สวัสดีค่ะ
ตอนนี้อายุ 25หยกๆ 26หมาดๆ แฮร่- ยัง ยัง .... ยังไม่หยุด ฮ่าๆ
ทำงานเกี่ยวกับไอเดีย ความคิด เป็นพื้นฐานในการคิดงานค่ะ
เหตุผลที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะตอนนี้กำลังรู้สึกไม่มีแรงในการทำงานค่ะ ฮ่าๆ
เลยอยากรู้ชีวิตของคนอื่นๆ ค่ะ จะได้อ่านแล้วมองเห็นมุมมองในชีวิตมากขึ้นค่ะ
เผื่อคนที่มาอ่านกระทู้นี้ก็จะได้ประโยชน์เหมือนกัน
กำลังใจของเราสร้างเองได้ค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกหมดแรงจริงๆ ทุกวันนี้คิดงานไม่ออกเลยค่ะ
เป็นคนติดบ้านค่ะ ชอบนอนอยู่บ้าน นอนอ่านหนังสือ ดูซีรี่ส์ที่ชอบ ฟินมาก
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำแล้วไม่ชอบเลยค่ะ มันรู้สึกไม่มีอะไรที่น่าสนใจ
อยากออกไปเที่ยวค่ะ แต่มันก็มีหลายปัจจัยทำให้ไม่สามารถไปได้
ชอบทะเล ชอบภูเขา แต่ชอบเราไหมอีกเรื่องนึงนะคะ ฮ่าๆ
อยากลาออกจากงานเหมือนกันค่ะ แต่งานก็หายากเนอะเลยต้องทำไปก่อน
ตอนนี้ทำงานไกลบ้านค่ะ อยากกลับบ้านเหมือนกัน
สมัครงานใกล้ๆ บ้านก็ไม่มีวี่แววเลยค่ะ มีแต่ไกลกว่าที่ทำอยู่ สุดๆ ไปเลยเย้
ตั้งแต่เด็กจำความได้ใช้ชีวิตกับเพื่อนตลอดเลยค่ะ
ช่วงชีวิตวัยรุ่นมีเพื่อนเป็นที่ยึดเหนี่ยวค่ะเพราะเรียนโรงเรียนประจำ กลับบ้านเดือนละครั้ง
พอโตมาขึ้นมหาวิทยาลัยไปเรียนไกลบ้านมากๆ ใช้ชีวิตกับเพื่อนเหมือนเดิม
ทำงานแถวบ้านได้ 1 ปีกว่าๆ ก็อยากออกหาประสบการณ์ใหม่
คนไม่เคยอยู่บ้านเป็นจริงเป็นจัง พออยู่จริงๆ ก็ปรับตัวยากหน่อย พอไม่อยู่ก็คิดถึง
งานที่ทำอยู่ดีมากเลยค่ะ เป็นงานที่ชอบ ที่อยากทำ
เพื่อนร่วมงานดีก็ผลพลอยได้ ถือซะว่าเราทำบุญมาดีมาก ฮ่าๆ
วันๆนึงเห็นหน้าแค่เพื่อนร่วมงานค่ะ มีอยู่ 6 คน
บางวันงานก็ราบรื่น บางวันงานก็ไม่ดีเลย แล้วแต่วันเนอะ
ตอนนี้ประสบการณ์ตรงนี้แค่ 1ปีนิดๆ ตั้งใจจะเก็บเกี่ยวให้เต็มที่ไปเลยค่ะ
ไม่รู้ว่าต่อไปยังจะทำงานสายนี้อยู่ไหมเหมือนกัน
จริงๆ ตั้งกระทู้มาแค่หาคนคุยแหละค่ะ
น้องเหงา อย่าว่าน้อง น้องตันเรื่องงาน แง้
ถ้าใครอ่านกระทู้นี้จนถึงตอนนี้ ขอให้รู้ไว้
"คุณคือเพื่อนเราและเราต้องการจะเป็นเพื่อนคุณ"
มีเพื่อนเยอะๆ ชีวิตสนุกดีค่ะ ได้เปิดมุมมองหลายมุม
ถึงเราจะต้องรู้จักกันแค่ผ่านตัวหนังสือ แต่อย่างน้อยเราก็ได้เปิดใจหากันค่ะ
กระทู้นี้ไม่ใช่กระทู้แรกค่ะที่เขียน แต่เป็นกระทู้ที่เขียนตอนเราโตขึ้น
มีเรื่องราวมากมายในชีวิตเยอะขึ้น มีคนที่ผ่านเข้ามาและเดินจากไปมากขึ้น
รู้มุมมองการใช้ชีวิตมากขึ้น ได้แต่บอกตัวเองว่า "เราโตขึ้นเยอะจริงๆ"
จบเนอะ มันยาวมากจริงๆ พอได้เริ่มแล้วมันหยุดไม่ได้ ฮ่าๆ
มงต้องลง! แม่ต้องมา! มารีวิวชีวิตตัวเองกันเถอะ!
