ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่าการที่เรารักเพื่อนคนหนึ่งมากๆพยายามเพื่อเขามากๆให้ทุกอย่างถึงเราจะไม่มีก็ตามไม่เคยขัดใจเขาไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับเขา ทำไมเขาไม่เห็นค่าเราเลย บางทีก็อยากถามนะว่าเพร่ะอะไรทำไมต้องเห็นเราเป็นส่วนเกินในกลุ่ม เราก็ไม่ได้อยากโดนทิ้งเหมือนกันนะ กี่เรื่องแล้วที่เราโดนด่าโดยที่เราก็ไม่รุ้ว่าเราผิดอะไร มันมีคำถามหลายๆอย่างที่อยากพูดแต่มันก็ทำไม่ได้ ยอมรับเลยนะตูนเป็นคนที่เคยคิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้งมากเพราะเหตุผลที่ว่าถ้าไม่อยุ่ก็คงไม่ต้องเจอเรื่องพวกนี้ไม่ต้องเป็นส่วนเกินไม่ต้องโดนด่าไม่ต้องโดนทิ้งถ้เลือกได้ก็คงไม่มาอยุ่จุดๆนี้หรอก มันเหนื่อยนะที่ต้องพยายามเพื่อนใครสักคน บางคำพูดที่เขาพูดออกมามันก็ทำร้ายตูนได้มากๆเลยแหละ ใครจะมองว่าไร้สาระก็มองไปนะ แต่สำหรับตูนความรุ้สึกคนเรามันไม่ใช่ของเล่นนะ ก็อยากฝากไว้ว่าถ้าสันหนึ่งเราไม่อยุ่ขึ้นมามันคงเป็นเพราะเราเหนื่อยกับความสัมพันนี้มามากพอแล้ว.
ทำไมไม่เคยมีค่าในสายตาเพื่อนเรา?