ตอนนี้มีปัญหาเรื่องการเข้าสังคมค่ะ ตั้งๆแต่เด็กๆแล้วค่ะเป็นคนที่กลัวการที่จะพูดออกมา เข้ากับคนอื่นได้ยากมีเพื่อนที่สนิทด้วยอยู่แค่2คนค่ะ ตอนนี้อยู่มัธยมแล้วก็ไม่ค่อยออกไปเที่ยวกับเพื่อน ชอบอยู่บ้าน ไม่ชอบที่คนเยอะๆ ไม่ชอบไปงานต่างๆนาๆ ที่กลัวการที่จะพูดออกมาเพราะตอนเด็กๆทางบ้านมีปัญหานิดหน่อยทำให้ต้องมาอยู่กับปู่กับย่า พึ่งได้มาอยู่กับแม่แค่ 4 ปีกว่าๆเอง เลยรู้สึกว่าไม่ค่อยสนิทกับแม่และเรากับแม่ก็ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันนัก มีครั้งหนึ่งตอนป.4โดนเพื่อนที่รร.มองด้วยสายตาแปลกๆ และหัวเราะใส่ตอนที่เราพูดหรือแสดงความคิดเห็นต่างจากพวกเขาทำให้ตั้งแต่ตอนนั้นก็กลัวการที่จะพูด ตอนที่จะพูดออกมาเราใช้เวาลานานมากว่าถ้าพูดออกมาแล้วจะโดนนินทาไหม เขาจะมองเราว่าเป็นคนยังไง และกลัวการนินทาลับหลังมาก เพราะตอนย้ายรร.ใหม่ก็โดนเพื่อนในห้องนินทา ทำให้ไม่ไว้ใจใครเลยแม้แต่เพื่อน2คนที่สนิทด้วยมากๆ เคยคิดจะชวนคนอื่นคุยก่อนดูบ้างแล้วแต่รู้สึกแปลกๆ ไม่รู้ว่าจะชวยคุยเรื่องอะไรดีเพราะเราเป็นคนที่ไม่ตลกเลย ไม่ค่อยยิ้มด้วย เคยโดนรุ่นพี่ในรร.แกล้งด้วยเพราะเค้าบอกว่าเรามองเค้าแบบหาเรื่อง ตอนนี้อีกไม่นานก็จะจบแล้ว เราจะต้องไปเจอสังคนใหม่ๆอีก ทั้งมหาลัย ทั้งที่ทำงาน ทำให้เรารู้สึกกลัวว่าถ้าเราเป็นแบบนี้ต่อไปเราอาจจะทำงานร่วมกับคนอื่นไม่ได้เลย พอจะมีวิธีไหนแก้ได้บ้างคะ