บางครั้งเรื่องของชีวิตคู่ก้อต้องการคำปรึกษาเหมือนกันนะ บางคนบอกว่าเรื่องคน2คนก้อต้องคุยกันเอง แต่บางทีเราก้อสับสน 2คนแก้ไขไม่ได้ มันก้อเลยมาถึงตรงนี้ในวันนี้ เรื่องมันมีอยู่ว่า...
เราคบกับแฟนมา 2ปี ทุกอย่างราบรื่นดีเลยตัดสินใจแต่งงานกัน หลังแต่งมีช่วงที่อยู่ด้วยกันบ้าง แยกกันอยู่บ้างเนื่องจากงานที่ทำ ทำอยู่ 1ปี สุดท้าย ปีที่ 4ก้อกลับมาอยู่ด้วยกัน แต่เรากับเค้าต่างเป็นตัวของตัวเอง จนทำให้มีระยะห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ เค้าใช้เวลาไปกับการสังสรรค์กับเพื่อนฝูง ซึ่งฉันไม่เคยตาม แม้แต่โทรตามก้อไม่เคย อยากกลับบ้านกี่โมงไม่เคยมีปัญหา ขอแค่กลับบ้าน ส่วนฉันให้เวลากับงานเต็มที่ กลับดึกดื่นเค้าก้อไม่เคยตามเช่นกัน เปนแบบนี้อยู่ 2ปี จนฉันรู้สึก้หมือนอยู่คนเดียวได้ เพราะไม่ค่อยมีเวลาร่วมกัน วันหยุด ก้อใช้เวลาด้วยกันน้อยมาก
2ปีที่ผ่านมา ฉันเติบโตในหน้าที่การงาน ทำให้ฉันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดในบ้าน รวมทั้งค่าบัตรเครดิตของเค้าด้วย ในขณะที่เค้าอยู่ที่เดิม เราแยกกระเป๋ากัน ฉันไม่เคยถามว่าเค้ามีรายรับ รายจ่ายเท่าไหร่ และเค้าเองก้อไม่เคยบอกกันเลยสักคำ เวลาฉันบอกว่า ฉันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเองให้เค้าพยายามเก็บเงินออมไว้บ้าง ฉุกเฉินอะไรจะได้ช่วยกัน เค้าก้อบอกแค่ว่า เงินน้อยไม่พอเก็บ!
จนในที่สุดเรื่องเงินก้อเป็นอีกหนึ่งปัญหาองเรา แรกๆเวลาฉันชวนไปไหนด้วยกัน เพื่อให้เราได้มีเวลาอยู่ด้วยกันบ้าง ไปเที่ยวไกลๆ ไปต่างจังหวัด หรือแม้แต่กินข้าวดูหนัง ทุกอย่างฉันต้องออกค่าใช้จ่ายคนเดียวทั้งหมด ซึ่งแน่นอนบ่อยๆเค้า ฉันก้อไม่ไหว เพราะรายจ่ายก้อเยอะ เงินเก็บฉันก้อหมดไปด้วย ฉันเลยเลิกชวน และเราก้อต่างคนต่างห่างกันเหมือนเดิม
ในที่สุด ปีที่ 6 เมื่อ พ.ค ที่ผ่านมาฉันก้อบอกเลิกเค้า เหตุผลไม่มีมือที่สาม เปนเรื่องคน 2 คนล้วนๆ ฉันให้เหตุผลเค้า 3ข้อ
1. ฉันไม่มีความสุขอีกแล้ว เหมือนอยู่คนเดียวเค้าไม่เคยดูแลกัน
2. เงินเป็นอีกหนึ่งปัญหาของเรา
3. ครอบครัวของฉัน ทุกครั้งที่ฉันทำอะไรให้แม่กับน้องเค้าต้องมีปัญหาตลอดทั้งๆที่ไม่เคยกระทบกับเค้าเลย เวลาชวนให้มากินข้าวด้วยกันก้อไม่เคยจะมา แต่พอฉันไปกินข้าวกับที่บ้านในวันสำคัญ เค้าก้อหาว่าฉันไม่ให้ความสำคัญกับเค้าเลย
เค้าไม่ยอมเลิก ยอมรับผิดทุกอย่างและขอโอกาสจากฉัน เพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยพูดอะไรแบบนี้เลย ด้วยความผูกพันและสงสารฉันเลยให้โอกาส แต่...ความรู้สึกฉันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
คำถามคือ...
