หนูควรทำยังไงดีคะ

หนูขอปรึกษาหน่อยคะ คือตอนนี้หนูปวดหัวมากหนูชอบคิดไปเองคะแบบคิดมาก เมื่อประมาณ1ปีถึง2ปีก่อนหนูได้ไปหาหมอเกี่ยวกับจิตแพทย์ เขาบอกหนูเป็นโรคซึมเศร้าเรื้อรังคะหรืออะไรนี้แหละคะ เขาบอกว่าหนูเริ่มเป็นตั้งแต่10ขวบแล้ว หนูขออธิบายก่อนนะคะว่าพ่อกับอม่หนูแยกทางกัน ซึ่งหนูอยู่กับป้ากับย่ากับพ่อคะ แต่พ่อหนูก็ไม่ได้สนใจอะไรหนูหรอก ส่วนใหญ่เป็นป้ากับย่าที่เลี้ยงหนู ตามใจหนูตลอดเลย จนมาวันหนึ่งหนูรอว่าป้าหนูท้อง ซึ่งตอนนั้นหนูก็ร้องไห้ทุกวันเลยคะ ด้วยความเป็นเด็กเนอะ หนูนอนกับเขาทุกวันตั้งแต่เด็กจนน้องคลอด พอน้องคลอดหนูก็ไม่ถูกกับทางแฟนป้าหนู เพราะเขาก็พาป้าหนูกับลูกเขาไปนอนบ้านนู้น ซึ่งหนูก็คิดในใจตลอดเลยว่าแล้วหนูหละ หนูเคยพูดกับป้าไว้ตอนเด็กๆว่าหนูไม่ให้ป้ามีแฟนนะหนูไม่ให้ป้าแต่งงานนะ หนูไม่ให้ป้ามีลูกนะ หนูจะอยู่กับป้าแบบนี้ มาถึงวันน้องคลอดหนูยอมรับเลยคะแรกๆหนูเกียดน้อง เกียดแฟนป้าด้วยกว่าจะทำใจยอมรับตรงนั้นได้ก็นานนะคะ พอหนูเริ่มโต น้องก็เริ่มโตหนูก็ปรับตัวเข้ากับน้องได้แหละ แต่กับแฟนป้าหนูยังไม่ถูกเหมือนเดิม หนูเป็นคนแบบว่าขี้น้อยใจ คิดมาก เอาแต่ใจ ขี้งอนอะคะ หนูเคยกินยาฆ่าตัวตายประมาณ3-4ครั้ง พอหนูไปรักษาโรคซึมเศร้าที่รพ.เขาก็ให้ยาหนูกลับมากิน แต่หนูก็กินมั่งไม่กินมั่ง จนวันหนึ่งหนูได้ย้ายไปอยู่เขาค้อกับยายมันก็มีข้อดีและข้อเสียนะคะ ข้อดีคือหนูหายจากการเป็นโรคซึมเศร้า ข้อเสียฝั่งทางยายกับตาเขาไม่ค่อยชอบหนูสักเท่าไหร่เพราะพ่อหนูทิ้งน้องสาวหนูใว้ให้เขาเลี้ยงเอาแต่หนูมาเลี้ยง พอตอนนี้หนูกลับมาอยู่ที่ราชบุรีเหมือนเดิม หนูสอบติดรร.ประจำจังหวัด คือมันก็เรียนไม่หนักนะสำหรับหนูแต่มันสั่งการบ้านเยอะ สอบบ่อย หนูก็ขี้เกียดทำการบ้าน พอมันสะสมหนูเลยเครียด แล้วหนูก้คุยกับปที่บ้านว่าหนูอยากย้ายรร.เพราะหนูไม่ไหวแล้ว ต้องตื่นตั้งแต่ตี5ไปรร. กว่าจะถึงบ้านก็เกือบ6โมงทุกวัน พอคุยเรื่องอยากย้ายรร.ก็กลายเป็นว่าทะเลาะกับที่บ้าน คือหนูเครียดหลายๆเรื่องเลยคะตอนนนี้ แล้วในหัวหนูมันก็มีแต่การคิดที่ว่าผูกคอตายไหม? กินยาตายไหม? จะอยู่ไปทำไม ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก พอเห็นคานหรืออะไรแบบนี้ในหัวหนูมันก็แบบว่าคิดแต่ว่าเอาเชือกมาสิ มาผูกคอตนี้เลย แบบนี้ตลอดเวลาทุกวัน หนูควรทำไงดีคะ