พอจะมีใครบ้างไหมที่ต้องการคนที่รักใครรักจริงโดยไม่แคร์สถานะการเงินรวมถึงรูปร่างหน้าตาหรือเพศของอีกฝ่าย

สวัสดีครับ ก่อนอื่นผมขอออกตัวก่อนเลยผมเป็นผู้หญิง(แต่ติดการใช้สรรพนามแบบผู้ชายมานานเลยขอใช้คำแบบนี้ อย่าว่ากันเลยนะ) 
ผมเพิ่งถูกคนรัก(ผู้หญิง)บอกเลิกหลังจากเราคบกันมามากกว่า16ปีเนื่องจากปัญหาด้านการงานและเงิน
ย้อนไปเมื่อเริ่มแรก....แต่เดิมเลยผมเป็นคนที่สามารถคบคนได้ทุกเพศ เพราะผมสนใจเรื่องความรักมากกว่าเรื่องทางกายหรือรูปร่างหน้าตาภายนอก
ครอบครัวผมมีปัญหา ผมถูกพ่อแม่ทำร้ายร่างกาย สาปแช่งทารุณอย่างหนักมาแต่เด็ก (เป็นเรื่องที่เพื่อนทุกคนรู้ ครูรู้ คนข้างบ้านก็รู้ แต่ไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามายุ่ง) ผมเหมือนคนที่ขาดความรัก ขาดที่ไป มีบ้านก็เหมือนไม่มีมาตลอด....ชีวิตผมหวังเพียงขอให้มีใครก็ได้(จะหญิงจะชายก็ได้)ซักคนที่รักจริงมารักผม
...แล้วผมสัญญาว่าผมจะไม่มีวันหักหลัก นอกใจ หรือทิ้งคนๆนั้นเด็ดขาด....
และวันหนึ่งก็มีเด็กหญิงสาวมัทยมในบอร์ดที่ผมเล่นอยู่มาบอกรักผมหลังจากที่เราคุยกันในircเป็นเวลา2ปี 
ตอนแรกผมก็ไม่กล้าจะคบ เพราะเค้าไม่รู้ว่าจริงๆแล้วร่างกายผมเป็นผู้หญิง แต่ผมก็ใช้วิธีตัดสินใจที่จะบอกความจริงไปตรงๆเพื่อให้อีกฝ่ายตัดสินใจไปเลยว่ายังอยากรักผมต่อไหม.....
...ปรากฏว่าเค้าก็ไม่สนเพศผมเหมือนกัน
ตั้งแต่วันนั้นเราเลยคบกันมาตลอด โดยต่างคนต่างให้สัญญาว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะมีกันและกัน เราจะไม่ทิ้งกันเด็ดขาด
เธอกลายมาเป็นบ้านของผม เสาหลักที่ค้ำจุดชีวิตและจิตใจผม
...แต่หลังจากที่คบกันไปได้3ปี เค้าก็ไปมีผู้ชายคนใหม่และบอกเลิกกับผม
ผมเสียใจมากแต่ผมก็ยอมเลิกกับเค้าเพื่อให้เค้าได้ไปในทางที่เค้าต้องการ
เวลาผ่านไป1เดือน ผมเปลี่ยนเบอร์มือถือไปแล้ว แต่เค้าก็ไปตามเอาเบอร์ผมมาจากเพื่อนผมจนได้
เค้าโทรมาขอกลับมาคบกับผมใหม่หลังจากไปเจอกับผู้ชายที่หลอกให้เค้ารักและทำร้ายร่างกายเค้า
....ด้วยความที่ผมยังรักเค้าและยังคงยึดถือคำสัญญาที่ให้ไว้ ว่าไม่ว่ายังไงผมก็จะรักและไม่มีวันทอดทิ้งเค้า
ผมจึงยอมรับเค้าให้กลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง
โดยขอให้เค้าสัญญาว่าเค้าจะไม่มีวันทิ้งผมไปอีก 
....เค้าให้สัญญา....
