทิ้งอดีตไปได้(รู้สึกเหมือนปลูกดอกไม้แต่ได้ดอกหญ้า;-;) บอกตรงๆว่าเจ็บกว่าอกหักอีก เราคงยึดติดเจสและไม่พอใจผลตอบรับที่เจสทำมากเกินไป เราจะไม่รั้งเจสไว้อีก ในเมื่อผลที่ได้คือเราไม่ได้อะไรกลับมาเลย ในเมื่อเจสไม่เห็นว่าเราสำคัญเราเลยเลือกที่จะไม่สนใจเจส เราคิดได้ว่านอกจากเจสเรายังมีเพื่อนรักอีก 3 คนที่คอยให้คำปรึกษา กับครอบครัวที่ไม่มีวันทิ้งเราไป 

สุดท้ายนี้เราก็ขอภาวนาให้เจสได้มีความสุขในแบบที่ต้องการ^^ ถึงเราจะตัดออกจากชีวิตไม่ได้ ถึงเราจะไม่อยู่ในสายตา แต่อย่างน้อยก็ขอให้รู้ไว้ว่าไอเพื่อนคนนี้...ไอเพื่อนคนที่เธอเมินไป...ยังคงรอช่วยวันที่เธอล้มอยู่เสมอนะ^^

-เหตุผลที่ยึดติดมากไปอาจเป็นเพราะอาการทางจิตรึเปล่าก็ไม่ทราบค่ะ พอรู้ตัวค่ะว่าเป็นโรคซึมเศร้าขั้นอยากฆ่าตัวตาย  แต่ยังมีเพื่อนที่ทราบเรื่องนี้และเป็นเหมือนกันเลยคอยปรึกษาและเตือนสติกันทุกๆครั้ง+กับครอบครับและสัตว์เยียวยาจิตใจได้ดีอาการเลยดีขึ้นค่ะ