อยากทราบว่าเราควรทำไงเมื่อพบเจอปัญหาการโดนบอกเลิกเพราะเหตุผลว่าฝ่ายตรงข้ามเหนื่อยไหมคะ

ตามหัวข้อเรื่องนะคะ เรากับแฟนของเราคบกันมาเป็นปีแล้วค่ะ คบกันตั้งแต่ม.ปลายแต่เขาเป็นรุ่นพี่เรา1ปีค่ะ เขาเข้ามหาลัยก่อนเรา เราเข้าใจนะคะว่าช่วงมหาัลยเป็นอะไรที่เหนื่อย ไม่ว่าจะเรื่องรับน้อง เรื่องเรียน หรือเรื่องรุ่นพี่ เพื่อน อาจารย์ที่สังคมแตกต่างไปจากม.ปลาย เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะคะ เรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนก่อนหน้าที่เขาจะเข้ามหาลัยเนี้ย คูาเราเจอกันบ่อยมากๆค่ะ เกือบครบทั้งสัปดาห์เลยก็ว่าได้ เจอกันจนผูกพันไปแล้ว ทางบ้านรู้ ทุกคนโอเคกับพี่เขามากๆ สำหรับเรา พี่เขาคือคนที่โอเคกับเราและครอบครัวเรามากค่ะ อะไรที่ช่วยเราได้ก็ช่วยในทุกเรื่อง จนมีครั้งนึงเราเองที่เป็นฝ่ายนำเขาทะเลาะ วันนั้นเขาป่วยแต่เราไม่แน่ใจว่าอาการของพี่เขาหนักมากน้อยแค่ไหน แต่ด้วยความเอาาแต่ใจของเราค่ะ เราก็อยากให้เขามาหา มารับ มาเจอกันแบบที่เราต้องการ เราก็ได้แต่รัวๆข้อความไปหาพี่เขา แต่พี่เขาไม่ตื่น คงเพลียอาการที่ป่วยอยู่ เราก็เข้าใจ แต่คงด้วยอารมณ์ที่ไม่ดีในตอนนั้น ก็บอกว่าอือ ไม่มาก็ไม่ต้องมา มันดูเหมือนเรางี่เง่าไร้สาระนะคะ แต่ในความคิดของเรา เราก็แค่อยากเก็บเวลาช่วงก่อนที่มหาลัยของพี่เขาจะเปิดมาอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด พี่เขาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียมั้งคะ เขาก็ตอกกลับชุดโตๆเลย เราก็พยายามไม่อะไร เข้าใจฟีลคนเพิ่งตื่นมาเจออะไรแบบนี้ แต่เราโดนบอกเลิกค่ะ บอกว่าเหนื่อยมากกับการกระทำของเราอะไรทำนองนี้ เราก็ถามเขาว่าทำไมต้องบอกเลิกกันด้วย มันไม่ใช่ที่เอามาใช้พูดกันเล่นๆ มันไม่ใช่คำที่ฟังแล้วไม่รู้สึกอะไร มันไม่ใช่คำที่ควรพูดด้วยกับคนรักด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายเราก็เคลียร์กันได้ค่ะ จนมาอีกช่วงหนึ่ง เราเริ่มท้อกับการเจอกันที่นน้อยลง เราพยายามปรับตัวให้เข้ากับสถานการณืแบบนี้ค่ะ เจอกันน้อยก็ไม่เป็นไร แค่เจอกันสักนิด ให้ได้บอกตัวเองว่าเจอแล้วก็นับว่าเจอแล้ว แฮปปี้ไปได้อีกนาน ประมาณ1อาทิตย์ เราเจอกันน้อยมาก แล้ววันนั้นคือวันที่เราเริ่มต้นโวยวายแล้วค่ะ เราอยากเจอพี่เขา เพราะพี่เขาว่างพอดี เราก็ว่าง แต่พี่เขาไปกับเพื่อนค่ะ เราก็น้อยใจ เลยโวยวายยออกไป เราก็โดนเช่นเดิม เราโดนบอกเลิกอีกแล้วค่ะ เหตุผลแบบเดิมเลยค่ะ พี่เขาเหนื่อยกับเรามากๆ หรือเราคู่ควรกับคำนี้มากๆแล้วคะ เค้าถึงเลือกเอามาให้เราได้โดยไม่เคยเสียดายเวลาที่รักกันคะ