ตอนนี้อายุ 25หยกๆ 26หมาดๆ แฮร่- ยัง ยัง .... ยังไม่หยุด ฮ่าๆ
ทำงานเกี่ยวกับไอเดีย ความคิด เป็นพื้นฐานในการคิดงานค่ะ
เหตุผลที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะตอนนี้กำลังรู้สึกไม่มีแรงในการทำงานค่ะ ฮ่าๆ
เลยอยากรู้ชีวิตของคนอื่นๆ ค่ะ จะได้อ่านแล้วมองเห็นมุมมองในชีวิตมากขึ้นค่ะ
เผื่อคนที่มาอ่านกระทู้นี้ก็จะได้ประโยชน์เหมือนกัน
กำลังใจของเราสร้างเองได้ค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกหมดแรงจริงๆ ทุกวันนี้คิดงานไม่ออกเลยค่ะ
เป็นคนติดบ้านค่ะ ชอบนอนอยู่บ้าน นอนอ่านหนังสือ ดูซีรี่ส์ที่ชอบ ฟินมาก
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำแล้วไม่ชอบเลยค่ะ มันรู้สึกไม่มีอะไรที่น่าสนใจ
อยากออกไปเที่ยวค่ะ แต่มันก็มีหลายปัจจัยทำให้ไม่สามารถไปได้
ชอบทะเล ชอบภูเขา แต่ชอบเราไหมอีกเรื่องนึงนะคะ ฮ่าๆ
อยากลาออกจากงานเหมือนกันค่ะ แต่งานก็หายากเนอะเลยต้องทำไปก่อน
ตอนนี้ทำงานไกลบ้านค่ะ อยากกลับบ้านเหมือนกัน
สมัครงานใกล้ๆ บ้านก็ไม่มีวี่แววเลยค่ะ มีแต่ไกลกว่าที่ทำอยู่ สุดๆ ไปเลยเย้
ตั้งแต่เด็กจำความได้ใช้ชีวิตกับเพื่อนตลอดเลยค่ะ
ช่วงชีวิตวัยรุ่นมีเพื่อนเป็นที่ยึดเหนี่ยวค่ะเพราะเรียนโรงเรียนประจำ กลับบ้านเดือนละครั้ง
พอโตมาขึ้นมหาวิทยาลัยไปเรียนไกลบ้านมากๆ ใช้ชีวิตกับเพื่อนเหมือนเดิม
ทำงานแถวบ้านได้ 1 ปีกว่าๆ ก็อยากออกหาประสบการณ์ใหม่
คนไม่เคยอยู่บ้านเป็นจริงเป็นจัง พออยู่จริงๆ ก็ปรับตัวยากหน่อย พอไม่อยู่ก็คิดถึง
งานที่ทำอยู่ดีมากเลยค่ะ เป็นงานที่ชอบ ที่อยากทำ
เพื่อนร่วมงานดีก็ผลพลอยได้ ถือซะว่าเราทำบุญมาดีมาก ฮ่าๆ
วันๆนึงเห็นหน้าแค่เพื่อนร่วมงานค่ะ มีอยู่ 6 คน
บางวันงานก็ราบรื่น บางวันงานก็ไม่ดีเลย แล้วแต่วันเนอะ
ตอนนี้ประสบการณ์ตรงนี้แค่ 1ปีนิดๆ ตั้งใจจะเก็บเกี่ยวให้เต็มที่ไปเลยค่ะ
ไม่รู้ว่าต่อไปยังจะทำงานสายนี้อยู่ไหมเหมือนกัน
จริงๆ ตั้งกระทู้มาแค่หาคนคุยแหละค่ะ
น้องเหงา อย่าว่าน้อง น้องตันเรื่องงาน แง้
ถ้าใครอ่านกระทู้นี้จนถึงตอนนี้ ขอให้รู้ไว้
"คุณคือเพื่อนเราและเราต้องการจะเป็นเพื่อนคุณ"
มีเพื่อนเยอะๆ ชีวิตสนุกดีค่ะ ได้เปิดมุมมองหลายมุม
ถึงเราจะต้องรู้จักกันแค่ผ่านตัวหนังสือ แต่อย่างน้อยเราก็ได้เปิดใจหากันค่ะ
กระทู้นี้ไม่ใช่กระทู้แรกค่ะที่เขียน แต่เป็นกระทู้ที่เขียนตอนเราโตขึ้น
มีเรื่องราวมากมายในชีวิตเยอะขึ้น มีคนที่ผ่านเข้ามาและเดินจากไปมากขึ้น
รู้มุมมองการใช้ชีวิตมากขึ้น ได้แต่บอกตัวเองว่า "เราโตขึ้นเยอะจริงๆ"
จบเนอะ มันยาวมากจริงๆ พอได้เริ่มแล้วมันหยุดไม่ได้ ฮ่าๆ