ผมถอยออกมาดีหรือเปล่าครับ

สวัสดีครับ  ผมชื่อแบงค์อายุ18 เมื่อประมาณ1-2ปีที่แล้วครับผมได้คบกับรุ่นพี่ที่ค่ายคนนึงครับ เราคบกันได้สักพักครับแล้วเราก็เลิกกันไป จนเมื่อไม่นานมานี้เราก็ได้กลับมาคุยกันใหม่เค้าเรียนจบแล้วเป็นครูอัตราจ้างครับ เราไม่ค่อยมีเวลาคุยกันมากครับเนื่องจากผมต้องทำงานกะกลางคืน มีบางวันเค้าบ่นว่าเหนื่อยอยากกอด ผมก็บอกเค้าไปว่าเธอเดี๋ยวสิ้นเดือนเราไปหานะ ผมก็ทำงานแบบไม่หยุดเลยครับเข้ากะกลางคืนพอตอนเช้าผมก็นั่งรถไปหาเค้าเลยครับ ผมได้ไปอยู่ที่บ้านเค้า3วัน2คืนครับ เราได้ไปดูหนังเที่ยวไปงานเทศกาลที่จังหวัดจันทบุรีกัน  เป็นการเที่ยวครั้งที่ๆมีความสุขที่สุดเลยครับ ผมได้เดินทางกลับมาที่จังหวัดที่ผมทำงาน พอตอนกลางคืนก็มาทำงานต่อแบบไม่ได้พัก  ผมอชทไปหาเค้าว่า การที่ได้กลับมาคุยกันในครั้งนี้เรามีความสุขมาก อยู่กับเราต่อไปนานๆนะเธอ  แต่สิ่งที่เค้าตอบมาทำให้ผมรู้สึกไม่โอเคเลยเค้าตอบมาว่า ไม่อยากหายไปนะ แต่มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่เป็นนั่นแหละ ผมก็คิดลึกๆนะครับว่าเค้าไม่เคยคิดถึงอนาคตของเราเลยหรอ ตอนที่ผมไปหาเค้า ผมขอดูโทรศัพท์เค้าๆก็ไม่ให้ดู ผมก็นอยด์หน่อยๆแต่ก็ไม่อะไรมาก ตอนกลางคืนผมได้ยิงคำถามไปว่า ตอนนี้เราเป็นอะไรกันเค้าไม่ตอบครับ ซึ่งมันทำให้ผมรู้ว่าเราไม่เคยเป็นอะไรกันเลย จนเมื่อวานเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมโทรไปปลุกเค้าครั้งสุดท้าย ผมตัดสินใจปิดเฟซบุ๊ค เพื่อดูว่าเค้าจะโทรมาหาผมมั้ย  แต่สุดท้ายก็ไม่ ทำให้ผมเข้าใจแล้ว่าผมไม่เคยสำคัญกับเค้าเลย เค้าคงแค่เหงาเลยบอกว่าคิดถึงผม ผมคงลืมเค้ายากหน่อย  เพราะเค้าคือแฟนผมคนเดียวที่แม่รู้ ผมพยายามไม่คิดถึงเค้าผมหนีออกมาแบบนี้ดีหรือเปล่าครับ