เรื่องมีอยู่ว่า มีผช.คนนึงเค้าแอบชอบเราค่ะเค้าทักสตอรี่ไอจีมาตลอดเราก็รู้สึกดีนะคะที่มีคนทักมาแล้วหลังๆเค้าก็ขอไลน์เราเราสองคนก็คุยกันมาสั้กพักประมาณเกือบเดือนค่ะ บอกก่อนว่าเราไม่เคยมีแฟนไม่เคยมีใครทักมาคุยตลอด17ปีเลยค่ะ คนนี้คนแรกตลอดที่ผ่านมาถึงตอนนี้เราชอบคนๆนึงอยู่ค่ะชอบมา4ปีแต่เรากับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกันเราเสียใจร้องไห้และรักเค้าไปในคราวเดียวกัน พอมีคนคนนึงมาแอบชอบเราทักมาคุยแรกๆเราก็รู้สึกดีค่ะตลอดเวลาที่คุยคือเรากลัวมาตลอดกลัวว่าถ้าเราเปิดใจให้คนๆนี้พอถึงวันนึงเราจะต้องเสียใจคือเรากลัวการเริ่มต้นทุกอย่างเหมือนเป็นเพราะที่ผ่านมาเราก็เจ็บเลยไม่กล้าจะเปิดรับใครมีแต่แอบชอบอย่างเดียว พอเราเริ่มคุยกับคนคุยคนนี้ พอถึงช่วงนึงเราก็รู้สึกหวั่นๆในใจรู้สึกกลัวรู้สึกไม่มั่นใจรู้สึกอึดอัดไปหมดค่ะเพราะเหมือนใจเราคิดถึงแต่คนที่เราแอบชอบอยู่ทั้งๆที่คนที่เราแอบชอบก็คือความเป็นไปได้ที่จะเป็นแฟนกันคือ0ค่ะแต่ใจเราก็รักคนนี้ไปแล้ว พอใจเรามัวแต่นึกถึงคนที่เราแอบชอบ บางทีเวลาคุยกับคนคุยคนนี้เราก็กลัวกลัวมากถ้าเรารู้สึกเท่าคนที่เราแอบชอบแล้วเค้าหายไปเราก็จะต้องเจ็บอีก เราเลยตัดสินใจพิมพ์ไปบอกคนคุยคนนั้นว่า " เลิกคุยกันไหมเราอึดอัดเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยเราไม่อยากทำให้เธอชอบเราไปมากกว่านี้เราไม่อยากทำเธอเสียใจถึงเราจะเลิกคุยกันแต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันได้เนอะ"
คือพอเราตัดสินใจบอกคนคุยคนนี้เค้าก็ประมาณว่ามันกลับไปเป็นเพื่อนไม่ได้หรอกเชื่อสิอะไรแบบนี้ค่ะคือเราตอนนั้นคือรู้สึกแย่มากๆเลยค่ะ จะไม่บอกก็ไม่ได้คืออีกอย่างเราก็ไม่มั่นคงในความรู้สึกตัวเองด้วยเราไม่อยากทำให้ใครเสียใจรวมถึงตัวเราเองค่ะ
พอวันรุ่งขึ้นเค้าก็เมินเราเลยไม่คุยอะไรกับเราทั้งสิ้นคือเราอึดอัดยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ หลังจากนั้นเค้าก็ทักมาบ้างแต่เราก็ไม่ได้ตอบเลยค่ะในใจเราคิดว่าถ้าเราตอบไปก็กลัวจะไปให้ความหวังเค้าอีก เราเลยเลือกที่จะไม่ตอบค่ะ เพื่อนของคนคุยคนนั้นก็มาเล่าให้ฟังว่าตอนเราบอกเลิกคุยคือเค้าร้องไห้เลยค่ะคือตอนนั้นเราก็รู้สึกแย่อีกแล้วแต่พอไม่บอกเราก็อึดอัดใจอีก
เหมือนใจเราตอนนั้นยังไม่เปิดรับใครเค้ามานอกจากคนที่เราแอบชอบค่ะเลยทำให้เวลามีคนเข้ามาเราเลือกที่จะผลักทุกคนออกไป คนคุยคนนั้นเค้าก็เพ้อถึงเราอยู่ค่ะแต่แบบเราก็ไม่ได้สนใจอะไร
