เราอายุห่างกัยแฟนแค่2ปี
แฟนเราเป็นคนชอบว่างอนาตคไกล
อยากมีทุกอย่างอยากพร้อมทุกอย่างทั่งบ้าน รถ เงิน เขาบอกกับเราว่าถ้าเรียนจบเมื่อไหร่เขาจะไปหางานทำ. อันนี้เข้าใจนะมันคือหน้าที่ แต่เขาบอกว่าจะไปคนเดียว
เขาไม่เคยพูดอยากให้เราไปอยู่ด้วย

เขาจบปวส.เราจบแค่ม.6 การศึกษาเราคงน้อยไปสินะสำหรับเขา
ที่บ้านเขามันก็เจริญนะงานก็เยอะเงินก็ดีแต่ทำไม่เขาว่ามันไม่พอ เราก็ไม่เข้าใจถ้าแค่นี้ไม่พอแล้วเขาต้องการแค่ไหนกัน

ครอบครัวเราก็ไม่ได้ถานะยากจนพ่อเราก็เป็นหัวหน้าช่างคุมงาน ที่ดินที่บ้านก็เยอะแยะไว้ทำมาหากิน งานการแถวบ้านเงินเดือน13,000-14,000ก็มีเยอะแยะ ข้าวไม่ได้ซื้อบ้านไม่ได้เช่า ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ต้องค่อยระแวงกันเจอกันทุกงันแยกกันเฉพาะเวลาไปทำงาน ลำพังมีกันพ่อแม่ลูกเก็บออมเอาไม่ช้าก็เร็วสักวันก็ต้องมี จำเป็นต้องดิ้นรบไปทำงานไกลๆไหม เงินเดือนจะได้วักเท่าไหร่กันหักค่าเช่าล้านค่าน้ำค่าไฟค่ากับข้าวค่าอาหาร เราว่าอยู่บ้านมีเงินเก็บเยอะกว่าไปที่ไกลๆชะอีก อันนี้ความคิดเรานะ

ความคิดต่างกัน
การศึกษาต่างกัน
แบบนี้จะไปกันรอดไหม
ไอ้เราก็ส่งสารลูกมีกันแค่3คนทางเลือกเยอะแยะแตพ่อเขาเลือกที่จะไป