ตามหัวข้อเลยค่ะ ช่วงนี้จะสอบเราเลยเครียดมากๆค่ะ เพราะต้องหาที่เรียนต่อ ครอบครัวเรามี 4 คนมี พ่อ แม่ พี่ แล้วก็เราค่ะ คือเราเป็นพวกชอบคิดมาก ขึ้กังวล หงุดหงิดง่าย เราร้องไห้เก่งมากค่ะ คือเรื่องที่เราร้องไห้แต่ละเรื่องมันจะธรรมดามากและไม่มีเหตุผลเลย เพื่อนเราชอบแกล้ง(หยอกเล่นๆ)เราค่ะแบบเช่น ดึงเก้าอี้ แค่นี้ เราก็แบบร้องไห้เลยค่ะ เราไม่อยากร้องนะ แต่เหมือนมันห้ามไม่ได้อยู่ๆนํ้าตาก็ไหลมาเอง ทำให้เหมือนเราอ่อนแอ จากนั้นเพื่อนๆก็ไม่ค่อยมีใครเล่นกับเราเลยค่ะ เค้าหาว่าเราสำออย แต่เราคิดว่าเราเป็นโรค Sensitive ค่ะ
อันนี้เป็นเรื่องที่1ค่ะ ☝
เรื่องที่2
เรารู้สึกว่าครอบครัวเรารักลูกไม่เท่ากัน พ่อเราชอบหาเรื่องเราค่ะ อันนี้หลายรอบมาก เราพยายามไม่คิดมากแล้วค่ะ แต่โดนบ่อย คือตอนนี้เราอยู่ม.3นะคะ เราต้องคิดหลายเรื่องค่ะ ทั้งเรื่องที่เรียน คะแนนสอบ สอบย่อย และสอบๆๆๆอีกหลายสอบค่ะ ต้องหาที่เรียน ต้องหาสายเรียน เราเครียดหลายเรื่องมากค่ะ พ่อเราเห็นพี่สำคัญกว่าค่ะ. อันนี้เราไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ คือพี่เราเป็นคนหน้าตาน่ารัก ขาว หุ่นดี ค่ะ มีแต่คนชม แต่เรา ดำ อวบๆ ไม่สวยค่ะ หลายคนชอบล้อเราว่าเราเป็นลูกเก็บมาเลี้ยง ล้อหลายครั้งด้วยค่ะ เรารับไม่ได้ค่ะ เราเอาไปปรึกษาพ่อแม่แต่พ่อแม่เราเค้าไม่ให้กำลังใจเราเลยค่ะ ปลอบก็ไม่มี เค้าบอกว่า เราเป็นลูกเค้า แล้วเค้าก็ว่าเราว่าเราไม่รักพ่อแม่เห็นว่าพ่อแม่เก็บมาเลี้ยง คือตอนนั้นมันเหมือนอยู่จุดตํ่าสุดๆเลยค่ะ วันก่อนพ่อเราทักเราว่าเราอ้วนขึ้นรึเปล่า ใครได้ยินก็ต้องไม่ชอบใช่มั้ยล่ะคะ พอเราตอบว่าก็นิดหน่อย พ่อเราก็บ่นใส่เราไม่หยุด ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่ กับคนนู้นคนนี้ เรายอมรับค่ะว่าเราอ้วนขึ้นจริงๆแต่ทำไมต้องพูดจาโหดร้ายกับลูกด้วย เค้าบ่นไปเรื่อยๆพอถึงคำว่า อยากได้อะไรก็ซื้อให้ไม่เคยขัด คำนี้ทำเรานํ้าตาไหลออกมาเลยค่ะ เค้าแทบไม่เคยซื้ออะไรให้เราเลย นานๆทีจะได้ค่ะ.แล้วเราก็ต้องขอล้วงหน้าหลายเดือน เพราะเรามักจะได้ใช้ของต่อพี่เสมอๆ พี่เราอยากได้อะไรก็ซื้อให้ทุกอย่าง ไม่เคยขัดเลยค่ะ อันนี้จริงๆจะมีนานๆครั้งที่จะขัด ทำให้เรารู้สึกน้อยใจมากค่ะ เค้าบอกไม่อยากได้ลูกแบบเรา คำพูดที่ว่า ถ้ารู้ว่ามีลูกแล้วลผุกเป็นแบบนี้ไม่มีหรอก เค้าจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาตอนเราอยู่กัน2คนหรืออยู่กับแม่ แต่ตอนอยู่กับพี่ไม่เคยเลยค่ะ เค้าบอกว่าถ้าจบม.3จะไม่เลี้ยง จะทำอะไรก็ทำ จะออกจากบ้านก็ได้ คือเรื่องมันมีเยอะมากค่ะ เราไม่ได้โดนทำร้ายร่างกายแบบทรมาณค่ะ มากสุดก็แค่ ตีกับ ถูกตบหน้าค่ะ(1ครั้ง) เราอยากตายหายไปจากโลกค่ะ จากครอบครัวแบบนี้. เราไม่กล้าบอกแม่ค่ะว่าเราเครียด เราเครียดแบบนี้มาตั้งแต่ขึ้นม.1แล้วค่ะ แต่เหมือนความเครียดมันจะอัพขึ้นเรื่อยๆค่ะ
