แต่งงานกับแฟนได้ ปีกว่าแล้วค่ะคบกัน 4 ปี ตอนแต่งงานค่าสินสอดไม่เอาสักบาท แฟนใช้เงินเก่งฐานะค่อนข้างยากจนเราก็จนแต่เป็นคนประหยัด ตอนแต่งงานฝ่ายเราออกทั้งหมด ตอนแต่งงานเขามีเงินติดตัว 1500 ก่อนจะแต่งงาน เพื่อนที่มางานแต่งไม่ได้เขาจะฝากซองให้ก่อนยังไม่ถึงวันงานแต่งเขาแกะซองออกมาใช้หมด เราจัดงานแต่งทุกอย่างฝ่ายเราจัดคนเดียว เขาก็อยู่บ้านเขาเราแค่บอกให้มาช่วยดูการดเชิญหน่อยอยู่ในร้านเขาบอกไม่ว่างต้องช่วยดูแลงาน แข่งกีฬา อบต. อะไรสักอย่าง เราบอกงานมีทุกปีงานแต่งมีครั้งเดียวในชีวิต ก่อนแต่งเราอยู่ด้วยกันทางบ้านเขารู้เขาถือเลยให้แต่งพ่อแม่เราก็ถือ ตอนอยู่ด้วยกันเราพยายามเก็บเขาพยายามไปกด
พอแต่งเสร็จ กลับมาอยู่บ้าน เขาให้เรามาอยู่บ้านเขา เราก็ยอมเปลี่ยนศาสนาวันที่เปลี่ยนศาสนา ต้องนัมสการ ค่าใช้ค่าทุกอย่างต้องออกเอง ยอมมาอยู่เขาอยู่กับพ่อแม่เขา นิสัยเขาชอบใช้คนอื่น จะกินข้าวก็ต้องทำให้ จานไม่เคยล้างกินไม่เคยคิดแบ่งไม่เคยมีเลยซื้อของมาให้กินเลยเวลาออกไปข้างนอก เวลาซื้อของอร่อยๆมาเขาจะกินๆถ้าเราไม่บอกเขาก็จะไม่เก็บให้ ตอนนี้เปิดร้านขายของชำ ทุนให้ทางพ่อแม่เรากู้ให้ งานทุกอย่างเราทำ ซื้อของเขาจะขับรถไปส่ง เขาก็ช่วยขายนะแต่ทำตอนที่เราไม่ว่าง เวลาลูกค้ามาซื้อของ เขาจะลุกๆๆไป สองสามรอบแบบนี้ไม่มีลุกรอบเดียว อีกแปบลูกค้ามาเขาจะพูดว่าไปสิเมื่อก้ลุกละ งานทุกอย่างต้องทำเยอะกว่า ถึงจะพอใจ ลองให้ทำงานคนเดียวสิ เรานั่งเล่นโทรสับอย่างที่เขาทำ ต้องมีเรื่องทะเลาะ เขาไม่มีความกระตืนรือร้นไม่มีความรับผิดชอบ มองงานทุกอย่างปัญหาทุกอย่างเป็นหน้าที่เรา พ่อแม่ก็รักเขามากกกกกกกกก ลูกแก่จะตายอยู่แล้วทำทุกอย่างให้เหมือนเด็ก 4-5 ขวบ ตื่นเช้าเราทอดลูกชิ้นขาย ลูกค้ามาซื้อของอย่างอื่นทุกเช้าเราจะเรียกสามีตื่นมาช่วยวันนี้ลองไม่เรียก นึกว่าถ้าไม่ตื่นแม่เขาคงเรียก แทนที่จะเรียกลูกเขาตื่นมาช่วยเขามาช่วยเอง(แม่สามีแก่แล้ว) โมโหมากด่าทุกวัน พ่อแม่สามีก็ดีกับเรา พยายามลืมเรื่องเก่าๆ แต่พอมายุ่ด้วยเจอแบบนี้ โครตอยากตาย ข้อดีเขาเรื่องผู้หญิงไม่มี ตอนนี้ออกรถด้วยกันคันนึง เปิดร้านก้หนี้ทางพ่อแม่เรา จะถอยก็ถอยไม่ได้ทุกอย่างอยู่ที่บ้านเขารถก็ชื่อเขา จะเดินต่อก็เครียดเหลือเกิน โมโห เคยคิดว่าเราไม่มีควาสุขเพราะอยู่บ้านเดียวกับแม่สามีหรือปล่าวพอวันที่สามีไม่อยู่บ้าน 2-3 วัน ทำไมเรากลับไม่เครียดไม่โมโหไม่คิดอะไรอยู่กับพ่อแม่สามีก้สบายใจดี พอสามีกลับมาเท่านั้นแหละ ความเครียดความดันความปวดหัวโมโห ก็กลับมาด้วย จะจัดการกับคนนิสัยแบบนี้ยังไงคะ