หลังจากนั้นเราก็คบกันมาตลอด ผมเดินทางจากต่างจังหวัดไปกรุงเทพเพื่อใช้ชีวิตร่วมกับเค้า
และเราก็อยู่บ้านเดียวกัน นอนเตียงเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด(แทบจะตัวติดชนิดหลอมเป็นคนเดียวกัน)
มีอะไรก็พูดคุยกันตรงๆมาตลอด เราสัญญาว่าเราจะไม่โกหกกัน
ระหว่างที่เค้าเรียนมหาลัยผมก็ไปรับไปส่งช่วยเค้าทำงานทำพรีเซ้นท์ทำโปรเจคจนเค้าเรียนจบมหาลัย
ตอนแรกทุกอย่างก็ดี ผมมีเงินมีอะไรผมก็ให้เค้า คอยดูแล ทำทุกอย่างให้ วันสำคัญๆเช่นวันครบรอบ วันเกิดเค้า หรือวันวาเลนไทร์ ผมก็พยายามให้เค้ามีความสุขมากที่สุด พยายามให้เค้าเห็นว่าผมให้ความสำคัญกับเค้ามากแค่ไหน
เค้าถูกยกให้เป็นที่หนึ่ง เหมือนเป็นทั้งเมีย ทั้งลูกสาว ทั้งเพื่อนสนิท เป็นทุกอย่างที่ผมต้องการจะปกป้องไว้ด้วยชีวิต
เวลาผ่านไปจนกระทั่งผมมีปัญหาด้านการทำงานและการเงิน 
ผมเริ่มให้เค้าไม่ได้มากเท่าเมื่อก่อน
จนกระทั่งผมไม่เหลือเงินอะไรให้เค้าเลย แล้วเค้ากลายมาเป็นคนทำหน้าที่หาเงินแทน
ผมลำบากใจกับสภาพตัวเองมาก แต่ผมก็หาทางออกไม่ได้ 
ผมพยายามช่วยด้วยการกินใช้จ่ายอย่างประหยัดที่สุดเท่าที่คนๆนึงพึงจะทำได้
บางครั้งผมก็กินข้าวแค่มื้อเดียว หรือบางทีก็ไม่กินเลย 
ผมไม่อยากให้เค้ารู้สึกว่าผมเกาะเค้ามากเกินไป ผมพยายามดูแลบ้านดูแลในส่วนอื่นให้ในระหว่างที่ผมไม่สามารถหาเงินให้เค้าได้
แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า .....เค้าเริ่มไม่โอเคกับการอยู่กับผม เพราะผมไม่สามารถช่วยเค้าหาเงินได้
เค้าบอกว่าความรู้สึกที่เค้ามีให้ผมมันลดลงเรื่อยๆ จนเมื่อผมกลับมาเริ่มหาเงินได้บ้าง.....มันก็สายไปแล้ว
เค้าเริ่มมาสารภาพกับผมว่าเค้าลำบากใจที่คบกับผมเพราะใจเค้าไปมีให้อีกคนที่เค้าเจอทางแชทไปแล้ว
ผมเริ่มกลายเป็นตัวสร้างความลำบากใจสำหรับเค้า
ไม่ว่าผมจะพยายามทำดีกับเค้าแค่ไหน มันก็เหมือนรดน้ำบนทราย....ไม่ทำให้เค้ารักผมขึ้นมาเลย
จนในที่สุด เค้าก็มาบอกผมว่าเค้าหมดรักผมแล้ว
เค้าขอเลิกกับผม.....
หลังจากที่เราอยู่ด้วยกันมามากกว่า10ปี
ผมถูกบอกเลิกอีกครั้ง
ในตอนที่ผมเริ่มจะหาเงินได้ เค้าก็บอกว่ามันสายไปแล้ว...
....เค้าอยากให้ผมออกไปอยู่คนเดียว
เค้าบอกว่าแค่เห็นผมเค้าก็รู้สึกอึดอัดแล้ว
ผมถามเค้า แล้วที่เราสัญญากันไว้ล่ะ?