- ฉันไม่ได้มีคนอื่น มีแค่เค้า กับงาน แต่ฉันกลับไม่รู้สึกรักเหมือนเดิม ทุกทีเวลามีอะไรกัน ฉันมีความรู้สึกรังเกียจ ฉันไม่ได้รังเกียจเค้า แต่ไม่อยากมีอะไรด้วย ฉันมีอะไรผิดปกติรึป่าว หรือเป็นบ้าอะไร????
- อย่างที่บอกเค้าทำตัวมีปัญหากับครอบครัวฉัน เพราะงั้น น้องฉันเลยไม่โอเคกับเค้าแล้ว้หมือนกัน ฉันควรทำไง หรือควรทำอะไรไม๊
- เค้าพยายามทำดี ดูแล แต่ฉันไม่ดีใจในสิ่งเค้าทำเลย ใจลึกๆ ยังอยากเลิก แต่ก้อผูกพันและสงสาร ฉันควรทำไงดี ให้โอกาสต่อไปหรือพอแค่นี้ (เหตุผลเพราะ เวลาถามหาอนาคต มันเหมือนไม่มี เหมือนทำตัวไปวันๆ เงินเก็บของตัวเองก้อยังไม่มีเลย)
ฉันกับเค้าอายุเท่ากันก้อไม่ใช่เด็กๆกันแล้ว อีกไม่กี่ปีก้อ 40แล้ว เราไม่มีลูกด้วยกัน ไม่ได้จดทะเบียนกัน มีแค่ใจล้วนๆ แต่ฉันก้อไม่แน่ใจว่าที่เค้ารั้งฉันไว้นั้นเพราะรัก หรือเพราะเงินกันแน่ ?
อย่างน้อยฉันก้อขอแค่พื้นที่ระบายก้อยังดี
ขอบคุณค่ะ
เราควรตัดสินใจยังไงดีเรื่องของชีวิตคู่
เราคบกับแฟนมา 2ปี ทุกอย่างราบรื่นดีเลยตัดสินใจแต่งงานกัน หลังแต่งมีช่วงที่อยู่ด้วยกันบ้าง แยกกันอยู่บ้างเนื่องจากงานที่ทำ ทำอยู่ 1ปี สุดท้าย ปีที่ 4ก้อกลับมาอยู่ด้วยกัน แต่เรากับเค้าต่างเป็นตัวของตัวเอง จนทำให้มีระยะห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ เค้าใช้เวลาไปกับการสังสรรค์กับเพื่อนฝูง ซึ่งฉันไม่เคยตาม แม้แต่โทรตามก้อไม่เคย อยากกลับบ้านกี่โมงไม่เคยมีปัญหา ขอแค่กลับบ้าน ส่วนฉันให้เวลากับงานเต็มที่ กลับดึกดื่นเค้าก้อไม่เคยตามเช่นกัน เปนแบบนี้อยู่ 2ปี จนฉันรู้สึก้หมือนอยู่คนเดียวได้ เพราะไม่ค่อยมีเวลาร่วมกัน วันหยุด ก้อใช้เวลาด้วยกันน้อยมาก
2ปีที่ผ่านมา ฉันเติบโตในหน้าที่การงาน ทำให้ฉันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดในบ้าน รวมทั้งค่าบัตรเครดิตของเค้าด้วย ในขณะที่เค้าอยู่ที่เดิม เราแยกกระเป๋ากัน ฉันไม่เคยถามว่าเค้ามีรายรับ รายจ่ายเท่าไหร่ และเค้าเองก้อไม่เคยบอกกันเลยสักคำ เวลาฉันบอกว่า ฉันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเองให้เค้าพยายามเก็บเงินออมไว้บ้าง ฉุกเฉินอะไรจะได้ช่วยกัน เค้าก้อบอกแค่ว่า เงินน้อยไม่พอเก็บ!