เราอยากตายจริงๆ
อยากตาย รู้สึกว่าไร้ค่า
อันนี้เป็นเรื่องที่1ค่ะ ☝
เรื่องที่2
เรารู้สึกว่าครอบครัวเรารักลูกไม่เท่ากัน พ่อเราชอบหาเรื่องเราค่ะ อันนี้หลายรอบมาก เราพยายามไม่คิดมากแล้วค่ะ แต่โดนบ่อย คือตอนนี้เราอยู่ม.3นะคะ เราต้องคิดหลายเรื่องค่ะ ทั้งเรื่องที่เรียน คะแนนสอบ สอบย่อย และสอบๆๆๆอีกหลายสอบค่ะ ต้องหาที่เรียน ต้องหาสายเรียน เราเครียดหลายเรื่องมากค่ะ พ่อเราเห็นพี่สำคัญกว่าค่ะ. อันนี้เราไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ คือพี่เราเป็นคนหน้าตาน่ารัก ขาว หุ่นดี ค่ะ มีแต่คนชม แต่เรา ดำ อวบๆ ไม่สวยค่ะ หลายคนชอบล้อเราว่าเราเป็นลูกเก็บมาเลี้ยง ล้อหลายครั้งด้วยค่ะ เรารับไม่ได้ค่ะ เราเอาไปปรึกษาพ่อแม่แต่พ่อแม่เราเค้าไม่ให้กำลังใจเราเลยค่ะ ปลอบก็ไม่มี เค้าบอกว่า เราเป็นลูกเค้า แล้วเค้าก็ว่าเราว่าเราไม่รักพ่อแม่เห็นว่าพ่อแม่เก็บมาเลี้ยง คือตอนนั้นมันเหมือนอยู่จุดตํ่าสุดๆเลยค่ะ วันก่อนพ่อเราทักเราว่าเราอ้วนขึ้นรึเปล่า ใครได้ยินก็ต้องไม่ชอบใช่มั้ยล่ะคะ พอเราตอบว่าก็นิดหน่อย พ่อเราก็บ่นใส่เราไม่หยุด ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่ กับคนนู้นคนนี้ เรายอมรับค่ะว่าเราอ้วนขึ้นจริงๆแต่ทำไมต้องพูดจาโหดร้ายกับลูกด้วย เค้าบ่นไปเรื่อยๆพอถึงคำว่า อยากได้อะไรก็ซื้อให้ไม่เคยขัด คำนี้ทำเรานํ้าตาไหลออกมาเลยค่ะ เค้าแทบไม่เคยซื้ออะไรให้เราเลย นานๆทีจะได้ค่ะ.แล้วเราก็ต้องขอล้วงหน้าหลายเดือน เพราะเรามักจะได้ใช้ของต่อพี่เสมอๆ พี่เราอยากได้อะไรก็ซื้อให้ทุกอย่าง ไม่เคยขัดเลยค่ะ อันนี้จริงๆจะมีนานๆครั้งที่จะขัด ทำให้เรารู้สึกน้อยใจมากค่ะ เค้าบอกไม่อยากได้ลูกแบบเรา คำพูดที่ว่า ถ้ารู้ว่ามีลูกแล้วลผุกเป็นแบบนี้ไม่มีหรอก เค้าจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาตอนเราอยู่กัน2คนหรืออยู่กับแม่ แต่ตอนอยู่กับพี่ไม่เคยเลยค่ะ เค้าบอกว่าถ้าจบม.3จะไม่เลี้ยง จะทำอะไรก็ทำ จะออกจากบ้านก็ได้ คือเรื่องมันมีเยอะมากค่ะ เราไม่ได้โดนทำร้ายร่างกายแบบทรมาณค่ะ มากสุดก็แค่ ตีกับ ถูกตบหน้าค่ะ(1ครั้ง) เราอยากตายหายไปจากโลกค่ะ จากครอบครัวแบบนี้. เราไม่กล้าบอกแม่ค่ะว่าเราเครียด เราเครียดแบบนี้มาตั้งแต่ขึ้นม.1แล้วค่ะ แต่เหมือนความเครียดมันจะอัพขึ้นเรื่อยๆค่ะ
เราอยากตายจริงๆ