เค้าตอบผมว่าผมยึดติดกับคำสัญญามากเกินไป 
ผมบอกเค้าว่าเค้าเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผม ผมไม่เคยนอกใจ ถึงแม้ในระยะเวลาที่ผมมีเค้าจะมีผู้ชายเข้ามาจีบแต่ผมก็ไม่นอกใจ ผมบอกทุกคนไปตรงๆว่าผมมีแฟนแล้ว ผมมั่นคงจริงจังพักดีกับคนรักผมอย่างที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้ผมจะทำได้ ผมไม่เคยโกหก ไม่เคยใช้คำหยาบคาย ไม่เคยด่าว่าตะคอกหรือทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย(แม้แฟนผมจะทำร้ายร่างกายผมให้ได้เจ็บได้มีแผลหรือด่าผมด้วยคำหยาบๆหรือขึ้นเสียงตะคอกกับผมบ่อยๆก็ตาม)
ผมเพียงแต่ไม่มีฐานะที่มั่นคงแบบที่ผมเคยเป็นอีกแล้ว
....เธอบอกผมยึดติดกับเธอมากเกินไป ผมควรเปิดใจไปรักคนอื่นบ้าง
เธอบอกเธอไม่ใช่คนรักที่ดี เธอบอกให้ผมไปหาคนใหม่
บอกให้ผมลองไปพูดคุยกับคนอื่น เผื่อจะมีใครซักคนที่รักผมพร้อมร่วมทางกับผม
....และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมมาตั้งกระทู้เล่าทุกอย่างในวันนี้
เพราะผมอยากให้ความรักที่ผมมีกับคนที่จะเห็นค่าผม
ไม่ทอดทิ้งผม ไม่มองผมที่ภายนอก ไม่มองที่ฐานะผม คนที่สัญญาว่าเมื่อเราตกลงจะคบกันแน่นอนแล้ว เราจะร่วมทางกันไปจนแก่เฒ่า
เราจะดูแลกันและกันไปจนกว่าอีกฝ่ายจะตายไปข้าง เราจะจริงใจไม่นอกใจกันและจะมีกันและกันจนวันสุดท้าย
.....ผมมองหาใครก็ตาม
ใครก็ได้ ที่ไม่มีปัญหากับการเงิน(ผมไม่ต้องการเงินคุณหรอก ผมแค่ไม่อยากให้ใครทิ้งผมไปเพราะมีปัญหาเรื่องเงินอีก)
ใครก็ได้ที่ต้องการเพียงคนร่วมทาง ต้องการคนรัก ต้องการคู่ชีวิตที่ซื่อสัตย์และจะรักคนที่รักเค้าจากใจจริงและจะรักอย่างถวายชีวิตรักหมดใจรักอย่างที่สุดจากก้นบึ้งหัวใจ (555+ ผมพิมพ์ไปก็ร้องไห้ไป ผมรู้สึกหมดหนทางไปต่อกับชีวิตจนผมอยากจะตายไปให้พ้นๆแล้วจริงๆ)
ใครก็ได้ รักผมที หรืออย่างน้อยมาทำความรู้จักกัน มาให้ผมรู้ว่าคนแบบผมไม่ตัวคนเดียวนะ ยังมีคนต้องการนะ
ผมไม่มีครอบครัวให้กลับไป ผมไม่เหลือใครอีกแล้ว
ได้โปรด....ขอแค่อย่าทิ้งผมไปอีก
ใครก็ได้ เพศอะไรก็ได้ รูปร่างหน้าตาอายุเท่าไหร่ก็ได้...
(หลังไมค์มาหาผมนะถ้าคุณคิดว่าคุณมองหาคนแบบผมอยู่)
Ps. ผมอายุ36ปี หญิงนิสัยแบบที่เป็นได้ทั้งหญิงและชาย(แฟนเก่าผมมักบอกว่าผมเหมือนผู้ชายแรดๆรั่วๆ) เป็นทาสแมว ชอบวิทยาศาสตร์ ชอบวาดการ์ตูน ชอบเพลงคลาสสิคและเพลงร็อค ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ชอบค้นหาของกินใหม่ๆ(แต่ถ้ากรอบก็จะประหยัดหยุดคิดเรื่องกินไปซักพัก) และผมไม่แคร์อายุ รูปร่างหน้าตาหรือเพศอีกฝ่าย
และผมขอสงวนไม่ลงรูปของผมเอง เพราะผมไม่อยากให้การคบกันของเรามีอิทธิพลมาจากรูปร่างหน้าตาภายนอกนะครับ
....หวังว่าการเปิดใจครั้งนี้ของผมจะนำไปสู่ชีวิตใหม่ที่ผมจะไม่ต้องถูกทิ้งหรือถูกหักหลังอีก
ขอบคุณทุกคนที่ทนอ่านเรื่องบ้าๆบอๆของผมจนจบครับ ยิ้ม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่