(มีอีกเยอะนิสัยแยะๆ) พ่อแม่เหมือนกลัวลูกเวลาลูกยุ่ไม่เคยบ่นไม่เคยด่าพอลับหลังก็บ่นๆด่าเหมือนกัน เลี้ยงลูกรังแกลูก พี่สาวเขาไม่ใช่คนแบบนี้
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้
สามีไม่มีความรับผิดชอบ
พอแต่งเสร็จ กลับมาอยู่บ้าน เขาให้เรามาอยู่บ้านเขา เราก็ยอมเปลี่ยนศาสนาวันที่เปลี่ยนศาสนา ต้องนัมสการ ค่าใช้ค่าทุกอย่างต้องออกเอง ยอมมาอยู่เขาอยู่กับพ่อแม่เขา นิสัยเขาชอบใช้คนอื่น จะกินข้าวก็ต้องทำให้ จานไม่เคยล้างกินไม่เคยคิดแบ่งไม่เคยมีเลยซื้อของมาให้กินเลยเวลาออกไปข้างนอก เวลาซื้อของอร่อยๆมาเขาจะกินๆถ้าเราไม่บอกเขาก็จะไม่เก็บให้ ตอนนี้เปิดร้านขายของชำ ทุนให้ทางพ่อแม่เรากู้ให้ งานทุกอย่างเราทำ ซื้อของเขาจะขับรถไปส่ง เขาก็ช่วยขายนะแต่ทำตอนที่เราไม่ว่าง เวลาลูกค้ามาซื้อของ เขาจะลุกๆๆไป สองสามรอบแบบนี้ไม่มีลุกรอบเดียว อีกแปบลูกค้ามาเขาจะพูดว่าไปสิเมื่อก้ลุกละ งานทุกอย่างต้องทำเยอะกว่า ถึงจะพอใจ ลองให้ทำงานคนเดียวสิ เรานั่งเล่นโทรสับอย่างที่เขาทำ ต้องมีเรื่องทะเลาะ เขาไม่มีความกระตืนรือร้นไม่มีความรับผิดชอบ มองงานทุกอย่างปัญหาทุกอย่างเป็นหน้าที่เรา พ่อแม่ก็รักเขามากกกกกกกกก ลูกแก่จะตายอยู่แล้วทำทุกอย่างให้เหมือนเด็ก 4-5 ขวบ ตื่นเช้าเราทอดลูกชิ้นขาย ลูกค้ามาซื้อของอย่างอื่นทุกเช้าเราจะเรียกสามีตื่นมาช่วยวันนี้ลองไม่เรียก นึกว่าถ้าไม่ตื่นแม่เขาคงเรียก แทนที่จะเรียกลูกเขาตื่นมาช่วยเขามาช่วยเอง(แม่สามีแก่แล้ว) โมโหมากด่าทุกวัน พ่อแม่สามีก็ดีกับเรา พยายามลืมเรื่องเก่าๆ แต่พอมายุ่ด้วยเจอแบบนี้ โครตอยากตาย ข้อดีเขาเรื่องผู้หญิงไม่มี ตอนนี้ออกรถด้วยกันคันนึง เปิดร้านก้หนี้ทางพ่อแม่เรา จะถอยก็ถอยไม่ได้ทุกอย่างอยู่ที่บ้านเขารถก็ชื่อเขา จะเดินต่อก็เครียดเหลือเกิน โมโห เคยคิดว่าเราไม่มีควาสุขเพราะอยู่บ้านเดียวกับแม่สามีหรือปล่าวพอวันที่สามีไม่อยู่บ้าน 2-3 วัน ทำไมเรากลับไม่เครียดไม่โมโหไม่คิดอะไรอยู่กับพ่อแม่สามีก้สบายใจดี พอสามีกลับมาเท่านั้นแหละ ความเครียดความดันความปวดหัวโมโห ก็กลับมาด้วย จะจัดการกับคนนิสัยแบบนี้ยังไงคะ
(มีอีกเยอะนิสัยแยะๆ) พ่อแม่เหมือนกลัวลูกเวลาลูกยุ่ไม่เคยบ่นไม่เคยด่าพอลับหลังก็บ่นๆด่าเหมือนกัน เลี้ยงลูกรังแกลูก พี่สาวเขาไม่ใช่คนแบบนี้
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้