โดนล้อ โดนว่า จนอยาากฆ่าตัวตาย กลายเป็นคนสองบุคคลิกรู้สึกสับสน

เราโดนล้อบ่อยมาก เพราะตัวเล็กมาก มีโรคประจำตัว เสียงผู้ชายไม่เหมือนคนอื่น มันก็จริงนะที่ว่าคนเราโดนล้อ เหตุเพียงเพราะว่า"ไม่เหมือนคนอื่น"  ทั้งครู ภารโรง เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง ยาม ทุกคนเห็นเราเป็นตัวตลกเเต่เราก็ตลกจริงๆนั่นเเหละ บางทีทนกับคำดูถูกไม่ได้ ทนคำล้อไม่ได้จนเก็บมาร้องไห้ก็มีจนตอนนี้คิดว่าตัวเองเป็นประสาทไปเเล้ว บางครั้งถึงกับขูดคอตัวเอง ตบหน้า ทุบอก จิกเนื้อตัวเอง ทั้งเครียดหัวเราะคนเดียวคุยคนดียว บางทีคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ดีๆก็ร้องไห้เเต่เวลาอยู่กับครอบครัวทำตัวปกติเวลาไปโรงเรียนไม่พูดกับใครนอกจากเขาจะถามเอง เอาเเต่ใจตัวเองมาก ขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย สิ่งที่ต้องการมากที่สุดคือได้อยู่คนเดียว ไม่เคยคิดว่าการโดนล้อทำให้เราไม่อยากไปโรงเรียนอีกเลยไม่อยากไปพบเจอคนภายนอกหรือโลกภายนอกจนตอนนี้คิดเเล้ว  จนทุกวันนี้เดินตัวคนเดียวเพราะเพื่อนไม่อยากเล่นด้วย(เเต่ก่อนเป็นคนพูดมาก เเต่ตอนนี้มันเจออะไรหลายๆอย่าง)  มันทนกับบางคำพูดไม่ได้ ถ้าอยู่ในความคิดเราตายไปหลายครั้งเเล้วเเต่ก็คิดถึงหน้าเเม่เลยไม่กล้าทำเพราะมีเเม่เเค่คนเดียว
#เราเเค่อยากระบาย