จากที่สอบถามเพื่อนรอบๆตัวเรา
มีแต่คนอยากเป็นหมอทั้งนั้น แต่...พวกเขาดูไม่ค่อยมีความตั้งใจ ทะเยอทะยานสักเท่าไร บางคนบอกพ่อแม่บังคับ บางคนบอกอยากเป็นเพราะเจออะไรบางอย่างกระตุ้น เรา...ก็อยากเป็นเหมือนกับพวกเขา
เราอาศัยอยู่ที่จ.ลพบุรี อายุ 11 ปี คงเด็กมากที่จะเขียนอะไรแบบนี้ ตอนนี้อยู่ป.6 เราขอไม่มีคำลงท้ายด้วย "ค่ะ" นะ เราอยากเป็นตั้งแต่ป. 4 ที่ค้นพบว่าตัวเองอยากเป็นอะไร เราเป็นเด็กที่เรียนดี(มั้ง) เราสอบได้เกรด 4.00 ทุกปี แต่...ไม่เคยได้ที่ 1 เลยสักครั้ง
เราไม่ได้เรียนพิเศษหนักๆเหมือนเพื่อนคนอื่น
อย่างมากเราก็เรียนแค่พิเศษตอนเย็นที่ร.ร. วันเสาร์ก็เรียนนะ ตอนเวลา 9.30 - 14.00 น. แต่มันเรียนแค่พื้นฐาน เราอยากไปเรียนที่กรุงเทพฯมาก แต่พ่อแม่บอกว่าเรายังดูแลตัวเองไม่ได้ เราอยากเข้าคณะแพทย์ ที่มหาลัยจุฬาลงกรณ์ พี่เราก็จบจากที่นั้น
พี่จบปริญญาโท ทำงานอยู่ในกระทรวงศึกษาธิการ
เรากลัว... กลัวจะสู้คนกรุงเทพไม่ได้ กลัวสอบไม่ติด
น่าแปลกเนอะ ที่เด็กอายุแค่ 11 ปี คิดถึงอนาคต ที่จะในอีกหลายปี แต่เราเป็นคนที่ชอบคิดถึงอนาคตมากกว่าอดีตและปัจจุบันซะอีก คนรอบตัวเราบอกเป็นหมอต้องเก่งทุกอย่าง จริงเหรอ มันตรงข้ามกับเราสุดๆ ที่ได้เกรดสี่ ได้ยังไงก็งงสิ วิทย์ก็อ่อน คณิตก็คิดเลขช้ามาก อังกฤษนี้...พูดแทบไม่เป็น นอกจาก
OK , NO , THAK , SORRY นอกนั้นก็พอได้ เราเป็นคนไม่กล้าแสดงออกแบบขี้อายมาก เวลามีความมั่นใจมันก็จะถูกคำสบประมาททำลายไป ตอนนั้น ป.5 เราบอกว่าป.6 เราจะเป็นเชียร์ลีดเดอร์ เพื่อนผู้หญิงที่เคยเป็นก็บอก "เห้ย!แก มันต้องเต้น ใช้แรงเยอะนะ ขนาดเรายังอายเลยเวลาออกไป แล้วแกจะทำได้เหรอ" เราก็กลับหมดความมั่นใจไปเลย เราไม่ใช่คนที่สนิทกับครูมาก โดยเฉพาะครูที่ดุๆ แต่จะใจดีกับคนที่เรียนเก่งมาก เรามักจะโดนโทษว่าทำอย่างนั้นอย่างนี้ โดยที่เราไม่ได้ทำเลย ครูไม่ค่อยให้เราไปแข่งอะไรสักเท่าไร เราเป็นเด็กที่เก่งแต่เรียน
ธรรมดาๆมั้ง กีฬาก็อ่อนแอ ปลวกเปียกมาก ดนตรีก็เล่นอะไรไม่เป็นสักอย่าง เต้นยังอายเลย ศิลปะนี้ขอบอกวาดรูปได้ เละ มาก ระบายนี้ยิ่งเข้าไปใหญ่
คอม ก็งงๆอยู่กับโปรแกรมนั้นแหละ การงานนี้ งานประดิษฐ์ ขอบายเลย มือบอลสุดๆเลย ไทยนี้ เรียงความ ครูยังบอกว่ามันไม่ได้ สังคมนี้...ยิ่งเรียนยิ่งงง
ทำงานเป็นกลุ่มเนี้ย...เหมือนตัวถ่วงทีมชัดๆ
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังมีความพยายามอยู่จนติดเสริมเช้า ที่ร.ร.จัด เฉพาะ 80 คน ในสายชั้น ที่เรียนเก่งได้ติวเข้ม ขอบอกข้อสอบเสริมเช้ายากมาก แต่เราพยายามที่จะค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆ และตอนนี้เราภาวนาให้ Pre-o-net ของเราออกมาดีด้วยเถอะ
เราขอให้ทุกๆคนที่มีความพยายามจริงๆที่จะเรียนในสิ่งที่ตนเองอยาก ให้เรียนได้ ให้พ่อแม่เข้าใจ ให้เป็นได้ในสิ่งที่ตนอยากเป็น ^_^
