สวัสดีคะ หนูชื่อสาม(นามสมมติ) หนูทำงานอยู่ที่แห่งหนึ่งเป็นร้านกาแฟ เป็นบาริสต้า ทำงานมาเป็นเวลา 6 เดือนแล้ว ที่ร้านมีพนักงาน 4คน(รวมหนู) และหนูเป็นคนล่าสุดที่เข้ามา
เรื่องยาวหน่อยนะคะ
การทำงานคือ 12-13ชม./วัน ไม่มีเวลาพัก
ได้เงินวันละ 5xx บาท/วัน
วันไหนหยุดคืออดเงินวันนั้น
หน้าที่ก็ทั่วไป ทำทุกอย่างที่อยู่ภายในร้าน
เรื่องเหนื่อยกายหนูทนได้สบายแต่ติดตรงที่ไม่สบายใจหน่ะสิคะ นั่นก็คือเพื่อนร่วมงาน
เพื่อนร่วมงานอีก 3คน เค้าอยู่ด้วยกันมานานและสนิทกันมาก (ผู้หญิงทั้ง3คน) แต่ปกติเค้าจะอยู่กัน 4 คน แต่อีกคนออกจากงานไป ซึ่งเป็นผู้ชาย
หนูได้มาแทนที่ผู้ชายนี้แหละคะ
เวลาทำงานเค้าก็สอนหนูปกติดี แต่ไม่ค่อยเต็มใจสอนเท่าไหร่ เหมือนกับว่าสอนไปเด่วก็ออกประมาณนั้น หนูก็พยายามเรียนรู้งานบาริสต้าจนพอได้ในระดับนึง
ในระหว่างทำงาน ผู้ชาย(คนเก่า)จะแวะมาที่ร้านกาแฟทุกวัน มาชงน้ำกินเอง มาป้วนเปี้ยนที่เคาร์เตอร์ ตลอด และที่สำคัญเค้าเป็นลูกรักของผู้จัดการที่นี่ และเค้าจะคุยกันแค่ 4 คน โดยหนูเป็นแค่อากาศธาตุ พนักงานเวลาอยู่กับหนูก็จะคุยกัน 3 คน พอผู้ชายคนนี้มาก็จะตื่นเต้นกันใหญ่มีชีวิตชีวาในการทำงาน เหมือนกับว่าอยู่กับหนูแล้วน่าเบื่อ
(หลายคนคงสงสัยว่าหนูไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่า)
หนูบอกเลยว่า หนูพยายามแล้วนะ พยายามชวนคุย ชวนถามเรื่องโน่นนี่นั้น แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ ถามคำ ตอบคำ จะคุยกับหนูก็ต่อเมื่อ ใช้ให้ไปทำโน่นนี่ เวลาเข้าทำงานหรือเลิกงาน หนูจะทักทายพี่ๆที่ทำงานเสมอ แต่พวกพี่ที่ทำงานเวลาเลิกงานหรือตอนเข้างาน จะทักทายทุกคนก่อนเสมอ ยกเว้นหนู!!! แบบลาคนโน่นนี่ แต่ข้ามหนูไปเฉยเลย
ต้องทนอยู่ในสภาพแบบนี้ทุกวันๆ สภาพที่เค้าไม่สนใจเรา ดุเราเวลาเราทำน้ำผิด จดลงบิลรอหักเงิน แต่พอเค้าทำผิดไม่จดลงบิลแล้วกินเอง
ชอบบ่นว่าเหนื่อยเวลาอยู่กับหนู ชอบเปรียบเทียบว่า ถ้าคนเก่าอยู่คงไม่เหนื่อยแบบนี้
ยิ่งผู้จัดการไม่ต้องพูดถึง เจอทุกครั้งไม่เคยเลยที่จะไม่พูดชื่อของคนเก่าผู้ชายคนนั้นขึ้นมา ชอบชมชอบบอกว่าเขาเก่งอย่างนั้นอย่างนี้
แต่ผู้ชายคนนี้ ไม่เคยทักหนูหรือมองหน้าหนูเลยนะคะ หนูเป็นอากาศธาตตลอดระยะเวลา 6 เดือนมานี้
ตอนนี้ได้แต่คิดท้อในใจตลอดว่าจะออกดีมั๊ย
