คิดถึงคนคนนึงทั้งๆที่เรามีแฟนแล้วมันแย่มากไหม?

เริ่มต้นจากแม่เราเป็นเพื่อนกัน แล้วเราก็เป็นเพื่อนกัน เราสนิทกันในระดับนึงก็ว่าได้รู้เรื่องของกันและกันเกือบหมด ส่วนตัวเราแอบชอบมัน แต่พอขึ้นมัธยมมันมีแฟน เราก็เริ่มไม่ค่อยคุยกัน ทั้งๆที่เรียนที่เดียวกันก็ตามมันจะอยู่อีกห้องนึง พอจะจบม.ปลายได้มีโอกาสช่วงเวลานึงเราได้มีโอกาสบอกความรู้สึกแก่กัน ทำให้ตั้งแต่วันนั้นที่เราบอกว่าเคยชอบมันตอนประถม มันเองก็บอกว่าเคยชอบเรา หลังจากนี้เรากลับมาสนิทกันยิ่งกว่าเพื่อนสนิทเป็นเหมือนแฟนแต่ไม่ใช่แฟน เพราะมันเองก็มีแฟน แต่เราเป็นคนที่อยู่กับมันมากกว่าแฟนมันอีก ความสัมพันธ์ ๆแต่ทำไมตอนนั้นมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น เราโคตรรู้สึกแย่ จนจบม.ปลายเราได้แยกย้ายกันไปเรียนที่อื่นแล้วก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย จนเรามีแฟนใหม่คนที่เขารักเราจริงๆไม่ทิ้งเราไปไหนไม่ว่าจะเวลาไหน แต่แฟนใหม่เราบางครั้งไม่เคยเข้าใจไม่ได้รู้จักเรามากพอเหมือนกับมันคนที่รู้จักเข้าใจ มันเองก็มีแฟนใหม่ แต่ทำไมเราถึงลืมมันไม่ได้ยังคงคิดถึงยังคงส่องเรื่องราวชีวิตมันแแทบทุกวัน
ทำไมต้องคิดถึงทั้งๆที่เรามีแฟนแล้ว โคตรรู้สึกแย่ต่อแฟนและตัวเอง บางทีก็อยากจะอยู่คนเดียว มันเป็นเวรกรรมหรอ?