สวัสดีครับ คือผมมีเรื่องบางอย่างที่อึดอัดใจมากๆ ผมกับเค้ารู้จักกันมาที่กรุงเทพฯ มาได้ 8 เดือนกว่าๆ แล้ว ไปไหนมาไหนด้วยกัน จูงมือกันข้ามถนน สนิทมากในระดับนึง ตอนนี้ผมกับเค้ากลับมาอยู่บ้านทั้งคู่ ผมเรียนจบปวส. แล้ว เค้าเพิ่งเข้าเรียนปวช. ขณะนี้ผมมาอยู่ที่หอพักเค้าได้เกือบๆ 10 วันแล้วครับ เค้าเรียนปวช.ที่วิทยาลัยเทคนิคฯ แห่งนึงในภาคใต้ ผมเป็นคนแนะนำเค้าเรียนเอง ติดต่อให้เค้าทุกอย่าง ช่วงพักเที่ยงเค้าจะกลับมาทานข้าวที่หอ พร้อมเพื่อนเค้า 5-6 คน ผมไม่รู้จักกับเพื่อนเค้าเท่าไร ถามแค่เป็นไงมาไงแค่นั้น พอวันถัดไปผมก็อยู่แต่ในห้องนอน โดยไม่ออกไปข้างนอกตอนที่เพื่อนเค้ามาเหมือนทุกวัน ช่วงแรกๆ ผมกับเค้าปกติดีอยู่ เลิกเรียนไปเที่ยวด้วยกันใกล้ๆ พอกลางคืนก็ออกไปทานไรเล่นๆ ร้านชาชัก แต่ช่วงหลังๆ ผมกับเค้าทะเลาะกันเรื่อยๆ บางครั้งถึงกับลงไม้ลงมือ แต่ไม่แรงมาก ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำซะส่วนใหญ่ และหาว่าผมไม่คบเพื่อน เพื่อนเค้ามาผมก็ไม่ออกจากห้องมาคุยเป็นมารยาท (ผมผิดเอง) เลิกเรียนแม้แต่เสาร์-อาทิตย์ จากที่เคยไปไหน มาไหน ช่วงหลังไม่ค่อยได้ไป เวลากลางคืนปกติออกไปทานไรด้วยกัน ตอนนี้เริ่มไม่ค่อยได้ไปเหมือนกัน ปล่อยให้ผมออกไปหาอะไรทานคนเดียว ส่วนเค้าก็นัดกับเพื่อนออกไปข้างนอก บางครั้งชวนผมออกไปเที่ยว ไปแล้วก็ทำหน้าบึ้งใส่ผม พูดจาประชดประชันใส่ผมทุกสิ่งทุกอย่าง แม้เวลาผมจะพูดอะไรก็ผิดไปหมด ผมยอมเค้าด้วยการเงียบ ผมคิดว่าอีกไม่กี่วันผมจะออกจากหอพักเค้าแล้ว ออกตอนที่เค้าไปเรียน และจะไม่บอก ไม่พูดอะไรอีกด้วย อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด ผมไม่อยากรู้สึกอะไรเองไปมากกว่านี้อีกแล้วคับ ผมไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกยังไงกับผมกันแน่ แต่พูดจาแต่ละคำหวานบ้าง หน้าตบหัวบ้าง ประชดประชันเก่ง แต่ยังไงผมก็รู้สึกดีกับเค้าตลอด พยายามช่วยทุกอย่างที่เค้าต้องการ ไม่ว่าช่วยติว การบ้าน แม้แต่ซักผ้า (เครื่อง) ตากผ้า แต่เค้าเองก็เวลาผมงอลอะไรส่วนใหญ่จะซื้อชาไข่มุกมาให้ผมตลอด บางวันผมไม่กินข้าวครึ่งวัน เค้ากลับมาจากเรียนตอนเที่ยงถามกินข้าวยัง ผมบอกว่ายังไม่หิว บางทีตอบแบบกวนตีนว่า ข้าวเคยกินแล้ว เค้ายิ่งโมโห ผมงอลเก่ง สุดท้ายไปซื้อข้าวมาให้กินถึงที่นอน (ประชด) ผมขอคำแนะนำหน่อยครับว่าผมควรทำอย่างไร ผมรู้สึกยิ่งอยู่ไปเหมือนเค้าไม่เห็นค่า ไม่เห็นความรู้สึกผมเลยคับ *ยาวไปหน่อยครับ พยายามอ่านให้เข้าใจนะครับ ขอบคุณที่ช่วยแสดงความคิดเห็น