มีเรื่องอยากสอบถามเพื่อนๆค่ะ เราคบกับผู้ชายคนนึง จากความเป็นเพื่อนร่วมงาน เลื่อนฐานะมาเป็นแฟน และปัจจุบันเป็นเวลา 10 ปีแล้วที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ช่วง 2 ปีแรก เราเคยบอกเลิกแฟน แล้วเค้าก็ไปจริงค่ะ เลิกกับเรา ไปคบแฟนเก่า ไปมีอะไรกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ช่วงวันหยุดยาวประมาณ 5 วัน เราเสียใจมากที่เค้าเลิกจริง แต่ก็ทำใจได้ เพราะเราเป็นคนไล่เค้าไป(ร้องไห้ต่อเนื่องเป็นเวลา1อาทิตย์) แล้วเค้าก็กลับมาค่ะ กลับเข้ามาในชีวิตเรา ซึ่งเราก็มีทั้งดีใจและก็เสียใจค่ะ สับสนกับตัวเองมาก หลังจากวันนั้นเค้าก็ใช้ชีวิตแบบแฟนเหมือนเดิมมาโดยตลอดส่วนตัวเราก็พยายามไม่คิดมากและอยู่กับความเจ็บปวดสับสนกับเรื่องราวที่ผ่านมาโดยตลอด ข้อตกลงระหว่างเราคือ ถ้าอยู่ร่วมกันต่อไปคือใช้ชีวิตของใครของมันไป เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันในเรื่องการใช้ชีวิต จนผ่านมา 10 ปี ฝ่ายชาย ขอเลิก เพราะรู้สึกว่าเราไม่ได้ใช้ชีวิตแบบคู่แฟน สามีภรรยา (เราไม่ได้แต่งงานกัน) เราก็โอเคนะ เลิกก็ได้ (ก็รักและทำใจยอมรับกับทุกเรื่องราวมาโดยตลอดค่ะ) แต่ปัจจุบัน ฝ่ายชายที่ขอเลิก ไม่ยอมไปจากชีวิต และไม่ยอมให้เราออกไปจากชีวิต เราอึดอัดค่ะ ที่พักอาศัยคือของเรา แต่เค้าไม่ออกไปหาที่อยู่ใหม่ ฝ่ายชายมีการคบผู้หญิง ไปเที่ยว ไปกินข้าว ไปช้อปปิ้ง กับผู้หญิงคนใหม่ ตลอดตั้งแต่เลิกกัน เค้าขอเลิกเป็นเวลา 6 เดือนแล้ว แต่ไม่เคยออกจากชีวิตเราไปเลยค่ะ เราเคยพูดแล้ว ว่าเราอยากให้เค้าย้ายออกไป เราไม่อยากเจอเค้า ไม่อยากเป็นเพื่อน ไม่อยากเป็นแฟนเก่า และไม่อยากรับรู้อะไรเกี่ยวกับเค้าอีก เราอยากจบทุกความสัมพันธ์เลยค่ะ แต่ฝ่ายชายไม่ยอมย้ายไปไหน เค้าบอกว่า อยากมีเราอยู่ในชีวิตเค้าตลอดไป เราต้องจัดการกับคนแบบนี้ยังไงคะ รบกวนเพื่อนๆ ช่วยชี้แนะ ที ค่ะ หมดปัญญาแล้ว ขายบ้านหนีคงไม่ใช่ทางออกที่ดี
ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงเราก็คิดนะ ถ้าเราเป็นแฟนใหม่เค้า ผู้หญิงจะรู้สึกยังไงถ้าผู้ชายยังใช้ชีวิตกะคนเก่าอยู่ ส่วนเรา จะถูกมองจากคนภายนอกยังไง รู้สึกว่าชีวิตขาดคุณภาพความเป็นคนมากค่ะ อึดอัดมากค่ะ