พอระยะเวลาผ่านไปจนถึงตอนนี้เรายังไม่เลิกนึกถึงเค้าเลยค่ะภาพตอนที่เรากับเค้าคุยกันทุกๆอย่างอยู่ดีๆเราก็นึกถึงตลอดเลยหรือเป็นเพราะไม่เคยมีใครมาทำให้แบบนี้เราเลยคิดถึงเค้าตอนนี้เราเหมือนจะเริ่มชอบเค้ารึเปล่าไม่รู้หรือเราแค่เหงาก็ไม่รู้ค่ะคือใจตอนนี้เราอยากคุยกับเค้ายังไงไม่รู้ แต่เราก็บอกเลิกคุยกับเค้าไปแล้วไงคือเราก็ไม่กล้าจะทักไปอีกเพราะ
ข้อความที่เค้าส่งมาคือเรายังไม่ได้ตอบเค้าเลยค่ะ
เวลาเจอหน้ากันตอนแรกเค้าเมินเราหลังๆเราก็เลยเมินเค้าบ้างแบบมันอัดไปหมดเลยค่ะ เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ถ้าเลิกคุยอยากเลิกไม่ชอบเค้าจริงๆทำไมเราถึงแคร์เค้าแบบนี้หรือเราแค่เหงาคะ
เราควรทำยังไงดีทักไปปรับความเข้าใจดีไหมหรือจะปล่อยไปแบบนี้ดีคะ
บอกเลิกคุยกับคนที่แอบชอบแต่ก็อยากกลับไปคุยเหมือนเดิมก็มาเล่าให้ฟังว่าตอนเราบอกเลิกคุยคือเค้าร้องไห้เลยค่ะ
คือพอเราตัดสินใจบอกคนคุยคนนี้เค้าก็ประมาณว่ามันกลับไปเป็นเพื่อนไม่ได้หรอกเชื่อสิอะไรแบบนี้ค่ะคือเราตอนนั้นคือรู้สึกแย่มากๆเลยค่ะ จะไม่บอกก็ไม่ได้คืออีกอย่างเราก็ไม่มั่นคงในความรู้สึกตัวเองด้วยเราไม่อยากทำให้ใครเสียใจรวมถึงตัวเราเองค่ะ
พอวันรุ่งขึ้นเค้าก็เมินเราเลยไม่คุยอะไรกับเราทั้งสิ้นคือเราอึดอัดยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ หลังจากนั้นเค้าก็ทักมาบ้างแต่เราก็ไม่ได้ตอบเลยค่ะในใจเราคิดว่าถ้าเราตอบไปก็กลัวจะไปให้ความหวังเค้าอีก เราเลยเลือกที่จะไม่ตอบค่ะ เพื่อนของคนคุยคนนั้นก็มาเล่าให้ฟังว่าตอนเราบอกเลิกคุยคือเค้าร้องไห้เลยค่ะคือตอนนั้นเราก็รู้สึกแย่อีกแล้วแต่พอไม่บอกเราก็อึดอัดใจอีก
เหมือนใจเราตอนนั้นยังไม่เปิดรับใครเค้ามานอกจากคนที่เราแอบชอบค่ะเลยทำให้เวลามีคนเข้ามาเราเลือกที่จะผลักทุกคนออกไป คนคุยคนนั้นเค้าก็เพ้อถึงเราอยู่ค่ะแต่แบบเราก็ไม่ได้สนใจอะไร
พอระยะเวลาผ่านไปจนถึงตอนนี้เรายังไม่เลิกนึกถึงเค้าเลยค่ะภาพตอนที่เรากับเค้าคุยกันทุกๆอย่างอยู่ดีๆเราก็นึกถึงตลอดเลยหรือเป็นเพราะไม่เคยมีใครมาทำให้แบบนี้เราเลยคิดถึงเค้าตอนนี้เราเหมือนจะเริ่มชอบเค้ารึเปล่าไม่รู้หรือเราแค่เหงาก็ไม่รู้ค่ะคือใจตอนนี้เราอยากคุยกับเค้ายังไงไม่รู้ แต่เราก็บอกเลิกคุยกับเค้าไปแล้วไงคือเราก็ไม่กล้าจะทักไปอีกเพราะ
ข้อความที่เค้าส่งมาคือเรายังไม่ได้ตอบเค้าเลยค่ะ
เวลาเจอหน้ากันตอนแรกเค้าเมินเราหลังๆเราก็เลยเมินเค้าบ้างแบบมันอัดไปหมดเลยค่ะ เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ถ้าเลิกคุยอยากเลิกไม่ชอบเค้าจริงๆทำไมเราถึงแคร์เค้าแบบนี้หรือเราแค่เหงาคะ
เราควรทำยังไงดีทักไปปรับความเข้าใจดีไหมหรือจะปล่อยไปแบบนี้ดีคะ