วันนี้เขาบอกกับเราว่ามันเร็วไปมั้ยที่เรากลับมาคุยกัน

เราเคยคบกัน เเล้วเขาก็กลับมาคุยกับเรา เเล้วอยู่ๆเขาก็บอกเราว่ามันเร็วไปมั้ยที่เรากลับมาคุยกัน เขาบอกว่าก่อนหน้าที่ยังไม่ได้คุยกัน เราดูโอเคเราไม่งอแง ไม่งี่เง่า ทั้งที่ตอนกลับมาเราพยายามมีเหตุผล ไม่งี่เง่าเรื่องไม่เป็นเรื่อง เราไม่เข้าใจทำไมต้องมาเจออะไรเเบบนี้ เรามั่นใจในตัวเองเราอยากกลับไปคบกับเขา เเต่วันนี้เขากลับพูดเเบบนี้ทั้งที่เขาเป็นคนกลับมาเอง เราไม่รู้ที่เขากลับมาเพราะเขาเหงา เขาไม่มีใครเลยนึกถึงเรา ตอนที่เราไม่ได้คุยกันเราโอเคมาก เราลืมเขาได้เเต่พอกลับมาคุยเราก็อดหวังไม่ได้ เราไม่กล้าบอกเขาว่าไม่ต้องคุยก็ได้ถ้าไม่โอเคกับเรา เขาบอกว่ายังเป็นเหมือนเดิม ผญทุกคนต้องมีงี่เง่างอเเงบ้าง ที่เรางอเเงเราก็น้อยใจที่เขาหายเราอยากให้เขาบอกเพราะเรารอคุยกับเขา เราผิดหรอ คนสองคนจะคบกันมันต้องยอมรับข้อเสียของกันเเละกัน เเเล้วมีอะไรก็คุยกัน ค่อยๆปรับกันไม่ใช่หรอ เราไม่รู้ต้องทำยังไงต่อ เขาเดี๋ยวดีเดี่ยวร้าย เราต้องอยู่เฉยๆรอดูไปเรื่อยหรอ เราดีใจนะที่เขากลับมา เราคิดว่าได้คุยกันเเค่นี้ก็ดีเเล้ว มีใครเป็นเเบบเราบ้าง เราเครียดมากเลย