ในวันที่เศร้าจะยังไงดี??

สวัสดีครับทุกคน ผมอยากจะมาแชร์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเองในช่วงนี้ ช่วงนี้มันเหมือนชีวิตกำลังจะพาผมไปทางที่ไม่รู้ว่าจะลงเอยยังไง ทุกอย่างมันดูยากไปหมด งานก็ไม่ดี ความสัมพันธ์ก็ไม่ค่อยจะไปต่อ การตั

ที่จริงเรารู้นะว่ามันหายได้ 55555555555 แต่เหนื่อยมากจริงๆ ไม่มีแรงจะสู้อะไรแล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เหนื่อยที่ต้องฟุ้งซ่าน บางวันต้องทานยานอนหลับ มัวแต่อยู่ในห้องเพราะไปไหนก็รู้สึกใจไม่ดี ไม่ได้เจอเพื่อ

จะเหนื่อยจะท้อ จะรำบากแค่ไหน ก็สู้เพื่อลูก มองหน้าลูกทีไร ยิ้มได้ทุกที กำลังใจที่แสนดีของแม่ เพื่อนๆว่าจริงไหมค่ะ ว่าทุกปัญหาที่เกิดขึ้นจะเหนื่อยแค่ไหน ลูกก็คือกำลังใจสำคัญ ขอแค่มีเขาอยู่ใกล้ๆก็พอ แค่

มองไปทางไหนก็เหนื่อยไปหมด ท้อแท้ 😐😐

สู้ๆนะแพนด้า

รู้สึกเหนื่อยมาก มีเรื่องเข้ามาไม่หยุด ตอนนี้มีแต่คำว่าเหนื่อย ท้อ บางครั้งก็คิดว่า ถ้าเราอยู่ในโลกจินตนาการการ ได้ เราคงไม่ออกมาเจอโลกแห่งความจริงอีก เราไม่อยากเจอผู้คนเลย เรากลัว เราไม่อยากให้เขาพู

ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยมาก ท้อแท้ไปหมด รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ยังไงอย่างงั้น ในขณะที่คนอื่นประสบความสำเร็จแล้ว แต่เราก็ยังอยู่กับที่ เราควรทำยังไงดี

ผมผ่านเหตุการณ์ไม่ดีมาครับ มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ และด้อยค่าตัวเอง ผมรู้และเข้าใจดีว่ามนุษย์ทุกคนไม่ได้ดี 100% ไปซะทุกเรื่อง เราแค่ต้องยอมรับความจริงและก้าวต่อไปให้ได้ แต่ทุกครั้งที่ผมคิดว่า

ชีวิตเรามีแต่ปัญหา เราเบื่อ เครียด เหนื่อย ท้อ เราพยายามปลอบใจตัวเองต่างๆนาๆ ว่าคนที่ลำบากกว่าเราก็มีเยอะแยะ คนที่เขาไม่ครบ 32 เขายังสู้เลย ทำไมเราถึงไม่สู้ แต่สุดท้าย คนพวกนั้นเขายังมีครอบครัว มีคนที