ว่าด้วยความเป็นพระ อรหันต์

เป็นพระอรหันต์ มีจิตสงัดจากรูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ

อวิชชา มานานุสัย ภวราคานุสัย 
อวิชชานุสัยกิเลสที่ตั้งอยู่ในเหล่าเดียวกันกับรูปราคะเป็นต้นนั้น

และจากสังขารนิมิตทั้งปวงในภายนอกนี้ ชื่อว่า จิตตวิเวก. 

อุปธิวิเวกเป็นไฉน? กิเลสก็ดี ขันธ์ก็ดี อภิสังขารก็ดี เรียกว่าอุปธิ. 

อมตนิพพาน เรียกว่า อุปธิวิเวก ธรรมอันสูงสุด(ประเสริฐ) ได้แก่ ความระงับสังขารทั้งปวง

ความสละคืนอุปธิทั้งปวง ความสิ้นตัณหา ความสำรอก ความดับ

ความออกจากตัณหาเป็นเครื่องร้อยรัดนี้ ชื่อว่า อุปธิวิเวก. 

ก็กายวิเวก ย่อมมีแก่บุคคลผู้มีกายหลีกออก ผู้ยินดียิ่งในเนกขัมมะ

จิตตวิเวกย่อมมี แก่บุคคลผู้มีจิตบริสุทธิ์ถึงซึ่งความเป็นผู้มีจิตผ่องแผ้วอย่างยิ่ง

อุปธิวิเวก ย่อมมีแก่บุคคลผู้หมดอุปธิถึงซึ่งนิพพานอันเป็นวิสังขาร. (๑)-  

 *อันปราศจากปัจจัยปรุงแต่งแล้ว(สงบไป-สันติบท)
(วิตกวิจารเป็นวจีสังขารของท่านผู้เข้าทุติยฌานระงับไป

ลมอัสสาสปัสสาสะเป็นกายสังขารของท่านผู้เข้าจตุตถฌานระงับไป

สัญญาและเวทนาเป็นจิตตสังขารของท่านผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธระงับไป 
ด้วยการระงับสังขาร๓เหล่านี้ฯ 
สงบ ถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ ระงับไป เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า วิญญาณจึงดับ.)
เป็นอมตนิพพาน เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ทำลายอวิชชา.(ความไม่รู้ในทุกข์ฯลฯ.)