ทำไมพ่อแม่ถึงบังคับให้เรียนหมอกัน
มีแต่คนอยากเป็นหมอทั้งนั้น แต่...พวกเขาดูไม่ค่อยมีความตั้งใจ ทะเยอทะยานสักเท่าไร บางคนบอกพ่อแม่บังคับ บางคนบอกอยากเป็นเพราะเจออะไรบางอย่างกระตุ้น เรา...ก็อยากเป็นเหมือนกับพวกเขา
เราอาศัยอยู่ที่จ.ลพบุรี อายุ 11 ปี คงเด็กมากที่จะเขียนอะไรแบบนี้ ตอนนี้อยู่ป.6 เราขอไม่มีคำลงท้ายด้วย "ค่ะ" นะ เราอยากเป็นตั้งแต่ป. 4 ที่ค้นพบว่าตัวเองอยากเป็นอะไร เราเป็นเด็กที่เรียนดี(มั้ง) เราสอบได้เกรด 4.00 ทุกปี แต่...ไม่เคยได้ที่ 1 เลยสักครั้ง
เราไม่ได้เรียนพิเศษหนักๆเหมือนเพื่อนคนอื่น
อย่างมากเราก็เรียนแค่พิเศษตอนเย็นที่ร.ร. วันเสาร์ก็เรียนนะ ตอนเวลา 9.30 - 14.00 น. แต่มันเรียนแค่พื้นฐาน เราอยากไปเรียนที่กรุงเทพฯมาก แต่พ่อแม่บอกว่าเรายังดูแลตัวเองไม่ได้ เราอยากเข้าคณะแพทย์ ที่มหาลัยจุฬาลงกรณ์ พี่เราก็จบจากที่นั้น
พี่จบปริญญาโท ทำงานอยู่ในกระทรวงศึกษาธิการ
เรากลัว... กลัวจะสู้คนกรุงเทพไม่ได้ กลัวสอบไม่ติด
น่าแปลกเนอะ ที่เด็กอายุแค่ 11 ปี คิดถึงอนาคต ที่จะในอีกหลายปี แต่เราเป็นคนที่ชอบคิดถึงอนาคตมากกว่าอดีตและปัจจุบันซะอีก คนรอบตัวเราบอกเป็นหมอต้องเก่งทุกอย่าง จริงเหรอ มันตรงข้ามกับเราสุดๆ ที่ได้เกรดสี่ ได้ยังไงก็งงสิ วิทย์ก็อ่อน คณิตก็คิดเลขช้ามาก อังกฤษนี้...พูดแทบไม่เป็น นอกจาก
OK , NO , THAK , SORRY นอกนั้นก็พอได้ เราเป็นคนไม่กล้าแสดงออกแบบขี้อายมาก เวลามีความมั่นใจมันก็จะถูกคำสบประมาททำลายไป ตอนนั้น ป.5 เราบอกว่าป.6 เราจะเป็นเชียร์ลีดเดอร์ เพื่อนผู้หญิงที่เคยเป็นก็บอก "เห้ย!แก มันต้องเต้น ใช้แรงเยอะนะ ขนาดเรายังอายเลยเวลาออกไป แล้วแกจะทำได้เหรอ" เราก็กลับหมดความมั่นใจไปเลย เราไม่ใช่คนที่สนิทกับครูมาก โดยเฉพาะครูที่ดุๆ แต่จะใจดีกับคนที่เรียนเก่งมาก เรามักจะโดนโทษว่าทำอย่างนั้นอย่างนี้ โดยที่เราไม่ได้ทำเลย ครูไม่ค่อยให้เราไปแข่งอะไรสักเท่าไร เราเป็นเด็กที่เก่งแต่เรียน
ธรรมดาๆมั้ง กีฬาก็อ่อนแอ ปลวกเปียกมาก ดนตรีก็เล่นอะไรไม่เป็นสักอย่าง เต้นยังอายเลย ศิลปะนี้ขอบอกวาดรูปได้ เละ มาก ระบายนี้ยิ่งเข้าไปใหญ่
คอม ก็งงๆอยู่กับโปรแกรมนั้นแหละ การงานนี้ งานประดิษฐ์ ขอบายเลย มือบอลสุดๆเลย ไทยนี้ เรียงความ ครูยังบอกว่ามันไม่ได้ สังคมนี้...ยิ่งเรียนยิ่งงง
ทำงานเป็นกลุ่มเนี้ย...เหมือนตัวถ่วงทีมชัดๆ
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังมีความพยายามอยู่จนติดเสริมเช้า ที่ร.ร.จัด เฉพาะ 80 คน ในสายชั้น ที่เรียนเก่งได้ติวเข้ม ขอบอกข้อสอบเสริมเช้ายากมาก แต่เราพยายามที่จะค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆ และตอนนี้เราภาวนาให้ Pre-o-net ของเราออกมาดีด้วยเถอะ
เราขอให้ทุกๆคนที่มีความพยายามจริงๆที่จะเรียนในสิ่งที่ตนเองอยาก ให้เรียนได้ ให้พ่อแม่เข้าใจ ให้เป็นได้ในสิ่งที่ตนอยากเป็น ^_^