นิสัยไม่กล้าหาญ ไม่กล้าเริ่มต้น ผลัดวันประกันพรุ่ง ควรแก้ไขยังไงดีครับ

8-)

ถ้าย้อนกลับไปบอกตัวเองตอนเด็กๆ ได้ อยากจะบอกว่าอะไรครับ ขอเป็นวิทยาทาน

คือรู้สึกว่า ช่วงนี้ไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอย่างเดียว ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นม.ปลายแล้ว การบ้านเยอะมาก แต่ขี้เกียจทำมากๆ บ่นเหนื่อยหลายครั้งมาก รู้สึกท้อแท้กับชีวิต ยิ่งเรียนวิชาที่ไม่เข้าใจ ยิ่งไม่อยากจ

พรุ่งมีธุระแต่ไม่กล้าลางานกลัวหัวหน้าถามว่าไปไหนกลัวจะโดนมองว่าลาทำไมหาว่าทิ้งงานลาบ่อยจัดการปัญหายังไงดีคะ

มันเป็นการผลัดวันประกันพรุ่งที่ไม่ได้เกิดจากความขี้เกียจ แต่ผลัดวันประกันพรุ่งเพราะสนใจสิ่งใหม่ๆแทนไปเรื่อยๆจนค้างคาสิ่งเก่าๆ เหมือนคนกระหายในความรู้ เป็นคนที่ไม่รู้จักพอในความรู้ พอเจอเรื่องอะไรให้สน

ตอนนี้ผมเป็นนักศึกษาครับ นิสัยเสียๆคือ  ไม่มีความรับผิดชอบในหน้าที่ ปล่อยดองงาน ไม่จัดสรรเวลา ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน ผลัดวันประกันพรุ่ง ชอบทำหลายๆอย่างพร้อมกัน ชอบมีคำว่า"เดี๋ยวค่อยทำ

นานมาแล้ว ผมจำได้ว่าเคยอ่านธรรมบทเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับผลัดวันประกันพรุ่ง ประมาณว่า มีคนๆหนึ่ง เข้าใจเรื่องเกี่ยวกับธรรมเทศนาของพุทธองค์ แล้วก็ตระหนักว่า ควรจะทำบุญบ้าง แต่คิดว่าพรุ่งนี้ค่อยทำ สุดท้าย