จนในที่สุดเรื่องเงินก้อเป็นอีกหนึ่งปัญหาองเรา แรกๆเวลาฉันชวนไปไหนด้วยกัน เพื่อให้เราได้มีเวลาอยู่ด้วยกันบ้าง ไปเที่ยวไกลๆ ไปต่างจังหวัด หรือแม้แต่กินข้าวดูหนัง ทุกอย่างฉันต้องออกค่าใช้จ่ายคนเดียวทั้งหมด ซึ่งแน่นอนบ่อยๆเค้า ฉันก้อไม่ไหว เพราะรายจ่ายก้อเยอะ เงินเก็บฉันก้อหมดไปด้วย ฉันเลยเลิกชวน และเราก้อต่างคนต่างห่างกันเหมือนเดิม
ในที่สุด ปีที่ 6 เมื่อ พ.ค ที่ผ่านมาฉันก้อบอกเลิกเค้า เหตุผลไม่มีมือที่สาม เปนเรื่องคน 2 คนล้วนๆ ฉันให้เหตุผลเค้า 3ข้อ
1. ฉันไม่มีความสุขอีกแล้ว เหมือนอยู่คนเดียวเค้าไม่เคยดูแลกัน
2. เงินเป็นอีกหนึ่งปัญหาของเรา
3. ครอบครัวของฉัน ทุกครั้งที่ฉันทำอะไรให้แม่กับน้องเค้าต้องมีปัญหาตลอดทั้งๆที่ไม่เคยกระทบกับเค้าเลย เวลาชวนให้มากินข้าวด้วยกันก้อไม่เคยจะมา แต่พอฉันไปกินข้าวกับที่บ้านในวันสำคัญ เค้าก้อหาว่าฉันไม่ให้ความสำคัญกับเค้าเลย
เค้าไม่ยอมเลิก ยอมรับผิดทุกอย่างและขอโอกาสจากฉัน เพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยพูดอะไรแบบนี้เลย ด้วยความผูกพันและสงสารฉันเลยให้โอกาส แต่...ความรู้สึกฉันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
คำถามคือ...
- ฉันไม่ได้มีคนอื่น มีแค่เค้า กับงาน แต่ฉันกลับไม่รู้สึกรักเหมือนเดิม ทุกทีเวลามีอะไรกัน ฉันมีความรู้สึกรังเกียจ ฉันไม่ได้รังเกียจเค้า แต่ไม่อยากมีอะไรด้วย ฉันมีอะไรผิดปกติรึป่าว หรือเป็นบ้าอะไร????
- อย่างที่บอกเค้าทำตัวมีปัญหากับครอบครัวฉัน เพราะงั้น น้องฉันเลยไม่โอเคกับเค้าแล้ว้หมือนกัน ฉันควรทำไง หรือควรทำอะไรไม๊
- เค้าพยายามทำดี ดูแล แต่ฉันไม่ดีใจในสิ่งเค้าทำเลย ใจลึกๆ ยังอยากเลิก แต่ก้อผูกพันและสงสาร ฉันควรทำไงดี ให้โอกาสต่อไปหรือพอแค่นี้ (เหตุผลเพราะ เวลาถามหาอนาคต มันเหมือนไม่มี เหมือนทำตัวไปวันๆ เงินเก็บของตัวเองก้อยังไม่มีเลย)
ฉันกับเค้าอายุเท่ากันก้อไม่ใช่เด็กๆกันแล้ว อีกไม่กี่ปีก้อ 40แล้ว เราไม่มีลูกด้วยกัน ไม่ได้จดทะเบียนกัน มีแค่ใจล้วนๆ แต่ฉันก้อไม่แน่ใจว่าที่เค้ารั้งฉันไว้นั้นเพราะรัก หรือเพราะเงินกันแน่ ?
อย่างน้อยฉันก้อขอแค่พื้นที่ระบายก้อยังดี
ขอบคุณค่ะ