แล้วทำไมถึงรับหนูมาทำงาน
แล้วทำไมคนเก่าถึงออกจากงาน แต่ว่างมาร้านกาแฟทุกๆวัน
จนวันหนึ่งหนูได้ออกมาเจอพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่บังเอิญเจอในเซเว่น เค้าทักว่า เธอทำงานที่....หรอ (เพราะหนูใส่ยูนิฟอร์มเข้าเซเว่นมาซื้อของ) หนูก็ตอบกลับว่า”ใช่คะ” จึงได้รู้ความจริงว่า มีคนมาสมัครเยอะมาก และอยู่ไม่ได้ซักคน เค้าคือ1ในนั้น เค้าบอกว่าเจ้าที่แรง หนูอยู่ทนได้ยังไง พอได้ยินแบบนั้น จึงลองนึกย้อนไปบางอ้อกับสถานการณ์ที่เจอทุกวันคือ ลูกค้ามักจะถามเสมอว่า “พนักงานใหม่อีกแล้วหรอ แล้วคนเก่าหายไปไหน “ หนูได้ยินคำนี้ทุกวันช่วง 2 เดือนแรก” เลยเข้าใจละว่า ไม่ใช่ว่าหนูเข้ากับพวกเค้าไม่ได้ พวกเค้าต่างหากที่ไม่เอาหนู
คำว่าร้านกาแฟคงไม่พ้น ออดิบ
ออดิบมักจะมาตรวจสอบมาตรฐานทุกๆ 1 เดือน
และถ้าคะแนนตก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครคือ”แพะ” หนูจะเป็นคนโดนต่อว่าตลอด ทั้งๆที่เวลาสกัดจับช็อต ก็ไม่ใช่หนูที่เป็นคนทำ แต่ก้ออย่างว่าเพราะหนูตัวคนเดียวจะไปเถียงได้ยังไง
เลยอยากถามเพื่อนๆว่า ควร สู้/ถอย ดี
อยากฟังความเห็นของคนในพันทิป เพราะนี้เป็นการตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกเลย
จะสู้หรือจะถอยดีคะ
เรื่องยาวหน่อยนะคะ
การทำงานคือ 12-13ชม./วัน ไม่มีเวลาพัก
ได้เงินวันละ 5xx บาท/วัน
วันไหนหยุดคืออดเงินวันนั้น
หน้าที่ก็ทั่วไป ทำทุกอย่างที่อยู่ภายในร้าน
เรื่องเหนื่อยกายหนูทนได้สบายแต่ติดตรงที่ไม่สบายใจหน่ะสิคะ นั่นก็คือเพื่อนร่วมงาน
เพื่อนร่วมงานอีก 3คน เค้าอยู่ด้วยกันมานานและสนิทกันมาก (ผู้หญิงทั้ง3คน) แต่ปกติเค้าจะอยู่กัน 4 คน แต่อีกคนออกจากงานไป ซึ่งเป็นผู้ชาย
หนูได้มาแทนที่ผู้ชายนี้แหละคะ
เวลาทำงานเค้าก็สอนหนูปกติดี แต่ไม่ค่อยเต็มใจสอนเท่าไหร่ เหมือนกับว่าสอนไปเด่วก็ออกประมาณนั้น หนูก็พยายามเรียนรู้งานบาริสต้าจนพอได้ในระดับนึง
ในระหว่างทำงาน ผู้ชาย(คนเก่า)จะแวะมาที่ร้านกาแฟทุกวัน มาชงน้ำกินเอง มาป้วนเปี้ยนที่เคาร์เตอร์ ตลอด และที่สำคัญเค้าเป็นลูกรักของผู้จัดการที่นี่ และเค้าจะคุยกันแค่ 4 คน โดยหนูเป็นแค่อากาศธาตุ พนักงานเวลาอยู่กับหนูก็จะคุยกัน 3 คน พอผู้ชายคนนี้มาก็จะตื่นเต้นกันใหญ่มีชีวิตชีวาในการทำงาน เหมือนกับว่าอยู่กับหนูแล้วน่าเบื่อ
