คืองี้นะคะ จขกท.ได้ออกฝึกงานและมานอนหอ เรามากันแค่ 3 คนเราเป็นเพื่อนกันมา 7-8 ปีได้ แล้วมีอาเพื่อน 1ใน 3 คน โทรมาถามนางว่า
 อาเพื่อน : กินไรยัง พอดีอามีกับข้าวมาให้ 
 เพื่อน     : ไม่เอาคะ หนูมีกับข้าวแล้ว (แต่ทั้งๆที่ในหอยังไม่มีกับข้าวและเพื่อนอีกคนบ่นว่าหิวแต่นางก็รู้นะว่าเพื่อนหิว)
แล้วนางก็วางสายไป
 
จขกท.เลยถามนางว่า 
 จขกท. : ทำไมแกไม่เอาอะ เราจะได้ไม่ต้องซื้อ (ไม่มีตังจ้าาา กลัวใช้ไม่ถึงสิ้นเดือน เพราะตอน เช้า เที่ยงต้องซื้อกินกันเอง)
 เพื่อน   : นี่ไม่ชอบกินอะ ถึงเอามานี่ก็ไม่ได้กินอยู่ดีป้ะ 
คือแบบ เห้ยยยย!!!!! ไม่ได้อยู่คนเดียวนะเว้ย คือแบบไม่กินก็เอามาให้เพื่อนกินแทนก็ได้ป้ะวะ เพื่อนนะเนี่ยๆๆ อยู่กันตั้ง 3 คน เหมือนนางไม่ได้กินแล้วคนอื่นก็ต้องไม่ได้กินอะ 

   ปกติพวกเรามีไรเราก็แบ่งกันกินนะ กับข้าวที่เพื่อน จขกท.ซื้อมา ก็ไม่เคยที่จะไม่แบ่งอะไม่เคยทวงตังด้วย แต่พอนางซื้อมาแล้วเพื่อน จขกท.ขอกินด้วย นางบอกให้ออกคนล่ะครึ่งดิ เอิ่มคือ เกินไปป้ะ

เพื่อนๆคิดยังไงกับเพื่อนแบบนี้บ้างคะ จะเรียกว่า เห็นแก่ตัว หรือ อะไรดี????