เริ่มตั้งแต่วันนั้นวันที่ผมได้ลองไปเล่นสเก็ตบอร์ดกับมันผมก็รู้สึกดีกับมันอย่างบอกไม่ถูก

แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าไอ้ความรู้สึกดีแบบนี้มันหมายความว่าอะไร หลังจากหมดวันนั้นไปในหัวและ

ความคิดของผมก็มีแต่มัน ผมนอนคิดเรื่องมันทั้งคืน ผมก็ไม่รู้เหมือนว่าผมคิดทำไมทั้งๆที่ผม

ก็ชอบผู้หญิง แต่ผู้ชายผมก็รู้สึกชอบนะแต่ไม่ใช่ชอบในเชิงชู้สาว(แฟน)หลังจากนั้นผมก็เริ่ม

เข้าหามันโดยการที่ผมจะไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะกับมันและเพื่อนๆทุกๆเย็นหลังเลิกเรียน

เพื่อที่ผมจะได้อยู่ใกล้มันและได้พูดคุยกับมันมากขึ้น

หลังจากนั้นผมก็สนิทกับมันมากขึ้น เวลาผมลงสตอรี่มันก็จะมาตอบกลับสตอรี่ของผม

เกือบทุกครั้งทำให้ผมยิ่งรุ้สึกดีกับมันมากขึ้นและทำให้ผมรู้ตัวว่าผมชอบมัน และยังทำให้ผม

มีความคิดที่กว้างขึ้น(เฉยๆกับการคบเพศเดียวกัน) แต่ในบางครั้งผมก็แอบคิดว่าผมรู้สึกไปคนเดียว

หรือป่าวเพราะในแชททั้งFACEBOOKและIGของผมกับมันไม่ได้คุยกันแค่นิดเดียว

แต่ส่วนในแชทที่คุยกันก็คุยชวนไปนู้นไปนี่บ้าง บางที่ผมก็หยอดมุขใส่มันบ้าง มันก็เล่นกับผมหยอดมุข

กลับบ้างทำให้ผมเขินและยิ้มตลอดเวลาที่ผมได้คุยกับมันถึงแม้การสนทนาของผมกับมันจะไม่

ได้ยาวมากนักแต่ก็ทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ

ผมลองมาคิดอีกมุมนึกมันอาจแค่พิมพ์เล่นๆหรือป่าว(มันเป็นคนขี้เล่นไม่ค่อยจริงจัง)

ผมเคยลองถามมันนะว่าไม่คิดอยากจะมีแฟนบ้างหรอมันก็ตอบผมกลับมาว่า"อยากมีนะแต่กลัว

มีแฟนตัวสูงกว่า" (มันเตี้ยกว่าผม สูงเท่าคอผม) ถ้าคิดในอีกมุมก็คือกรที่มันตอบมาแบบนี้คือ

ความคิดของผู้ชายที่ชอบผู้หญิง(ก็ชายเท้นั้นแหละ)เพราะผู้ชายเค้าก็คิดแบบนี้กันหมดนั้นแหละ

ชอบคนที่ตัวเล็กกว่าหรือใกล้เคียงกัน(มันดูน่ารักและดูแข็งแรงปกป้องและพึ่งพาได้)

ผมก็เริ่มที่จะถอดใจแล้วแหละ5555ผมก็ลดความพยายามของผมลง คุยกับมันน้อยลง

เพราะที่ผ่านมามันคงพิมพ์เล่นๆกับผมตามประสาคนเป็นเพื่อนกัน และเมื่อวันศุกร์

มันมาชวนผมไป walking street (ถนนคนเดิน) ผมก็ตอบตกลงไป แล้วก็ไปเดินด้วยกัน

ผมกับมันก็เดินไปประมาณ1ชั่วโมงครึ่งได้มั้งซึ่งตอนที่ผมกับมันเดินนั้นเราสองคนคุยกันไม่ถึง5ประโยค

หลังจากที่กลับถึงบ้านแล้วผมก็นอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อย(เรื่องมันนี่แหละ)แล้วอยู่ดีๆน้ำตาของผมก็ไหล

ออกมาไม่หยุด เพราะอะไรไม่รู้ผมก็อธิบายไม่ได้ ผมได้ลองฝืนหัวใจของตัวเองเพื่อที่ผมจะได้ตัดใจ

จากมันได้เพราะผมไม่อยากให้ความรู้สึกไปกระทบกับความสัมพันธ์ผมกลัวคำว่าเพื่อนของผมกับมัน

ค่อยๆหายจางไปผมกลัวเสียมันไป จนถึงตอนนี้ผมก็ยังตัดใจจากมันไม่ได้เลย5555แต่ก็อย่างว่าแหละ

มันผูกพันธ์ไปแล้วมันต้องใช้เวลา

"ทำไมกูต้องหลงรักคนอย่างด้วยวะตัวก็เตี้ยหน้าตาก็ไม่ได้ดีแต่ก็แพ้นิสัย

หน้าตากูก็ดีในระดับนึงผู้หญิงชอบกูก็เยอะนะกูก็ไม่ชอบเขาแต่กลับมาชอบซะงั้น"

******หน้าตาดีในระดับนึงคือเรื่องจริงนะ5555เชื่อสักนิดนะ5555อยากได้เฟสหลังไมค์นะ******