(หลายคนคงสงสัยว่าหนูไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่า)
หนูบอกเลยว่า หนูพยายามแล้วนะ พยายามชวนคุย ชวนถามเรื่องโน่นนี่นั้น แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ ถามคำ ตอบคำ จะคุยกับหนูก็ต่อเมื่อ ใช้ให้ไปทำโน่นนี่ เวลาเข้าทำงานหรือเลิกงาน หนูจะทักทายพี่ๆที่ทำงานเสมอ แต่พวกพี่ที่ทำงานเวลาเลิกงานหรือตอนเข้างาน จะทักทายทุกคนก่อนเสมอ ยกเว้นหนู!!! แบบลาคนโน่นนี่ แต่ข้ามหนูไปเฉยเลย
ต้องทนอยู่ในสภาพแบบนี้ทุกวันๆ สภาพที่เค้าไม่สนใจเรา ดุเราเวลาเราทำน้ำผิด จดลงบิลรอหักเงิน แต่พอเค้าทำผิดไม่จดลงบิลแล้วกินเอง
ชอบบ่นว่าเหนื่อยเวลาอยู่กับหนู ชอบเปรียบเทียบว่า ถ้าคนเก่าอยู่คงไม่เหนื่อยแบบนี้
ยิ่งผู้จัดการไม่ต้องพูดถึง เจอทุกครั้งไม่เคยเลยที่จะไม่พูดชื่อของคนเก่าผู้ชายคนนั้นขึ้นมา ชอบชมชอบบอกว่าเขาเก่งอย่างนั้นอย่างนี้
แต่ผู้ชายคนนี้ ไม่เคยทักหนูหรือมองหน้าหนูเลยนะคะ หนูเป็นอากาศธาตตลอดระยะเวลา 6 เดือนมานี้
ตอนนี้ได้แต่คิดท้อในใจตลอดว่าจะออกดีมั๊ย
แล้วทำไมถึงรับหนูมาทำงาน
แล้วทำไมคนเก่าถึงออกจากงาน แต่ว่างมาร้านกาแฟทุกๆวัน
จนวันหนึ่งหนูได้ออกมาเจอพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่บังเอิญเจอในเซเว่น เค้าทักว่า เธอทำงานที่....หรอ (เพราะหนูใส่ยูนิฟอร์มเข้าเซเว่นมาซื้อของ) หนูก็ตอบกลับว่า”ใช่คะ” จึงได้รู้ความจริงว่า มีคนมาสมัครเยอะมาก และอยู่ไม่ได้ซักคน เค้าคือ1ในนั้น เค้าบอกว่าเจ้าที่แรง หนูอยู่ทนได้ยังไง พอได้ยินแบบนั้น จึงลองนึกย้อนไปบางอ้อกับสถานการณ์ที่เจอทุกวันคือ ลูกค้ามักจะถามเสมอว่า “พนักงานใหม่อีกแล้วหรอ แล้วคนเก่าหายไปไหน “ หนูได้ยินคำนี้ทุกวันช่วง 2 เดือนแรก” เลยเข้าใจละว่า ไม่ใช่ว่าหนูเข้ากับพวกเค้าไม่ได้ พวกเค้าต่างหากที่ไม่เอาหนู
คำว่าร้านกาแฟคงไม่พ้น ออดิบ
ออดิบมักจะมาตรวจสอบมาตรฐานทุกๆ 1 เดือน
และถ้าคะแนนตก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครคือ”แพะ” หนูจะเป็นคนโดนต่อว่าตลอด ทั้งๆที่เวลาสกัดจับช็อต ก็ไม่ใช่หนูที่เป็นคนทำ แต่ก้ออย่างว่าเพราะหนูตัวคนเดียวจะไปเถียงได้ยังไง
เลยอยากถามเพื่อนๆว่า ควร สู้/ถอย ดี
อยากฟังความเห็นของคนในพันทิป เพราะนี้เป็นการตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกเลย